One Piece Drawing Novels & Stories

Tinitigan ko ang papel nang matagal, habang dahan-dahang binubuklat pa ito ng mga daliri ko. “Oh?” Ungol ko, dahil nakuha nito ang interes ko. Naka-drawing gamit ang itim na tinta sa ilalim ng listahang binura ay isang sketch. Isang pangit na drawing na may magulong linya. Maling-mali ang proportions, at mas malala pa ang perspective. Dalawang tao ang balak niyang i-drawing dito. Sa tingin ko.

Pagkatapos ay inilabas nito ang isang maliit na papel mula sa kanyang bag. "Ano 'yan?" "Ito." Iniabot ni Mia ang papel. Pagkakita ni Sophia rito ay halos mapatawa siya. Isa itong simpleng drawing. May tatlong stick figures na magkahawak-kamay. Isang lalaki. Isang babae. At isang maliit na batang babae. "Ang ganda naman." Ngumiti si Mia. "Tayo 'yan." Natigilan si Sophia.

Pagkabukas niya, isang makapal na tumpok ng mga drawing papers ang dumausdos pababa. Higit walong daang piraso ng papel ang naroon. At sa bawat pahina, nakaguhit ang mukha ni Morgan. Iba't ibang ekspresyon. May nakangiti, may seryosong nagtatrabaho at bawat detalye, iginuhit ng punong-puno ng pagmamahal. Ang pinakaunang portrait na ginuhit niya sa buong buhay niya ay si Morgan at ang lalaki rin ang pinakamadalas niyang i-drawing. Kahit nakapikit siya, kabisadong-kabisado ng mga kamay niya ang bawat linya ng mukha nito.

Pero bago ko pa ito mabuksan, may nahulog na maliit na piraso ng papel mula sa loob nito. Isang sketch. Hindi ito drawing ng resort. Isa itong mabilis na sketch ng isang babaeng nakatingin sa dagat—at alam kong ako ‘yun. Walang pirma, pero alam ko kung kaninong kamay ang gumuhit niyon.

(Insert: Sketch ko habang natutulog) - Eli Pft. Ang cute ko naman sa drawing ni Eli.. Hindi ko tuloy maiwasang mapangiti kasi ang effort ni Eli na idrawing ako. Nahinto lang ako sa pagngiti nang may bumato na naman sa akin ng papel. Mas maganda drawing ko kay Eli! (Insert: Sketch ko na stick man lang habang nakapalumbaba) P*****a! Ito ba yung pinagmamalaki niyang artwork?! Stick man? Gago talaga a****a!

Pero habang binubuklat ni Liam ang mga huling pahina, biglang tumigil ang mundo niya. May isang drawing doon na hindi gawa ng isang limang taong gulang na bata. Isang charcoal sketch ito ng isang bintana na may tanawin ng garden. Ang shading, ang bawat linya, at ang detalyeng nakalagay doon ay gawa ng isang bihasang kamay. Sa ibaba ng sketch, may maliit na pirma: *C.A.* Nabitawan ni Liam ang drawing book. Ang tibok ng puso niya ay naging mabilis at malakas.

Ang kaniyang mga labi ay malapit nang mahawakan ang kay Rose, at nalalasahan na niya ang pagkakaba ni Rose. Ang kaniyang kamay ay biglang hinila ang drawing board mula sa pagkakahawak ni Rose. Nilagay niya si Rose sa sahig at tinanggal ang puting tela na tinatakpan ang larawan. Sa papel na naka-ipit sa drawing board ay isang guhit ng isang lalaki na walang mukha. Ang lalaki ay mayroong puting T-shirt at mayroong mahaba at maalon na buhok. Sa kaniyang payat na mga daliri ay mayroong isang four-leaf clover na singsing.

Sa loob nito ay isang drawing. Ipinakita ng drawing ang isang matangkad na lalaki at maliit na babae, malinaw na sila ito ni Lillian. Talagang pambata ang drawing ni Lillian; ang hugis ng mga tao ay halatang guhit ng isang bata at pati ang mga kulay ay hindi gaanong maayos.

Nagsimula ako sa pag-drawing ng mga simpleng bilog, mga linya, sinusubukan kung nandoon pa rin ang muscle memory. And surprisingly, little by little, I was able to draw a character design. Isang babaeng nakasuot ng kimono, pero may dalang modernong backpack, nakatayo sa ilalim ng ulan. Ito ang istilong laging gusto ko, ang paghahalo ng luma at bago.

ungol niya sa pangalan ng dalaga habang hinihi mas ang naninigas na ari na natatakpan pa rin ng suot na brief. Naupo siya sa gilid ng kama at dinampot ang larawan ni Lilliane kasabay ng paghubad ng maliit na saplot. Kumawala mula roon ang mataba at mahaba niyang ari na naninigas. Nagsimula niyang itaas-baba ang makulubot na kamay sa pagkalalaki habang pinanonood ang larawan ng dalaga. Nakasuot ito ng one piece na kulay krema.