Against The Light Novels & Stories

Feeling nya tuloy ay baka hindi naging maayos ang walk nya kanina or baka naman ang itsura nya. Lumabas na si Celeste para sana umuwi na ng makita nya si Caleb na nasa labas. Caleb leaning against a sleek black car. He was dressed in a fitted white shirt and dark jeans, his eyes shaded by a pair of trendy sunglasses. Celeste's heart skipped a beat as she took in the sight of him. 'He look dazzling...' The way the sunlight caught his hair, the way his muscle flexed as he shifted his weight...it was almost too much to handle.

Agresibo niya akong siniil ng halik habang nasa ibabaw ko siya. Damn, my woman is so aggressive tonight. Naninibago ako sa kaniya. Dahil nag-aapoy pa rin sa init ang katawan ko, pinantayan ko ang pagiging agresibo niya. Binaliktad ko ang aming posisyon at ako na ngayon ang nasa ibabaw niya. Tonight, I will drain her energy. I want to make love to her until dawn. "Ah! I love you, Nadivar. I really love you. Please, fill me with your seeds."

Light nodded and walked forward. He was looking for something at may nakita itong pwedeng pantali ay kinuha nito. Lumapit ito kay Carina. "Light.." Mukhang ginagawa ni Carina ang lahat ng paraan to make Light saves her ngunit parang walang naririnig si Light. He tied Carina at napangiti siya when Light ties Carina sa upuan. "Kuya please trust me, with this, I wouldn't do anything to disappoint you again, you need to save Arielle now"

Sa loob ng silid, ang mga ilaw ng screen at projector ang tanging liwanag, habang bawat isa sa team ay alerto, handang sumabak. Cassandra stood at the head of the table, ang mga mata niya matalim, focused, at hindi nagpaapekto sa kaba na pilit kumakapit sa dibdib niya. Sa kanan niya, si Damien, nakapamewang, mabigat ang aura, pero matatag—ang tahimik na lakas niya, parang sandalan ni Cassandra sa gitna ng unos. “This is it,” Cassandra started, her voice steady kahit ramdam ang pagod ng magdamagang plano. “Wesson thinks they can break us with their games. Today, we show them we don’t break. Today, we fight back.”

napakamot nalang ng kilay si Zia dah sa bigat ng problema ni Helen . "basta ito lang ang maipapayo ko .Matuto kang ipaglaban mo ang karapatan mo hanggat maari wag kang paapi kung sasaktan ka nila gamit ang salita gumanti ka .Pero kung saktan ka nila in physical umalis kana sa bahay na yon Helen wag mong ibantay ang sarili mo sa mga taong maging dahilan ng maaga mong pagsuko sa buhay hanggat kaya mong lumaban laban lang'' naluluha niyang niyakap ang kaibigan niya wala na siyang masabi kundi naawa na siya . ****

Napapikit ako at napahawak sa dibdib ko. "Zinnia, there's a light. Nasa likod ng madilim na mga ulap at malamig na panahon. Ang naghihintay na liwanag, at mainit na pagmamahal. I know, mali ako, maling-mali ang disisyon ko. Pero, wala akong magagawa, Zinnia. Ginawa ko na ang lahat, nanatili ako sa tabi mo, na pilit naging masaya. Hindi ko na rin na ikwento sayo ang nangyari kina Mom and Dad, simula no'ng nagkita tayo muli. Dahil, alam kong masasaktan ka rin, dahil sila ang tumayong pamilya mo noon. Pero, Zinnia, naisip ko rin na kailangan pagbayarin ang mga taong pumatay sa kanila. Dahil, hindi nila 'yon deserve. Katulad mo, gusto din namin maging masaya at buo. Pero, basta-basta na lang sil

Matalas ang mga tingin nito na tila nanunuri at may tapang. Hindi nakatagal si Ceryna sa mga tingin nito kaya iniwas niya ang mga mata dito. "C-Can you turn the light off?" mahinang sabi ni Ceryna. Pinatay ni Adrian ang ilaw at pinilit na tinuon ang paningin sa daan. Bilugan ang mga matang mailap at may maamong mukha. Iyon ang mabilis na rumehistro sa isip ni Adrian.

At nang luminaw ang paningin niya— Si Adrian. May dugo sa gilid ng noo. Ngunit buhay. Napaluha si Lena. “You idiot…” bulong niya. Bahagyang ngumiti si Adrian. “Told you…” Lumapit siya. “I don’t lose.” Ngunit sa pagkakataong ito— hindi siya sigurado. Dahil ang kalaban nila— Ay hindi na basta tao. Ito ay isang organisasyon.

Pumunta si Dark sa gitnang bahagi ng ground floor. “Light! Nandito na ako! Ilabas mo ang mag ina ko! Lumabas ka Light, harapin mo ako!” biglang bumukas ang mga ilaw at na balot ng liwanag ang loob ng abandonadong building. Doon tumambad ang mga kalaban na nakapaligid sa bawat sulok ng gusali, bawat palapag ay may mga tauhan ni Light na armado ng baril. Lahat ay may hawak na mahahabang baril na nakatutukok kay Dark. Tumunog ang mega phone at Umalingawgaw sa buong Building ang nakakabaliw na halakhak ni Light.

Inayos ko muna ulit ang kama na nagusot dahil sa paghiga ko. Nakapatay na ang ilaw sa kusina paglabas ko ng kwarto. Ang night light lang ang nakabukas kaya medyo hindi ganun kadilim. Kung sa ibang pagkakataon ako lumabas na ganitong kadilim ay magtititili talaga ako sa takot. Pero ngayon hindi ko magawa dahil inis na inis ako. Malakas kong kinatok ang pinto ng kwarto niya. The nerve of him! Hindi na naman ako nakakain. Masisiraan yata ako ng ulo kapag makasama ko pa nang matagal ang gurang na 'to.