Alice Through The Looking Glass Novels & Stories

’ bulong ng isipan ni Jayson. Dalawang oras lamang ang itatagal ni Alice sa mundong pinasok nito dahil isinilang ito sa paibabang mundo at ang kanyang pinasok ay ang paitaas na mundo. Ang damit nito na bumubusilak sa ganda na yari sa metal at hapit sa balingkinitan nitong katawan at nakakabighani ang dalawang bundok na nasa harapan nito at yari din sa metal ang sinuot nitong stilleto sa mga paa.

Pagpapaliwanag niya at hindi pa rin inaalis ang malaking ngiti sa kaniyang mukha. Ang babaeng may ngalan na Amelia ay hindi mortal, isa siyang Siren na nagmula rin sa Clover. Ang kaniyang dahilan ng paglisan ay ang pang-aabuso ng mga tauhan ni Zoom sa kaniyang humming charm para tuluyang maligaw ang ibang pirata at manlalayag sa karagatan. “Wag mo akong ngitian alam mong di yan uubra,” mataray na banat ni Isla kaya napahinto sa pagngiti ang magandang babae at humalukipkip na lamang.

Gayunpaman, tinitiyak niyang mapanatili ang kahit kaunting distansya mula kay Alice. Habang totoo na si Alice ay nagkaroon ng kaakit-akit ng isang diyosa na maaaring maghangad sa kanya ng sinumang tao, ang kanyang malungkot na kalagayan ay higit sa lahat sa kanyang mga hangarin sa lupa. Dahil may pulang alak sa silid, kumuha si Alice ng isang bote at nagbuhos ng dalawang basong alak para sa amin ni Gerald.

“Sereia…” Bumaba ang isang bintana na nasa likod ng kotse at iniluwa niyon ang nakaside view na mukha ni Linux. Natulos si Sereia sa kanyang kinatatayuan. Biglang nanuyo ang dila niya ang gwapong mukha nito. Inayos ni Linux ang suot na eye glass. Saka ito lumingon sa kanya. Tumahip ng husto ang puso ni Sereia nang magtama ang kanilang paningin. Napalunok siya.

She then captured Chloe's face and carefully examined it, her eyes were wide, looking like an insane person. "Hindi ko mawari kung gaano kagaling ang planong ito Chloe, "It's brilliant, absolutely brilliant, isn't it? Assuming someone else's identity and pretending to be them is just genius," Lucille sneers, sarcastically clapping her hands before resuming her composed façade, “and imagine even fooling Ruby's real husband” she laughed once again.

Hanggang sa isang araw ay may biglang lumapit sa kanya na isang lalaki at binigyan siya ng pagkain. Dahil sa sobrang gutom ay agad niyang tinanggap ang pagkain na ina-alok sa kanya, kahit hindi pa siya nakapagpasalamat. Matapos ibigay ang isang supot na may laman na pagkain at tubig ay agad din umalis ang lalaki. Umupo si Alice sa gilid at nagpatuloy sa pagkain. Habang ang lalaki naman ay tinitingnan lang siya mula sa kalayuan, na akala niya ay nakalayo na sa lugar. Matapos kumain ay uminom siya ng tubig mineral na kasama sa supot na ibinigay sa kanya. Natuwa pa siya sa nararamdamang pagkabusog ng oras na iyon, ngunit ilang sandali lang ay bigla na lang nagdilim ang kanyang paligid, nawalan

Hindi na nakapag salita pa si Alice, kundi tiningnan niya lang ito ng puno ng lungkot at pighati sa kanyang mukha. Napasugod papasok ang mga magkakaibigan nang makita ang malungkot na mukha ni Alice. Nilapitan nila ito upang tulungan ngunit nagulat sila sa kanilang nakita. Tumambad sa kanila ang nakapanlulumong mukha ng mga katawan nila Tess at Luis. Nakahandusay ang hubo't hubad na katawan ng dalawa sa loob ng banyo at naliligo sa kanilang dugo.

Sagot pa nito with as a matter of fact tone. Napataas naman ang kilay ko. "So kasalanan ko pa ngayon?" "Ay syempre hindi. Unfair lang talaga itong mundo." Ngising sagot ni Alice sa akin. Napailing naman si Gen. "Tumigil na nga kayo. Sige na baba na tayo baka ano pa isipin ng mga boys sa baba. Patamad kong isinuot ang glasses. Yung totoo ay hindi ako sanay magsuot nito. I have a 20/20 vision at hindi naman din ako fashionista dahil hindi ko naman afford yun.

MATALIM ang tingin na ipinukol ni Alice kay Mariss nang pumasok ito sa pinto. Ang maamo nitong mukha noong una siyang makilala nila Leopold ay kaagad na napalitan nang makita si Mariss. “You… what are you doing here?” singhal sa kaniya ni Alice. Hindi siya pinansin ni Mariss at hinila ang upuan sa tapat nito at doon umupo.

“Ano ba’ng dapat kong sundin?” Naitakip na ni Alice ang mga palad sa mukha, ilang beses din s’yang napabuga ng hangin upang subukang ikalma ang sarili. Pero ang pagda-dramang iyon ng babae ay naputol ng isang kalabog mula sa labas ang umalingawngaw, hindi iyon gano’ng kalakas mula sa kinatatayuan niya pero nakakagulat pa rin. Binilisan niya ang kilos upang malaman ang nanagyayari mula sa ibaba, ang unang rumehistro sa utak niya ay ang anak na si Jessie. Ilang beses pang may lumagapak habang sahig na sadyang ikinagulat na niya. Lakad takbo, kamuntik na nga siyang mapada sa hindi wastong pagtama ng suot na stilleto sa sahig.