Ana Ana Meaning Novels & Stories

“Bakit hindi mo niligawan? Kung ganda lang ang pag-uusapan ay di hamak na maganda si Ana sa mga kadalagahan sa Rancho.” “Hindi lang ganda ang hinahanap ng isang lalaki sa isang babae para ligawan, Anastacia,” wika nito at tinawag sa buo niyang pangalan. Mula nang tumuntong siya dito’y iniiwasan niyang tawagin siya bilang Ana. Ang Papa lang niya ang tumatawag ng ganoon sa kanya, karamihan ay Nikka kasama na ang Mama niya at si Ana.

tuwang-tuwa ang bata, halos mapatalon sa tuwa. “Oo, anak. Hindi lang ito masarap… ito ang pinakamasarap na pancake na natikman ko sa buong buhay ko,” bulong ni Ana, habang iniyakap ang isa niyang braso kay Anabella. Nagtagpo ang mga mata ni Ana at Belle—walang sinabi, pero pareho nilang naintindihan ang isa’t isa. Sa simpleng pancake, sa simpleng tawanan ng mag-ina, unti-unti nang nagiging buo ang mundong minsang nagkahiwa-hiwalay.

I know I need to calm it down, but I also know that as long as Icarus and I are in the same space, that won't happen. Muling napunta ang tingin ko kay Ana, at ganoon na lamang ang panlalaki ng aking mga mata nang makita ko na nakatingin na siya sa amin at nakakunot ang kanyang noo. Nagpalipat-lipat din ang tingin niya sa aming dalawa ni Icarus as if she was trying to decipher what's going on between me and my future brother-in-law. Hanggang sa hindi na siya nakatiis at lumapit na siya sa amin, then went on asking, “Is everything okay?”

sabi ko habang hawak ang tuwalya ko at naglalakad papunta sa tabing dagat. "Papunta na nga kami nitong si Jun kaso ay hindi naman den siya magtatagal dahil babalik din agad yun sa trabaho niya," sabi ni Ana sa kabilang linya. Isasama niya sa swimming naming ang kaniyang asawa dahil gusto daw muna niyang ipakilala ito sa akin, I have no choice to say yes, magiging third-wheel nanaman ako. Nang makita ko sila ay agad ko nadin pinatay ang tawag. Ana wave at me so I wave back at her. She's holding a bag and her husband too. Dito lang naman kami ah?

Hindi dahil naaawa siya kundi dahil naiisip niyang baka imbes na masaktan ito ay matuwa pa. Si Ana naman ay parang langgam sa mainit na kawali. Hindi mapakali, pa-upo-upo, tayo-tayo at paulit-ulit na pinupunasan ang sahig kahit wala namang dumi hanggang sa kumintab ito na parang bagong waxed. Tahimik lang si Janella. Parang inuulit lang niya sa isip niya ang sinabi niya ilang araw na ang nakalipas, malamig, direkta at walang labis.

Napangiti lang ako habang tumatango. Pero sa loob ko… Yes, I can see that very clearly. Lumapit si Anna sa akin pagkatapos at ngumiti na parang napaka-sweet niyang tao. “Вы должны привыкнуть к нам,” sabi niya habang bahagyang hinahawakan ang braso ko. (You must get used to us.) Hindi ko maintindihan ang buong sinabi niya pero halatang may ibang meaning sa ngiti niya.

Ka agad ko ito tinabihan sa kama. “Daddy. Please ‘wag mo na saktan si Mommy!” “Please! ‘Wag na po kayo mag-away ni Mommy!” “ ‘Wag niyo po sakalin si Mommy!” Ayun ang mga salitang lumalabas sa bibig ni Anaiah habang binabangungot siya at patuloy na pag-agos ng mga luha sa mata. Hindi na ako nag dalawang isip na yugyugin siya para gisingin sa pagkakatulog niya. Mabuti at nagising na rin siya.

Eh baka mapunta siya sa kulungan dahil sa pagdukot ng bata, 'di ba? "Ano, hindi pwedeng basta-basta kitang dalhin. Nandito tayo sa isang bansang may batas, baka mapunta ako sa kulungan dahil sa basta-basta kang pagdadala," huminga ng malalim si Ana pagkatapos sabihin iyon, at muling tinitigan ang batang babae at nagsabi, "Anak, kailangan kong maglinis dito. Dahil sabi mo ayaw mong makasama ang masamang Tita, paano kung tulungan kitang hanapin ang tatay mo?"

Agad ko naman itong sinundan pag punta doon. pagdating doon ay agad naman itong pumasok doon dahil hindi naman ito sinarado ng mga kambal. "Hola bebés," ("Hello Babies,") tawag pansin ni Ana sa aming kambal. "Mami, estás aquí, te extraño Mamá," ("Mommy you here, i miss you Mom,") agad naman sagot ni Xenna sa kanyang Ina kahit hindi ko maintindihan ang kanilang ginamit na salita ay nakikinig parin ako.

Mabuti na lang hindi narinig ng batang umiiyak, baka lalong humagulgol kapag nagkataon. "Let's go na po, tito Felipe is waiting!" yaya ni Ana sa akin. She grabbed one of my hand and medyo hinila. Muntik ko ng nakalimutan na iyong dating baklang 'yon ang dahilan kung bakit ako nagpunta roon, pero sa ayos ng lugar at sa pasundo pa sa akin ng apat na batang kasama ko na may dalang bulaklak na paborito ko, mukhang may pakulo siya kaya hindi umuwi nang nagdaang araw sa mansion.