Ageing Like A Fine Wine Novels & Stories

“Hindi ako interesado sa regalong alak sa akin, maraming iba't ibang uri ng alak sa koleksyon ng wine cellar. Mas interesado ako sa sagot mo sa kung ano ang ipapagawa ko sa iyo.” “Then enlighten me,” I said, briefly glancing at my watch. Once you take a sip of the wine, Father, your time will begin to tick away. “I won't waste any more time, Zion. With each passing year, I can't halt my aging. I perceive you as more fitting to succeed me than your brother, but...” he paused, gazing at me intently.. “But, what?” I replied, though in my mind, I counted down the remaining time of his current existence.

He has all the words to say these things but can't just kiss me. Napahawak akong sa bibig ko dahil sa naisip. Hindi niya naman napansin, ipinakita nito ang mga bula na nasa baso ko. “You see, wine is like people. It grows, it changes, it adapts. Kapag tama na ang oras it become something you treasure.” Nagtagpo ang aming mga mata ng inabot niya ang baso ko sa akin. “Cynthia isn't just a wine— it's a memory and a connection to the past.”

Kaya talaga ako nahulog sa kanya ay dahil sa pagiging matalino niya, bonus lang ang pagiging gwapo at pagiging suplado niya. Wala talaga siyang pinagbago. Matalim pa rin kung tumingin ang mga mata niya; maputi pa rin ang mukha niyang palaging madilim ang ekspresyon. He really aged like a fine wine. No, hindi nga man lang siya nag-age eh. Siguro ay naaalagaan siya nang maayos ng kung sinumang pinakasalan niya.

Itinaas ko ang bote ng wine and I found out how old it is base sa lasa nito. I remembered my friend said, the more it gets older the more the taste is better. Pero hindi ako sang ayon doon. Most wine does not better with age but foremost most wines are made to be enjoyed kahit pa mag-isa ka. Madalas kasi naming pag-usapan ang tungkol sa wine at iba't ibang lasa nito at kung gaano ito ka tanda base na rin sa lasa pag lumalabas kami na magkasama. Kaya naisipan ko itong tawagan, dinukot ang cell phone sa aking bulsa at dinial ang numero nito. Ilang saglit lang ay sumagot na ito.

The pure, innocent, free at tanging pinoproblema lang, ay kung paano magparami ng laruan at damit si Mocha Louise. Pero hindi e, lahat tayo ay may karapatang lumaki at magkaisip na naaayon sa ating edad di ba? As we grow old, our brains goes bigger but slowly be a wide-thinker. As the days, weeks, months, and years passes by...ay lalo kong mas naiintindihan ang mga bagay-bagay. At nagsimula na akong magtanim ng galit, pero ang tanging gusto ko lang naman ay mapansin.

Mahilig siya sa alak at hindi siya madaling malasing, kaya natural na masasabik siya sa ganitong wine. “Iinom na pala ako!” Ngumiti si Fane at binuksan ang isang bote at nilagok ito diretso mula sa bote. Inilapag lang niya ang bote pagkatapos uminom kaunti. “Ang galing nito. Hindi gumuguhit, at ang lakas ng aroma nito. Isa itong nakakabilib na wine.” Tinitigan siya ni Daniella at Young Master Maack, habang nanlalaki ang mga mata. Ang bilis niya yatang naubos ang alak, hindi ba?

nahihirapang bulong nito. Dumampi ang mainit nitong paghinga sa tenga niya kaya naman naglakbay ang init sa kaibuturan niya. Hindi na rin tuloy siya makapokus sa paghiwa ng cake. Pati ang pag-inom sa wine ay pareho nilang inisang lagok ang alak. Pagkababa ng wine glass ay naramdaman na niya ang braso ni Lorenzo na umakyat sa likod niya habang ang isa ay sa ilalim ng mga tuhod niya.

Tinignan niya ang gising na gising na si Nathan na nakatayo sa tabi niya. “Dalawang taong lumabas para mag-inom at napasobra.” Tinignan ni Nathan ang wine na nasa lamesa ng dalawa, at sa isang tingin lang ay nakita niya na puro fruit wine iyon. “Wow, ang galing talaga nila.” Natural na nakita ni Duke ang mga kalat sa lamesa. “Ang fruit wine na ito ay parang umiinom ka lang sa una at hindi mo mararamdaman ang alak, pero ang epekto pagkatapos ay sobrang lakas. Kakaiba kung hindi sila malalasing pagkatapos uminom ng marami.”

Ang ginawang wine ng mga magulang nito ay isa sa pinakamasasarap sa Wine sa buong mundo. "Hey, A's." Bati niya sa matalik na magkaibihang nag-uumpisa ang pangalan sa letrang A, katulad niya. "Hey, Maxine." Iminuwestra ni Annalina Millie ang kamay sa bakanteng upuan ng mesa na inuukupa ng dalawa. "Upo ka. Let's catch up. Its been a long time since we talk about things." Alexiana Leigh sipped her coffee and smiled at her.

Dito nakatago ang mga wine collection ni Evie na regalo sakanya ng kuya Evrain nya, puno eto ng mga matatanda at mga mamahaling inumin. Alam kasi ng kuya nya kung gaano nya kamahal ang wine and he knows that she's collecting old wines, back them. Every bottle here is expensive at halos galing pa sa mga auction house ang mga eto dahil bibihira nalang talaga makita. Humuhuning pumasok si Evie sa loob at nagsimulang libutin at silipin ang lahat wine rack nang may ngiti sa labi.