Ambition In Tagalog Novels & Stories

"What?" Nagkibit-balikat siya. "Go on. I won't stop you. Fulfill your hidden desire. But tell me, ano ba talaga ang gusto mo?" Tiningnan niya ito sa mga mata. Natulala ito. "Sabihin mo sa 'kin."

Mababakasan din ang pag igting ng panga sa tiyak kong galit. I tried to breathe calmly, sinubokan ko rin umiwas ng tingin dito at sa huli ay nagbaba ng tingin. I wish I could get the increased strength to run but I can't. Kung pwede lang lamunin na din ako ng lupa ay gagawin ko matakasan lang ang nakamamatay nitong mga titig.

aniya at umalis sa harapan ko. Bumilis ang tibok ng puso ko, tinalon ko ang kama at kinuha ng cp ko, pinuntahan ko ang F* page ng UP, nanlaki ang mata ko dahil sa excitement at kaba. Kailangan kong makapag exam sa Manila. Alam kong aabutin ng thousands ang gagamitin kong pera, pero sayang kong hindi ako mag take ng exam for scholarships.

CHAOS DALE VANTE I don't know what to feel. Should I be happy knowing na lahat ay umaakma sa plano ko. O dapat ba akong mag-alala, knowing that it's Yiel, the Yiel I was looking for in my entire life. I know there's a part of me that I'm happy and I'm celebrating dahil in any way, I could finally live my life with her whenever I want to, pero bakit ako nag-aalala?

Nagkatinginan silang dalawa subalit mabilis na umiwas ng tingin ang dalaga. "Ako, apo ni lolo. Bata pa lang isinilang na akong mayaman. Lahat ng gusto ko nabibili ko pero hindi ko inisip maging perpektong anak ng aking ina at perpektong apo ni Lolo Delio. Dahil, kahit anong gawin ko hindi 'yon maaabot. Kahit gaano man ako kayaman, hindi pa rin magiging perpekto lahat. Ginawa ko lang mga bagay naisin kong gawin para sa sarili ko. Alam ko sa aking sarili na mayroong hangganan ang lahat. Kaya, Mr. Bustoz kung ang perfectionism ang pagpapakita sa'yo ng kahusayan, maaari na kahit sa pag-ibig mapupunta pa rin lahat sa imperfection. Tao lang tayo nagkakamali at may pagkukulang. Di mahalaga ang sasa

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

Nagsimula na muli siya sa pagkwekwento. "Mabuti na lang noong panahon na napansin nila na hindi na ako nagpupumiglas at lumalaban. Hinayaan na nila akong gawin ang gusto ko, ngunit may pagbabanta sila na kapag hindi ako umuwi ng bahay hahanapin nila ako at papatayin. Noong una natakot ako, pero habang tumatagal nagsasawa na ako. Gusto ko na talagang malayo sa poder nilang dalawa. Kaya noong kinagabihan, lumayas ako sa bahay dala ang pera na ninakaw ko sa wallet ni Daddy. Nagpakalayo-layo ako. Hindi ko alam kung saan ako tutungo, ang gusto ko lang naman ay lisanin ang bahay namin at ang mga walang halang na kaluluwa na pamilya. Ang huling lugar na pinuntahan ko ay ang Bicol, minsan na kami na

Balak ko na sanang pumasok sa kotse ko kaso may asungot na nakabuntot. "Did someone ever forced you to believed it?" pambabara ko sa kanya tsaka nilagay sa passenger's seat ang bitbit kong handbag. "Tssk. Ilibre mo na lang ako, love." "Love?" taka kong tanong "Oo. Love inshort for loveteam. Leading man mo ako diba? Kaya natural lang na tawagin kitang love dahil masyadong mahaba kapag loveteam."

sabi niya sabay tawa at nagpatuloy naman sa pagsasalita, "Kaya siya open kasi may mga pagkakatao mo na alam mo na alam ko rin. Gaya nito, alam ko na Captain ka ng basketball team, alam mo rin na Captain ka ng basketball team. Gets mo?" Tumango naman ako sa kanya at nagpapatuloy na naman siya sa pagke-kwento, "Tapos ang pangalawa naman ay tinawag na hidden or close. Kaya siya tinawag na hidden is because may mga pagkakatao mo na alam mo pero hindi ko alam kung ano 'yun. Ang pangatlo naman ay ang Blind Area —" "Grabe 'no? Ang bintana, blind na pala ngayon?"

Wala na medyong tao dahil gabi na kaya madali para kay Ambirelyn na tumakbo. Napabuntonghininga na lamang si Angelo at binilisan ang paghakbang para maabot ang kaibigang sinapian na naman ng kabaliwan. Habang si Ambirelyn naman ay malapad ang ngiti sa mga labi ng mapansing na-iligaw na nito ang kaibigan. "Sabi kasing ayaw ko pa umuwi at 'di ako lasing kung lasing ako edi sana hindi 'di ako nakatakbo ng ganito ka bilis at kalayo—"