Alaala Ng Mga Naulila Mga Nobela at Kwento

Luha ng sama ng loob, luha ng galit. Kaya nga hindi ko sinabi sa kaniya ang sinabi ni Nelson noon. Dahil alam kung ito ang mararamdaman niya. Alam kong magugulo na naman ang isip niya. Alam kung babalik na naman ang masamang bangungot na unti-unti na naming binaon sa limot. Nagsisimula na kami na bumuo ng bagong alaala. Alaala na puro saya lang. Ngayon guguluhin na naman ng Romeo na iyon. Gugulihin na naman nila.

Naguguluhan si Sandra. Lalong namula si Shea. "Mga...underwear, Tita Sandra. Sabi niya mas okay kapag kamay ang pinanlaba."

sabik ko na sinabi sa puso ko. Si Angela, na paakyat na ng hagdan at malinaw na handa ng matulog sa kuwarto niya, ay bigla tumalikod. Naglaho ang pagod niya at napalitan ito ng sabik. “Yunice, naparami ang kain ko sa dinner, bloated ang pakiramdam ko. Ano kaya kung maglakad tayo sandali sa labas?”

Marahas kong pinunas ang mga luhang di halos tumitigil sa kakapatak. Rinig na rinig ko rin ang maya't mayang pagsinghot ko,na bunga ng matagal na pag iyak. "Ma'am, hindi ko ho alam ang sakit na nararamdaman ninyo ngayon,ngunit kailangan ninyong tumayo ma'am. Matatalo kayo niyan". Nagsusumamo ang boses ni Aling Tisang. Napatingin ako sa telebisyon, kasalukuyan nang nakaupo sina Salem at Rina.

Tumanggi si Yolanda na pakawalan si Hilda. Nang nagpupumiglas si Hilda na palayain ang sarili, biglang may sumulpot na grupo ng mga lalaki. Sa pangunguna nila ay si Rhino, na nakabenda ang ulo. Nang makita ang mga lalaki, nagsimulang mag-panic si Yolanda. Namumula ang mukha niya nang bitawan niya ang kamay ni Hilda. Natulala rin si Hilda nang makaharap ang malaking grupo ng mga mukhang masasamang lalaki.

Bigla naman nag bago ang aura ni Andrea at matalim na tinitigan ang dalawa "Mga in*til!" Sigaw nito at inihagis sa direksyon ng dalawa ang bote ng alak sa lamesa niya, Hindi naman natamaan ang dalawa dahil mabilis silang naka ilag. At parang nawawala na naman sa sarili si Andrea naninilim na ang paningin niya at parang nakakaramdam na naman siya pagla uhaw sa pag pat*y kaya agad niyang dinukot ang baril sa bag niya at walang pasabi na binaril ang dalawa sa ulo na napabulaga silang dalawa sa sahig

Sabrina Nagising ako dahil sa isang malambot na labi ang marahan na humalik sa aking noo kinabukasan. "Hmmm.." Hindi ko mapigilang mapa ungol nang may ngiti sa aking labi, bago mas isiniksik pa ang aking mukha sa unan na nasa aking tabi. Unan na amoy...nevermind. Hindi nga pala unan itong niyayakap ko kundi isang dyosa.

Ang cheap. Nagsimula na ang Q&A. Tumayo ang mga batikang reporter, nagtatanong tungkol sa foundation, kung sino ang makikinabang, kung saan mapupunta ang pera. Paulit-ulit lang ang sagot niya. “For a new beginning.” “For a better tomorrow.” Mga generic na linyang kay dali sanang headline kung tutuusin. Pero para sa akin, hindi sapat.

Pinupukaw ko ang aking mga browser. "Ikaw ay masyadong walang muwang, mapula -pula. Ikaw ang nagpahirap na prinsesa, ina, at maliit na batang babae ni Tatay na wala kang karaniwang pakiramdam na makita kung ano ang malinaw na kristal at kanan sa harap mo," blurted out siya ng isang snicker. "Alexis!" Nag -snap ako.

halos nauutal at nalilitong tanong niya rito dahil wala talaga siyang ideya sa sinasabi nito. Bigla na lamang bumaba ang mukha nito sa kaniya at pagkatapos ay muli siya nitong hinalikan at kung kanina ay marahas na siya nitong hinalikan ngayon ay mas marahas nanaman na tila ba isang galit na galit na leon na sumasalakay sa kanyang mga labi.