Novel & Cerita Agony In Tagalog

Beach 0.2 "Ang daming nag bago" Bilaang sabi niya sa tagal naming pananahimik.. nakikinig lang ako sakanya "Maraming nag bago sayo at marami ring nag bago saakin sa ilang taon nating hindi nagkasama" Sabi nito at huminto ng ilang sandali bago nagpatuloy "Pero may isang hindi nagbago saakin.. ang tibok ng puso ko" Seryosong sabi nito

Cyrex. Napaisip siya, oo nga pala gusto niya rin malaman kaya tahimik nakinig. "Hmmmm "Langga" is the sweetest word of bisaya that means "Love" kung sa tagalog naman "Mahal" ang kahulugan, Ohh diba...kaya ikaw ang langga ko, in tagalog ikaw ang "Mahal ko," paliwanang ni Shyra. Napatango tango naman siya, indeed ang sweet nga pakingan lalo na pag si Shyra ang magsabi noon, ang lambing ng tono.

Parang aso't pusa. “Pero mas maganda kung Fortunate nalang itawag namin sayo. Ang pangit pakinggan kung Agony. Okay lang ba?” she asked, sincerely. Hindi na pinansin ang katabi. Tipid akong tumango. Ayoko rin naman na tinatawag ako sa pangalang 'yan. It feels like my parents experienced agony for having me in this world... in their life. Iniisip ko na kaya siguro gano'n dahil ayaw nila sa akin that's why they named me after it.

Sabi nito na ikinatawa ko. Ba't di ko nga pala na pansin yun? Kami bagay? Seryoso? Tyaka kaya pala di man lang ako nakakaramdam ng pagka bagot whenever I'm with him kasi sanay na akong di mag salita. "Ano ba yang pinagsasabi mo. Kami bagay? Can't imagin sis. Tignan mo nga manang at mala adonis look? Bagay ba yun?" Sagot ko sa kanya na iknakunot nang noo nito.

Galit? Bago ko pa marinig ang kanyang magiging sagot ay sumigid ang sakit mula sa aking balakang papunta sa puson. Malakas akong napasigaw habang sapo ang tiyan. Naghanap ako ng makakapitan at ang sementong dingding lang ang tanging nandoon. Sumigaw ko ulit nang maramdam ang mas malalang pagsakit ng puson. "Pam? Anong nangyayari?" May bahid na pagkataranta ang boses ni Arken.

nabuhay ang excitement sa katawan ko habang kinukuwento kung gaano kamangha-mangha para sa akin yung aso. "Normal yun, lalo na kung may lahi yung aso. Baka yung lahi nung aso ay talagang malaki. Hindi mo ba naaalala nung bata ka pa, pumunta tayo sa Baguio kasama ang mama at papa mo, nagpa-picture tayo sa asong malaki. Mas malaki pa nga yata sayo yung aso" naaalala ko nga. Nakita ko iyon sa album namin nang minsan ko itong tignan.

Hindi ako mapakali hanggat hindi ko nalalaman kung anong sakit niya, she look so pale. "IF YOU DIDN'T TAKE HER AWAY FROM US, HINDI NA SANA 'TO NANGYARE SAKANYA!" Naalimpungatan ako sa sigaw na narinig ko. Kinusot ko ang mata ko bago bumangon, maliwanag na sa labas. Nakita ko si Tito Demcy na hawak hawak ang kwelyo ni Hugo, the rage on his eyes are so evident. Sa likod niya si Tita Celestine, si Kuya Angelo at Kuya Valerio.

Pinaghandaan na niya at prinaktis ang mga sasabihin niyang linya mamaya para makuha ang loob nito at pumayag sa kasunduan. Nakakabagot na din kasi dito sa Batangas. She are eager to come home right away. Marami pa siyang dapat asikasuhin sa pag-uwi niya lalo na ang ikalawang problema na kinakaharap niya ngayon. ‘Dios mio, que voy a hacer?’ Usal niyang dalangin sa Spanish na ang ibig sabihin ay “Diyos ko, anong gagawin ko?”

Dahil ang bawat salita na aming bubuuin ay may nakahalong ga-ge-gi-go-gu sa bawat pangungusap. “Agay (I) hegev (have) chogokeger (choker) naga (na) nagagpagapagahigiragap saga agakigin kagapagag nagarigiriginigig nigayaga agakogong magay siginagasagabigi naga igikagakagabagahagalaga nigiyaga. (nagpapahirap sa akin kapag naririnig niya akong may sinasabi na ikakabahala niya.),” mahaba kong wika na taimtim na pinapakinggan ni Damon. Mukhang pinoproseso niya pa ito sa isip niya. Ilang saglit pa ay tumango-tango siya.

my voice broke because of the last sentence. I'm here, begging you to take me in. My eyes watered once again after I opened my eyes. "Tanggapin mo na ako. Mabait ako… Please?— Aww! Uhh!" I grunted because of a searing pain inside my stomach. It was beyond painful at hindi ko ma-pin point kung saan yun eksakto. I waited for the pain to subside pero bawat segundo ay parang mas tumitindi ang sakit niyon na parang may pinupunit na laman sa loob ko.