Novel & Cerita Akala English

Akala ko multo na. "Pasinsya na ha, akala ko kasi magnanakaw ka." Walang gana nitong sabi, mukang kakagising lang nito.

Akala ko isang simpleng babala na pwedeng iwasan, pwedeng daanin sa laro ng kapangyarihan at pera. Pero ngayon… mas malala. Kasi hindi na siya threat lang na nakasulat sa likod ng isang ninakaw na litrato. May ebidensya na. May totoong bakas na silang iniwan na hindi na namin pwedeng itanggi o ipagwalang-bahala. Ang bawat sulok ng mansiyong ito na itinuring kong kanlungan ay tila ba unt-unti nang nagiging hawla.

tanong pa niya. “Daks? Anong daks?” tanong ko ulit. “Sa gay languange, ang salitang daks ay malaki. Malaki ba ang burạt niya?” tanong pa ni accla habang mahina ang boses. “Well, para sa gaya niyang pinoy, oo, kakaiba ang ganoong size ng pagkalalạke,” sagot ko naman kaya nakita kong nagtaka siya.

Akala ko maiiwan? "Sa wakas akala ko nag-date na kayo ni tito!" biro ni kuya sabay tawa habang pasalubong sa amin. "Kuya!" saway ko at umatras. "Oops!" ani kuya Calibre at tumalikod ng akma kong abutin ang kanyang balikat. Napasandal ako sa matigas na dibdib. Oh my goodness Yacinda! "Ever clumsy..." Bulong ng dumalo sa akin.

Akala ko ay sapilitan niya akong ipapasok sa kwarto ko at basta na lang na ikukulong doon ngunit nagkamali ako dahil hindi sa hotel ang tungo niya. Makalipas ang ilang minuto pang paglalakad ay huminto na rin siya sa may madilim na parte ng dalampasigan kung saan walang tao. Tanging paghampas lang ng alon ang tunog na naririnig at ang kaonting liwanag mula sa buwan ang aming ilaw. “Ano bang pag-uusapan natin at kailangan pang lumayo tayo ng ganito?”

wika naman Niya habang natatawa. " Ako din, Akala ko masungit ka lang talaga and naka poker face lagi, di mo Naman sinabi na marunong ka palang ngumiti at Tumawa sir" wika ko Naman . Nag tawanan Naman kami. " Once na babalik Tayo sa manila, always na kayong sasama sakin dahil may aalagaan kayo" wika naman Niya sakin. Bigla Naman akong napatingin sakaniya, walangya naman oh, Akala ko pa naman maging less na Yung trabaho namin mukhang may plus one pa.

“Alam kong lasing ka lang kagabi… kaya okay lang. Hindi kita sinisisi.” Akala niya, isang pagkakamali lang iyon dulot ng alak. Isang gabing hindi na mauulit. Pero nang sumapit muli ang gabi, muli siyang inangkin ni Kael. At sa pagkakataong iyon, malinaw na malinaw sa kanya na walang alak na sangkot.

asar ko. Nagkaniya-kaniya silang apela, akala mo naman hindi totoo. "I mean dapat 'yan muna 'yung sinabi mo para at least hindi kami natuwa ng ganito. Akala pa naman namin siya na," singit ni Kate.

Akala ko ay mamayang hapon pa pero mukhang napaaga. “Gaga kayo, dahan-dahan sa doorbell at mahal y-” hindi ko na natuloy ang sasabihin ko ng bumungad sa ‘kin ang mukha ni Alec, dati kong manliligaw habang nakangisi at nasa likod nito ay mga pulis. "She's the one who kicked and almost get runned by her car!” nangangalaiti si Alec kaya napanganga ako.

Akala nita yata multo ako. "Oo ako nga. Sige na naistorbo ko yata ang moment niyo," mariing wika ko. Sinadya kung diinan ang word na moment. Totoo naman kasi ang sweet kaya nila, kulang na lang langgamin sila.