Akala Mo Novels & Stories

Akala ko sampu? ‎ ‎Tinapunan niya ng tingin ang paligid. Sa tabi ng pool, sa likod ng halaman, may naaninag siyang isang pares ng mahabang legs. Maputi, makinis, parang madaling baliin. Nakasuot lang ng maliit na white shoes. ‎ ‎Pure and delicate kuno. But that’s the most dangerous kind. ‎ ‎ ‎

Akala nita yata multo ako. "Oo ako nga. Sige na naistorbo ko yata ang moment niyo," mariing wika ko. Sinadya kung diinan ang word na moment. Totoo naman kasi ang sweet kaya nila, kulang na lang langgamin sila.

VALERIA FUENTES POV AKALA ko ayos na. Na habang hindi pa umuuwi si Carlos, nakuha ko na ang loob ng mga bata pero nagkamali ako. Nagising na lang ako kinaumagahan na hindi ko na mahanap ang mga anak ko sa buong paligid ng bahay. Kasama ng mga Yaya's naglaho ang mga ito na parang bula

Akala ko ba ay mahal na mahal mo ako? Bigla ay naalala ko ang sinabi niya sa akin…. “I have the right to know! Hindi yung para akong mababaliw sa kaiisip kung saan ba ako nagkamali. Parang gusto ko na lang tumalon sa tulay o barilin ang utak ko, dahil kahit anong umpog sa ulo ko, hinding hindi ko maunawaan kung bakit mo ako iniwan.”

Veronica what have you done? Akala ko yun na yon. Pinasadahan ko tinging ang katawan niya. Nakatali ang mga kamay niya sa kama,kitang-kita ko ang maputi niyang kili-kili at mukhang mabango pa. Wala siyang damit pang-itaas pero keri lang dahil maganda naman ang katawan niya. All muscles are in the right places, kape na lang kulang dahil may pandesal na. Perfect! Hanggang sa bumaba ang tingin ko sa...

sagot ko din naman kaagad dito “Pampatulog? Kailan pa naging pampatulog ang alak? Dj, hindi lahat ng problema ay nadadaan sa pag-inom ng alak kaya pwede ba? Tigilan mo na ito? Tumigil ka na sa kakaabuso mo sa sarili mo.” Seryosong muling wika ni Mommy.

alam ko, galit siya. ---

Akala niya ay aawayin na naman siya nito hanggang sa minutawi nito ang salitang hindi niya inaasahang marinig. “Apologize!” “What the hell?” Akala niya nagkamali siya sa narinig. “Are you apologizing to me? May lagnat ka ba? Pakitingin muna ng sarili mo—sino ka ba para hihingi ako ng tawad sa’yo?” Buong akala niya ay hihingi ito ng tawad sa kalokohang ginawa nito noon sa birthday party ng lolo nito. Naaasar siya sa taas ng pride nito.

Akala niya, akala niya ay nagbibiro lang ito pero hindi niya akalaing magagawa pala talaga nitong hiwalayan siya. Akala niya ay wala lang sa kaniya ito, pero nang mawala ito ay doon niya na realize na may natitira pa pala siyang pagmamahal para rito. Sinubukan niya itong tawagan ngunit hindi na niya ito natawagan pa dahil mukhang nagpalit na ito ng number. Sinubukan niya rin itong puntahan sa bahay nila para kausapin, para humingi pa ng isa pang pagkakataon ngunit hindi na niya ito inabutan pa. Umalis na ito at nag-ibang bansa.

"Akala mo ba madali sa akin? Na okay lang? Na hindi ko ramdam 'yung panlalamig ni Mona, 'yung tingin ng team sa'kin na parang backup plan? Na hindi ko naiisip gabi-gabi kung may mali ba sa akin kaya hindi ako sapat?" At doon ako tuluyang napipi. Kasi hindi ko talaga alam. Akala ko okay kami. Akala ko pareho kaming lumalaban para sa pangarap nang magkasama. Pero ang totoo pala, ako 'yung dahilan ng unti-unting pagkalunod niya.