Alaala Ng Mga Naulila Novels & Stories

“I'm here always.” Napaluha si Aurelia, niyakap ang bata. Hindi nya mapigilan na hindi sumilay ang mga ngiti sa kanyang labi. Pano nga naman nya mararanasan ang lungkot kung nasa tabi nya si Anchali na nagsisisilbing lakas nya.

Sina Atalia, Nolan, Ako, River, Kuya Donato, Kuya Marcelo, Kuya Anastacio, Aling Astacia, Aling Donita at Aling Arcela. Kani-kaniya na silang sandok ng ulam nila. Sina Nolan at Atalia ay nakatingin lang nung una. Tinitignan kung paano kami kumain dito sa probinsya. Nakita nila na wala ritong mga maliliit na mangkok para sa kani-kaniyang ulam. Nakita nila na nilalagay agad namin sa platong may kanin ang mga ulam, kaya nakigaya na rin sila. “Ang saya, ganito pala,” sabi ni Atalia habang naglalagay ng paksiw na baboy sa plato niya.

Another life chapter with them and another beautiful story to share with them. “Doon tayo lahat sa garden magtipon-tipon at hayaan na muna natin makatulog ang mga anghel natin. Let's go ladies and gentlemen, dumating na ang lechon na inorder ko." Sambit ni Lola Alma habang inalalayan s'ya ng kanyang nurse patungo sa garden.

Bumangga sila sa malaking puno na siyang dahilan kung bakit nabasag ang salamin at yuping-yupi ang unahang bahagi ng sasakyan "Hindi... Alena!!! , Sean Jacob!!! Mahina kong wika dito. Napaupo ako sa lupa habang hawak hawak ko ang aking ulo. Para akong nauupos na kandila sa realisasyon na may nangyaring masama sa mag - ina ko. Tulala akong napatingin sa kawalan.

KIARA Napalunok na lang ako at napainom ng alak. I think I shouldn’t say that, mukhang naging awkward dahil sa sinabi ko. Tama nga dapat hindi na nagsasalita ng kung ano-ano lalo na kung meron ng alak ang sistema mo. Dahil doon ay napaiwas kami ng tingin sa isa’t isa. Para bang kinakapa naming dalawa ang naging sitwasyon. Sino ba naman kasi ang nasa tamang katinuan na sasabihin ang bagay na iyon.

"This time is different." Dahil bago siya umalis noon, siya ang "Second Young Lady" ng mga Alcantara—ang panangga ng ibang tao.

Hindi na nakasagot si Krem dahil sa mabilis na pagbuhat ni Rizalino sa dalaga na walang malay at binitbit papalabas sa Canteen. Hila-hila pa rin ni Alu si Lylia nang matigilan sila dahil nadaanan nila si Andy na kakalabas lang ng banyo. Kita sa mukha nito ang pagkataranta dahil sa biglaang pag-iwas nito at pagyuko. Mabilis itong naglakad paatras na ipinagtaka ng dalawa. "Is she really weird or am I just hallucinating?" naguguluhang tanong ni Alu.

Bigla naman umalma ang mga nilalang sa paligid dahil sa liwanag na nagmumula sa mga bato. “Ang bato ni Aliha, nakapyutan nila!” (Ang bato ni Aliha, nahawakan nila!) isang matinis na boses ang kanilang narinig. Itinaas naman nila ang mga bato para makita ang mga nilalang na kanina pa umaaligid sa kanila. Nang lumapat ang ilaw sa mga nilalang ay ganoon na lamang ang kanilang gulat nang makita nila ang mga ito.

Dinala nila ako sa likod ng building saka pabatong binitawan sa gilid ng pader. "Bakit mo nilalandi si Kenji Sandoval alam mo bang hindi kayo bagay? Mukha kang paa at mukha naman siyang anghel" kumento pa ng isa. Makamukhang paa naman itong mga ito akala mo kegaganda.

Agad na tanong niya sa kaibigan "Anong ilang oras? Dalawang araw kanang walan malay. Sinabi ko naman sayong mapapahamak ka ang tigas din nang ulo mo." Pagalit na sabi sa kanya nang kaibigan ngunit bakas ang pag alala. "Alam ba nila kung nasaan ako?" Tanong niya na ang tinutukoy at ang mga magulang niya. "No" ang alam Nila ay naaksidente ang sinasakyan mo at nawawala ka."