Ama Ng Barilang Tagalog Novels & Stories

Napasinghap siya ng maramdaman ang pagdiin ng baril sa tagiliran niya. "S-Sasama po ako, m-manong, ba-basta huwag niyo lang ako sasaktan." Kandautal na wika niya. Halos mahilo siya ng ilapit ng isang lalaki sa kanya ang mukha. Hindi pa man naipuputok ng kasama nito ang baril ay tila mawawalan na siya ng ulirat sa baho ng hininga nito. "Wil, biri, gud, mam!" Matigas na english nito.

Naguguluhan niyang tanong. "Hindi naman alal pero as in, wala na talaga lahat-lahat, Kap. Pati ang mga bala ng baril na nagkalat sa lupa, wala narin. Maging ang mga bakas ng dugo sa buong bodega, wala na kaming nakita. Literal na naglaho nalang na parang bula!"

“Sinisi mo pa ‘ko. Ang sabihin mo malas ka lang talaga.” “Gago!” bulyaw ni Aling Barba. Napangisi ako at dinampot ang isa pang bote ng alak sa aking tabi at walang kahirap-hirap na nilagok iyon. Sa tuwing nagsusugal kami ni Aling Barba, kalaban ang dalawa pa niyang kapitbahay na sina Aling Pasing at Aling Metring, palagi ko silang natatalo. Katulad na lang ngayon. Halos nasa akin na ang lahat ng pera nila.

Hindi sila nakangiti nang makita ako, tapos parang naka-ready ang kamay nila na dumukot ng baril. Wala na akong inaksayang segundo, mabilis na akong makaamoy ng panganib kaya tumayo agad ako mula sa kinauupuan ko. Pero mas mabilis si Bak. Mabilis nitong inilabas ang baril at tinutok sa direksyon ko. BANG!

sariling dugo! Marami-rami pa ring bantay dito at may iilang kubong nakatayo dito sa gilid ng batis. "Dos....si B-Bagyo" mahinang saad ni Ange na nakamata sa mga kulungang nakabitin sa dalawang baging na nakatapat sa batis. Pinangilidan ito ng luha na matamang nakatitig sa mga laman noon dahil para lang silang hayop na isinilid sa kulungan!

Sarkastiko kong sagot Tinaas ko ang mahabang saya ko tsaka mabilis na sinipa ang sikmura nito gamit ang kaliwang paa sabay suntok ng malakas sa mukha niya. Nahugot nila ang mga barīl na nakalagay sa baywang nila pero bago pa nila ito maitutok sa ‘kin, mabilis ko na nasipa ang mga ito. Nabitawan nila ang baril na hawak at humagis sa dulo ng pasilyo.

Agad ko siyang nilingon na nasa backseat. "Yes, Zaria?" "What is apo?" "Apo is a grandchild in Tagalog." Kumunot ang noo niya sa akin. Alam ko may hindi na naman siya maintindihan sa mga sinabi ko. "What is Tagalog?" "Tagalog or Filipino is Mama's language." "Ah, okay."

"Pambihira ka, anak, buong akala ko naman ay sasabihin mong sana ay hindi ko na pinaputok pa ang baril." Napailing lamang siya habang napapangisi. "Pero hindi ba't mas mapanganib kung puputok iyan sa mismong tagiliran mo, papa?" aniya na bahagyang ikinatango nito, lalo na't batid nito na siya pa ang nagkasa ng baril.

Chapter 6 BALISA si Lia dahil hindi niya pa rin malaman kung saan nanggaling ang báril na nakita niya sa tagong bahagi ng tokador nilang mag-asawa. Kailan pa naroon iyon? Bakit hindi niya alam? Bakit hindi sinabi ni Lance sa kanya ang tungkol sa bagay na iyon? Hindi lang ito basta maliit na usapin. Noong makita niya ang baril na iyon, katakot-takot na dagundong ng puso niya. Paano kung bigla na lang pumutok iyon? Paano kung makadisgrasya? Diyos ko po!

sarcastic niyang tanong. Hindi ko nagawang sumagot. Gusto kong dumaing sa sakit na nararamdaman ko pero hinanghina ako at hindi ko rin magawang magsalita. Hindi ko namalayan kung kailan nakakuha ng baril ang babae. Nakangisi siya ngayon at may hawak na baril, itinutok sa akin. “Paano kaya kung pasabugin ko ang ulo mo?” natutuwa niyang sabi, may ngiti pa sa labi.