Novel & Cerita Agony In Tagalog

Doon ko lang napansin na ansakit sa balat ng init kaya pala sila naka long sleeves "Englishera pala iyan Karyo , halatang Mayaman at naligaw lang dito, mga Taga Manila " Nagtawanan sila , teka Anong meron hindi ba nila alam na naiintindihan ko sila .Napangiti ako ng awkward dahil wala ako sa mood para magalit "Sorry po pero nakakapag Tagalog naman po ako " bigla akong nahiya nang Ngumiti ang Manong na halos katabi ko na

Tanong niya. " Agatha po" wika ko sakaniya. " Buntis po Siya" sambit Naman ni mesha. " Naku napaka delikado, wag mong bibiglain Ang katawan mo mahirap na at baka mawala Ang munting anghel diyan sa sinapupunan mo" wika nito sakin. Tumango lamang ako at ngumiti sakaniya.

Bakit kaya? Angela Patricio's POV (30 minutes before meeting Anghel Soriano) I am nervous at same time excited. Who wouldn't be? The school's hottest heartthrob, Archangel Soriano invited me for lunch. (P.s. Archangel is pronounced in Tagalog so it will be read as Arkanghel. 😊) I don't know why but I am excited. Kitang-kita ko ang inggit sa mga mata ng mga bago kong kaklase. Like the hell I care. Mas importante sa akin ang pagkikita namin ni Archangel Soriano.

sagot ng dalaga Saka dinagdagan ang lotion sa likod nya, at nag umpisa ng lagyang ng bigat at pressure ang bawat haplos ng palad nito. "ahh,fuck" hindi napigilan ni justine ang bibig ng makuha ng dalaga yung parte na masakit. Masakit pero masarap. Natigilan si angela sa pagmasahe. " No cursing please" sita nito sa kanya. " I'll try.." bitin na tugon ng binata. Ipinagpatuloy ni angela ang ginagawa ,ang wierd lang pakinggan ng mga ungol nito ..

natatawa kong sabi at ‘di pa rin nagpapaawat ang luha ko sa pagbagsak. “Carly, please ‘wag ka naman umiyak. Koreano lang ‘yon ako totoo. Totoong nagmamahal sa ‘yo. Hindi tulad no’ng koreanong iyon na hanggang telebisyon mo lang nakikita,” nakabusangot niyang sabi habang pinupunasan ang aking mga luha. Hindi ko alam kung tatawa ba ako o maiinis sa kan’ya. Para kaming ewan na matanda na may isip bata.

ENNA Tiningnan niya naman ako, "I'm sorry at nasigawan ko pa kayo kanina. Hindi ko alam kung anong nangyayari sa'kin ngayon e. Sinabihan ko naman kasi kayo na ayo —" Agad kong nilagay ang index finger ko sa bibig niya para manahimik siya, "I know. I know that. They understand you." "Kasi naman paano ko sasabihin na magiging okay lang ang lolo ko kung hindi niya kakayanin ang sakit niya, di ba? Akala ko kasi —"

suminghot-singhot 'to tanda ng pag-iyak. Napakapit siya sa headrest ng sofa dahil sa nalaman. Akala niya alam ng mga 'to kung nasaan siya. Ang abuela niya. "I-I'm here in the Philippines, Ate Mae. Can I talk to my abuelo, please? Please, Ate Mae..." Ano ba ang pinasok niya? Ba't nagkaganito? Hindi ba pinaalam ng kanyang ama sa mga 'to kung nasaan siya?

Sigaw Nito! " OO! KASANALANAN KO NA ANG LAHAT HEART! KASALANAN KO KUNG BAKIT NABULAG KA! KASALANAN KO KUNG BAKIT NAGTITIIS KA SA DILIM. KASALANAN KO ANG LAHAT DAHIL HINDI KITA PINAGLABAN!. PAKIUSAP HEART PINAGSISIHAN KUNA ANG LAHAT! MAHAL KITA HEART AT HINDI MO LANG ALAM KUNG ANO ANG GINAGAWA KO MAKITA KALANG AT MAHANAP. MAHAL KITA HEART! ALAM KUNG HULI NA ANG LAHAT! PERO HINDI AKO SUSUKO! MAHAL KITA AT HANDA KITANG IPAGLABAN AT BAWIIN! MAHAL KITA". hagulgul ko sa harap nya!

seryosong sagot ko dito na labis nitong ikinagulat "A-ano? Anong sabi mo? Senyorita, naririnig mo ba iyang sinasabi mo ngayun? Hindi pwede...malaking kasalanan sa Diyos ang ggawin mong iyan." seryoso nitong wika. HInawakan pa ako nito sa kamay pero mabilis na din akong napapiksi

Agony Hindi lahat ng sakit ay sigaw; minsan, ito ay tahimik na pagluha sa gabi, isang bigat sa dibdib na hindi maipaliwanag, at isang ngiting pilit upang itago ang matinding dalamhati. 👨‍⚕️HIDEO ADONIS