Novel & Cerita All These Time Or All This Time

Tanong ko habang nakasandal sa dibdib niya. "Okay lang ba sayo?" Balik tanong niya sa'kin. "Hindi pa ako ready." Sagot ko kaya natawa siya. "Wala pa sa isip ko 'yan..." Natawa nalang din ako sa sinagot ko kanina. Feelingera ka talaga, Queng! Napatingin ako sa orasan, 12:02 na. "Delikado na sa daan, dito ka na matulog." Saad ko sakaniya.

“TO THE ONE ALWAYS TOOK 1 STEP FORWARD AND 2 STEPS BACK” Hanggat may oras pa, marapat lamang na itama ang mga pagkakamali. Segundo, minuto, oras, araw, at taon. Hindi hihinto sa pagtakbo ang oras dahil lamang ikaw ay nasasaktan. Walang pakialam ang oras ng kapalaran sa iyo, iyon ang mapait na katotohanan— nasa gitna ka man ng pighati o kasiyahan, patuloy pa rin itong dadaloy.

sagot niya, ibinaba ang mata sa lapatop, ayaw makipag-eye contact. “Tara, lunch,” yaya nito. “Hindi ako nagugutom. Mauna ka na,” aniya na hindi napigil ang tono ng boses. “I don’t like your tone of voice. Hindi dahil kaibigan ka ni Maya, malakas na ang loob mo. Alalahanin mong partner ka lang niya. Ang Eternity Perfume ay under na ng Timeless Essence. You’re disposable, anytime.” Napapikit siya sandali. Two months na lang. “Sorry, Sir Brent…”

"Oo, aayusin ko ito." "Alam kong kaya mong gawin ang tama, pero bibigyan kita ng oras para ayusin ang lahat. Bibigyan natin ang isa’t isa ng isang buwan. Sa panahong ito, pag-aaralan nating muli ang relasyon natin. Ayokong maging mabuti ka sa akin dahil lang sa utang na loob. Gusto kong mas makilala pa natin ang isa’t isa, at sa tamang panahon, sasabihin ko sa’yo ang isang lihim. Ano sa tingin mo?"

Hindi pa lumilipas ang isang segundo, nasagot ko na agad. “Hello, Misis ko. Ang bilis mo atang sagutin ang tawag ko. Wala pang ilang segundo,” swabeng sabi niya sa kabilang linya. “Hindi mo ba alam kung anong oras ngayon, Mr. Lee? Working hours pa. Hindi ba’t professional ka pagdating sa trabaho?” nakangiti kong sagot habang inaayos ang mga rosas. “I remember your motto, Mr. Lee. Time is gold. Mukhang sinasayang mo ata.”

Ang 'Maybe This Time' ay tila ba nagpapatuloy sa liwanag ng umaga. "Good morning... beautiful. I made some pancakes and fresh fruit. Kumain ka na habang mainit pa," masiglang bati ni Adrian nang makita niyang gising na ako. "Salamat... Adrian. Nag-abala ka pa... baka mapagod ka rin sa kakaasikaso sa akin," biro ko habang bumabangon. "I will never get tired of this. Ito ang buhay na pangarap ko simula nang marealize ko kung gaano ako katanga noong una. Come... kain na tayo," inalalayan niya akong maupo sa lamesa.

“Bakit hindi ko pa narinig iyan?” Umupo si Dorothy at sinabing, “Ang Hourglass of Time ay isang time-attribute formation. Maaari nitong baguhin ang bilis ng oras at maaaring pabagalin ang oras sa loob ng formation. Maaari mong ilagay ang iyong master sa formation, at ito ay lubos na makakabawas sa pagkonsumo ng kanyang life force.

"Sige, walang problema. Nagsasaliksik ako ng mga time inscription, kaya madali lang dapat na maghanda ng isang time formation." Lumitaw ang misteryosong inscriptions sa labas ng Celestial Abode at pumalibot kay James para bumuo ng isang formation. Nagsalita ulit si Sophie. "Nakapaghanda na ako ng time formation. Basta't mananatili ka sa formation, ang daloy ng oras ay kapareho ng sa Time Chamber. Ang isang buwan sa labas ay katumbas ng isang araw sa loob ng time formation."

sabi ko "Asus! May nalalaman ka pang tamang panahon diyan. Goodluck naman diyan sa sinasabi mo, Bakla. Baka matanda ka na hindi pa dumarating ang tamang panahon na sinasabi mo. Paano mo malalaman kung nasa panahon ka na kung masyado ka naman abala sa ibang bagay. Hindi mo nga mabigyan ng oras ang sarili mo dahil mas inuuna mo pa ang kaligayahan ng ibang tao. Hindi naman masama ang tumulong pero dapat ay magtira ka rin para sa sarili mo. Minsan kailangan mo rin mag-effort at huwag iasa sa tadhana ang lahat. Sige ka baka kakaganyan mo hindi mo na namalayan napag-iwanan ka na pala ng panahon," natatawa na sabi niya at inismiran ko na lang siya.

[To be is all I gotta be. And all that I see. And all that I need this time. To me the life you gave me. The day you said goodnight....] This time ay huminto na si Vincenzo kaya ako na lamang ang mag isang nagpatuloy. [If you could only know me like your prayers at night. Then everything between you and me, will be alright....] To be is all I gotta be. And all that I see. And all that I need this time. To me the life you gave me. The day you said goodnight....]