Alucard Ml Smile Novels & Stories

Ang nawalang usok ay bumalik na muli. This time, I put the smoke only in our space. "That's right, unleash your demon. Your ugly and disgusting appearance, Lucas!" Malakas na tumawa si Luce habang diretsong nakatingin sa akin. Ang aking katawan ay unti-unting nagbago ng anyo. Mula sa aking silver na buhok ay naging pula ito at lumabas din ang aking dalawang mahabang sungay maging ang aking matutulis na ngipin.

" Wait, are you okay Micey? umiyak kaba? may nangyari ba? Tanong nitong tila nag aalala. " I'm fine may iniisip lang ako don't mind me Carl," sabi ko habang pinipilit na mag smile , panu ako magiging okay kung palagi kung nakikita ang pagmumukha mo nasusuka ako PWEEEH! if I could only kill you right now, right here it would be my pleasure but I won't do that easily kasi mas gusto ko yung unti unti kitang pinapatay sa sakit.

Si Mira ay may maliit na soft smile lang. Si Ael naman ay neutral expression pa rin. Napansin iyon ni Zai. Then quietly, he said beside her, “You know, smiling won’t destroy your reputation.” Napalingon si Ael sa kanya. At dahil sa timing ng pagkakasabi niya at sa amused expression nito, hindi niya napigilang matawa nang bahagya. Click. Eksaktong nakuha iyon ng camera. Nanlaki agad ang mata ni Lira.

I only care about Aurelios and how I will get him between my fingers. I smiled when the door opened. Iniluwa agad noon ang tatlong mga pamilyar na mukha. They're wearing their racer pants. Noriel Luceda, Aurelios' best bud, Rico Miller and Hamoc James, his colleagues. They smiled at me. "Aurelios?" Rico asked. I simply nod at them. I saw Noriel's smirked. "May session..." anito sa akin.

Umiling at muntikan pang kunin ang card ni Fufu kung hindi niya lang nailayo. "Ayaw mo naman di ba? Hindi ka bagay na modelo, chubby ka, walang kakasyang damit sa'yo," umiiyak na nitong turan. Pilit siyang ngumiti. Buo na ang desisyon niya. Kahit naman kasi ipaglaban niya ng patayan si Alaric ay ganoon pa rin ang ending, hindi pa rin magiging sila sa dulo. Mas magandang lumayo na lang siya at kalimutan na nakilala niya ito.

Hanggang doon nalang, "H-hannggang dito nalang ako—" "N-no... no.... no..." Umiiling na si Axcel. Hindi lang ang kanilang mga mata ang namumula, pati na rin ang kanilang mga mukha. They're both messed up, all of it was messed up. Sinuklian nya nalang ng magaan na ngiti si Axcel, it was a genuine smile. Not a fake one.

Huminga ako ng malalim dahil nakakapagod nga naman, imagine halos araw araw na kayong nag try out para lang hindi sumablay ang laro. Ngitian ko naman ito. "kaya mo yan, ikaw pa." pampapalakas loob ko. Umiling naman ito sa akin bago humalakhak ng mahina. Kaagad kong narinig ang malutong nitong mura. "You look so d*mn beautiful everytime u wearing those smiles of urs" biglang sabe nito habang nakatingin sa mukha.

His smile exuded a sophisticated yet roguish charm Lalo na ang mga peach blossom eyes niya, sobrang nakaka-distract. Sa sobrang guwapo at parang devilish ng itsura nito, hindi na nakakapagtakang marami itong babaeng napapaikot nang hindi man lang ito naseseryoso. “Interesting.” Mukhang nasa magandang mood si Lucian, singkit ang mga mata dahil sa pagtawa. “Sige, payag ako.”

Pero muntik na akong matawa dahil hindi bagay sa kanya ang smile na ginawa niya ngayon dahil parang force smile ang ginawa niya. Para tuloy siyang villain. "Pfft... di mo naman kailangan praktisin ang bagay na yan. Lalabas naman ang natural smiles mo kung masaya ang puso mo." Bigla naman siyang napangiti habang nakatingin sa akin. "Okay, I understand." Bigla na namang bumilis ang tibok ng puso ko dahil sa smile niya. Damn... Mukhang delikado sa akin ang smile niyang yan! ****** LMCD22

Nakapaskil dito ang ipininta kong crimson Chrysanthemums at sa gitna ay ang masungit na mukha ni Alaric. “Alaric, kamusta ka na? Sabik na sabik na akong makita ka pero hindi na pwede.” Mabigat ang aking naging paghinga. Parang hinahawakan at pinipiga ang puso ko ngayon sa sobrang sikip.