Alice Through The Looking Glass นิยาย & เรื่องราว

MATALIM ang tingin na ipinukol ni Alice kay Mariss nang pumasok ito sa pinto. Ang maamo nitong mukha noong una siyang makilala nila Leopold ay kaagad na napalitan nang makita si Mariss. “You… what are you doing here?” singhal sa kaniya ni Alice. Hindi siya pinansin ni Mariss at hinila ang upuan sa tapat nito at doon umupo.

“Ano ba’ng dapat kong sundin?” Naitakip na ni Alice ang mga palad sa mukha, ilang beses din s’yang napabuga ng hangin upang subukang ikalma ang sarili. Pero ang pagda-dramang iyon ng babae ay naputol ng isang kalabog mula sa labas ang umalingawngaw, hindi iyon gano’ng kalakas mula sa kinatatayuan niya pero nakakagulat pa rin. Binilisan niya ang kilos upang malaman ang nanagyayari mula sa ibaba, ang unang rumehistro sa utak niya ay ang anak na si Jessie. Ilang beses pang may lumagapak habang sahig na sadyang ikinagulat na niya. Lakad takbo, kamuntik na nga siyang mapada sa hindi wastong pagtama ng suot na stilleto sa sahig.

madaling sinara ni Alice ang pinto. Nagtataka naman si Alexis noon dahil napansin niyang parang nagmamadali si Alice. Sa saglit na panahon na nakilala niya ito, ngayon lang siya tinaboy noong babae. Para bang may tinatago. Saglit pa siyang nanatili sa tapat ng pintuan ng bahay ni Alice, narinig niyang may kausap ito pero hindi malinaw kung tungkol saan ang pinag-uusapan kaya umalis na lang siya.

Alam niya na kapag nagkataon ay nasaktan niya ulit ang mga ito, hindi ito magiging maganda para sa kanya. Dinala ng apat na matipunong lalaki si Alice sa isang daanan ng kagubatan at naglakad ng mahigit dalawampung minuto sa katahimikan. Si Alice, na nakasuot pa rin ng damit na pinili niya para sa coffee date nila ni Darius, ay naramdaman ng mga insekto na kumagat sa kanya sa sarap. Malinaw na hindi angkop ang kanyang kasuotan para maglakad siya sa isang daanan ng kagubatan at sa bilis ng paglalakad ng matipunong mga lalaki, natatakot siyang maiwan, kaya nagngangalit ang kanyang mga ngipin at hindi pinansin ang sakit na kanyang nararamdaman.

Medyo umayos na ang pakiramdam ko pero lasang-lasa ko pa rin talaga ang alak sa aking bibig. “Tara te! Sayaw tayo!” hinila ako ni Luis. Halos madapa kaming dalawa. Nagtawanan kami. “Anong oras na ba? Umuwi na si Wyna?” Hindi ako nakarinig ng sagot kay Luis. Talagang lasing na rin siya. Nagpatianod nalang ako sa hila niya. Sumiksik kami sa dancefloor. Doon namin nakita si Wyna.

Kung makatingin akala mo ang laki ng problema nila sa ‘kin. Pagtutusukin ko mga mata niyo d’yan kapag hindi ako nakapagpigil. Makalipas ang ilang minutong paglalakad, pumasok kami sa likod ng isang malaki at eleganteng bahay. Pagkatapos ay dumiritso kami pababa sa isang hagdan at madilim na lugar. Kaagad na bumungad sa ‘kin ang magkakasunod na mga selda. Ang ilan sa kanila ay may nakakulong at napapatingin sa ‘kin.

Sabi nila mahina daw sya at tinatanggihan ang manok nang lumalapit sa palay, pero hindi nila alam gaano nya sinisikap na pigilin ang sarili mula sa tuksong hatid ng marilag at maalindog na pangangatawan ni Alice. Nawala ang malalim na pag iisip nito nang mapansing hindi kumukurap na naka titig si Alice sa gelatin na hiniwa nito gamit ang plastic na kutsilyo. Maluha luha muli ang mga mata nitong tila ayaw tanggalin ang kutsilyo doon. Nanumbalik muli ang pagiging sensitive ng emosyon nitong katulad kagabi.

Lumapit ito sa kaniyang kinatatayuan habang hindi inaalis ang mga nanlilisik na mata nito sa kaniya. “Sumunod ka sa'kin,” tipid nitong sabi gamit ang malalim na boses. Nag-aalinlangan man, tahimik na sumunod si Jacob sa kaniya. Pumunta silang muli sa pinto kung saan nanggaling ang lalaki kanina, binuksan niya ito at ang napaka aliwalas at nakamamanghang tanawin ay napalitan ng madilim, at tahimik na silid.

Halatang nagulat si Seiri samantalang namangha naman si Polly. “Tama na nga yan, Iksum. Tinatakot mo sila,” nakatingin si Matuk sa mga mata ni Seiri na nagulat. “No, hindi ako natakot. Totoo pala ang nasa fairy tale!”bulalas ni Polly. “Ano’ng fairy tale?” tanong ni Iksum kay Polly. “Isang aklat na tungkol sa kwento ninyong mga engkantado. Ah, hindi pala kayo dahil engkantao kayo,” sagot ni Polly sabay kabig kay Seiri.

Hindi ko talaga alam paano siya naging myembro ng VSU Phoenix gayong transferee naman pala siya. Tumango siya. He scanned his eyes around and when it landed on me, he avoided his gaze. Nakabusangot ang mukha ni Almira habang sinusundan siya ng tingin nito pero mukhang wala siyang paki sa babae dahil patuloy lang siya sa paglalakad papunta sa kabilang bahagi ng gym. Binalik ko ang tingin sa babaeng sinigawan ni Almira kanina. Lumabas siya ng gym kaya sinundan ko iyon. Mukhang dinamdam niya ata ang sigaw ni Almira.