Ama Ng Barilang Tagalog Mga Nobela at Kwento

tinutok ko sakanya ang baril "Paano ko siya mapapatay kung patay na siya simula palang?" "Ang bobo mo naman lilith! para mapatay mo siya simple lang..." "Ano?" Pinutok ko ang baril na naka tutok sa ulo niya ngunit wala naman iyong bala "Umakyat ka ng langit hahahahahahaha!" "HA-HA-HA Very funny" "Tangina naman kasi kapag umakyat ka doon hindi ka magmumukhang anghel! mukha kang tiyanak!"

nagpapanic na ang boses na wika ni Cloe. "Makakaganti lamang tayo kapag may mga tauhan na lumapit sa atin na may dalang baril. In that way, ay magkakaroon tayo ng chance na makaagaw ng baril mula sa kalaban," sagot ko kay Cloe.

"So, what are those words supposed to be mean?" Napangiti na lang ako ng mapakla habang nakatingin sa kamay kong binitiwan n'ya. 'Hangal.' Ano nga namang laban mo sa babaeng 'yon kung isa ka lang extra?

"Damn it!" "Aaaah! Wala akong ginawang masama sa inyo! Pero nagawa niyo akong barilin! Anong klase kayong nilalang!" Sinadya kong patinisin ang aking boses na mas lalo nilang ikinataranta. Ang lalake na kanina'y nakahawak ng baril ay masama na ngayong nakatingin habang nakatakip ang tenga. "Shut up your mouth! Damn it!" singhal nito pero nagpatuloy lamang ako.

biglang bulong sa 'kin ni Brie na nagpagising sa aking sa reyalidad. I chuckled and kissed her cheeks. “Syempre, pogi talaga kasi siya ang Papa niyo.” “We have same eyes, Mama. Silver.” Yumakap ito sa 'kin. “Sabi ni teacher bakit daw silver eyes ko tapos sabi nung nang-aaway sa 'kin kasi baka raw albino ako. What is albino, Mama?”

May nakita akong isang note, kinuha ko 'yon at binasa. Good morning! Eat your breakfast before you go to work. Ily. Natigil ang pagbasa ko sa 'Ily' na nakalagay. Anong meaning nito? I love you? I like you? Napanguso ako dahil umaasa na naman ako.

Chapter 3: The Suit and The Shark ​"Ma'am, sigurado po ba kayo na kailangan ko 'to? Pwede naman po akong mag-Barong Tagalog na lang. May luma po si Tatay, kasya pa sa akin."

sagot naman ni Lando at agad-agad akong kinalagan. Nakatutok sa akin ang baril ng babae na kung tawagin ay mayora. Humiga siya sa sirang kama at nakangising iniikor-ikot ang baril sa harap ko. "Hubad na tisoy, at wag kang magkakamaling gumawa ng kung anong kahangalan, hindi ako magdadalawang isip na patayin kayong dalawa nitong shota mo!"

sambit ko naman sakanila at agad naman silang tumango. Si Chandria Naman ay kumuha na din Siya ng baril kahit Hindi Siya gaanong sanay humawak nito. " Tara na" sambit ko. Bigla Naman akong napayuko ng isa isa ng mag siliparan Ang bala Mula sa labas, dumapa Naman kaming lahat. Agad Naman kaming nag labas ng bala bahala na kung anong mangyayari samin Ngayon.

Nakakatakot. Ang putok ng baril—hindi iyon bago sa kanya. Hindi ito kakaiba. Pamilyar ito sa paraang kinapapanindigan ng balahibo niya. Hanggang sa ,ga alaala—madidilim, magugulo, mararahas—ang bumalot sa kanya na para bang binuksan ang isang sirang dam.