Romans & histoires Alice Through The Looking Glass

Ang mga mata nito ay nakatuon kay Ethan—na sa sandaling iyon ay nakatalikod pa rin sa kanila, parang pilit inaayos ang sarili. Napansin ni Alyssa ang uri ng tingin ng ina ni Alice—’yong klaseng parang may alam, parang nakakita na ng senyales na hindi maitatanggi. Hindi niya alam kung bakit, pero mas lalo siyang kinabahan. Mabilis siyang umiling, halos nagmamadali ang tono ng boses niya habang pilit pinapawi ang hinala nito.

Frost waited for the presence to come. A minute had passed and the door of her room suddenly opened. An ordinary looking girl wearing a purple lavish dress with various intricate designs came inside her room. Her ordinary face has a scowling expression. She’s looking unkindly towards Frost. It was none other, Alice dela Cruz, her cousin and the person Frost wants to torture. “Nice to see you, cousin.” Said Alice while showing a vicious smile. Frost calmly looked at her, almost bored. She has seen this type of person many times when she was on Earth.

Papikit na sana ang mga mata ko nang marinig ko ang ilang boses sa labas. At ilang sandali pa nga ay nagbukas na ang pintuan. Pumasok si Madam at nakasunod sa kaniya ang tatlong mga tao na mukhang mga banyaga. Iyong isang babae na tantya ko na nasa edad kuwarenta ay napaayos ng salamin habang pinapasadahan ako ng tingin.

Nakahinga siya nang maluwaga at wala siyang nakikitang kalat o amoy na hindi maganda. Nangunot ang noo ni Alice nang makitang tumigil sa paghakbang ang binata. Tumigil na rin siya sa likuran nito at nakikita niya ang loob ng kusina. Bigla siyang kinabahan nang makitang malinis ang lamesa.

Ang akala ko ay hindi na siya magsasalita ngunit napaurong ako dahil sa kanyang kasunod na ginawa. Tumawa siya. Hindi lang simpleng tawa kundi 'yong tawa na para bang nababaliw na ito. Hindi ko tuloy mapigilan na mapatingin sa maliit na lamparilya na nasa lamesa katabi ng higaan. Should I smack him with that so I can finally fall asleep? "You're amusing me more and more each day, woman." Ang kanyang mga mata ay puno ng emosyon na hindi ko mapagtanto. His character as a psycho in the novel is really fitting while looking at him right now.

naguguluhang tanong ko ang pagkakaalam ko kasi were having a dinner sa bahay nila Dian then I saw her husband kaya umuwi ako kaagad pagkatapos noon wala na akung maalala pa. " hay naku dude kung ako sayo tigilan mo na yang pag-inom mo ng alak, bakit di ka tumulad sa akin". wika ni Kaicer habang nakangiti. "nagsalita ang mayabang na lalaki". Salubong na wika ni Nasha. " ohhh siya halina kayo at nang makapag almusal na tayo" dugtong pa nito. "bakit totoo naman ahh, dina kaya ako umiinom" pangagatwiran na wika ni Kaicer

Kinuha niya ang kutsilyo mula sa mesa at tumingin sa akin na parang ibang tao na ang nasa loob ng katawan niya. “Kung gusto mong maging totoo, Elize,” bulong niya, “panoorin mo kung paano ako magiging ikaw.” At bago ko pa siya mapigilan, sinaksak niya ang sarili niya sa tagiliran. Ang tunog ng kutsilyo ay sumalubong sa laman at ang dugo niya ay tumalsik sa sahig. Napasigaw ako. “ALICE!”

Hindi niya pinansin ang mga boses sa likod niya at tumingin siya sa butas sa painting na aksidente niyang nagawa gamit ang kanyang mga daliri. Akala niya ay tahimik na oportunista si Alice, isang tao na hindi pinapakita ang emosyon sa kanyang mukha. Kung sabagay, binuhos ni Alice ang oras at pagsisikap niya para alamin ang lahat ng tungkol sa isang tao, at kailangan niya ng maraming pasensya at determinasyon para gayahin ang taong ‘yun.

Malaki ang bahay ngunit walang itaas. Napalingon ako kay Silas nang makita ang pagngisi niya at naka-direkta ang tingin sa babae na nakasuot ng dress na itim at maikli ang buhok. May nakatali sa bewang nito at may nakalagay na baril. "Wow! Nagpagupit si Ate Elle? Bagay sa kanya!"

Parang walang nangyaring tensyon ilang segundo ang nakalipas. CLICK! Biglang bumukas ang pinto. Pumasok si Mrs. Alicia—matikas ang tindig, matalim ang tingin, at tila sinusuri ang bawat sulok ng silid na parang may hinahanap na lihim. Sumunod sa kanya ang malamig na katahimikan. Napatingin siya kay Althea. Nakahiga. Walang galaw. Tahimik. Ngunit ang mga mata ni Alicia ay hindi basta naniniwala.