Ana Ana Meaning Novels & Stories

I asked again, kinakabahan na rin kasi ako sa pinapakita niyang expression sa akin. Umiling ito nang nanlulumo at nagsalita. "Nabaril ang Daddy ni Ana," she uttered dolefully. Ow. F*ck. ------ NEXT CHAPTER: CONCERN

Hindi talaga ako makapaniwala. "It's okay. Alam kong nagulat ka din at nagtataka why we are here right at this moment. Gabriel, tells us everything. I'm sorry, Naneng." "Ano po kasi... ayos lang po Ma'am Ana." "Tita Ana. Just call me Tita Ana." Nahihiyang ngumiti ako. Hindi ako nasanay.

Hindi siya pwedeng maapektuhan sa nangyayari. "Wala na sa 'yo lahat ngayon," malungkot na sabi ni Anaia. "I have you," tugon ko habang nakatitig sa mga mata niya. Ang ganda niya talaga. "And you have us too, bro." "Salamat sa inyo."

“Ako po ‘yong pinapapunta rito ni Miss Mary. Hmm... nasaan na po siya?” “Yes, miss? Or should I say, Sir? Ano ba’ng dapat na itawag ko sa’yo?” nakangiting biro niya sa akin. Mukha naman siyang mabait at madaling makagaanan ng loob. “Sayang. Ang ganda mo pa namang tomboy. Biglang na-insecure ang beauty ko sa’yo, ha!” dagdag niya, sabay tawa. “By the way, I’m Ana.” Sabay lahad ng kaniyang kamay upang makipag-shakehands sa akin.

‘Baka nga,’ segunda niya rito, ‘iyon ay kung totoo ka ngang anak ng Don na sinasabi mo. Ngayon ay naisip na niya ang posibilidad na ang babaeng ito ang magiging misyon niya sa mundong ito. Hindi matukoy ni Mary Joy ang eksaktong petsa pero tingin niya hindi ito singluma ng bahay na kinaroroonan. Ang mga bahay na ganito ay ‘pamana’. Ang uniporme, pananalita at kilos ng mga taong nakasalubong ni Ana kanina ay hindi rin ganoon ka-pormal. Ang mga damit ni Ana kanina noong magbihis ito ay hindi rin panahon pa ng kopong-kopong.

Hindi ako papayag na i-bully nito si Ana lalo na at ang alam ko, hindi din talaga ito marunong si Ana pumatol eh Mabait na bata ito, at wala itong ibang hangad noon pa man kundi ang makasama ako at matawag akong Mommy "Ana, here, hindi ba't gusto mo itong shrimp. Kain ka pa." malumanay ang tono ng boses na bigkas ko sabay lapag ng binalatan na shrimp sa pingan nito. "Thank you, Mommy, pero big girl na po ako. Ako na po ang bahala." nakangiti nitong wika. "Tsk, big girl? Ikaw pa rin ang Ana ko. Ang baby girl na inaalagaan ko noon pa man." nakangiting sagot ko din dito

Ipinakita sa akin ni Ana kung paano ang buhay ay may mga pagkakataon na magbibigay ng pag-asa at kapayapaan, kahit sa mga gitna ng nakaraan na puno ng dilim. "Magandang gabi, Kent, Sky," sabi ni Ana, habang tumayo na siya at nagpaalam. "Tulad ng sinabi ko, nandito ako para magsaya at magpasaya. Wala nang ibang mas mahalaga kaysa sa inyong kaligayahan." "Salamat, Ana," sagot ni Sky, at nagyakap pa silang dalawa bago siya tuluyang umalis.

Ngumiti lang ako ng tipid at sinabing okay lang. "W-whats the meaning of this A-anna?" utal nitong sabi at nanginginig ang mga labi sa pinipigil na emosyon, napaiwas ako ng tingin dahil ayaw kong makita ang ganoong emosyon na galing dito, nangyayari na ang bagay na ayaw kong mangyari at hindi ko alam kong paano ko rito ipapaliwanag. "Anna answer me!"Malakas na sigaw nito kaya napatalon ako sa gulat at tumulo ang mga luha, pilit ko mang pinipigilan pero hindi ko na ata kaya.

Biglang tanong sa akin ni Ana. “Diba ayaw mo sa akin kasi tinatawag kitang pangit?" Tanong ko sa kanya. "Payag na akong kung talagang gusto mo akong tawagin na pangit. Ako na lang ang paglihian mo at huwag ang bruhang 'yun." Saad niya sa akin. "Talaga?! Okay, sabi mo 'yan ha. Baka kasi umiyak kana naman na tinatawag kitang pangit." Kunwari na sabi ko sa kanya.

“Oh tapos? Sumulong ba tayo sa gyera na walang kahit isang armas man lang na dala?" Ano pang saysay ng lakad na ito? “Gyera po? Ano pong connect?” nagugulohang tanong ni Ana sa'kin. Mabilis na ipinikit ko ang dalawang mga mata ko habang pilit na pinapakalma ang sarili dahil nagsisimula na akong mairita. “Really, Ana? Seryoso ka ba?” puno ng sarkasmo kong sabi.