Ang Aking Ama Mga Nobela at Kwento

"Ma'am.." "Yes?" aniya nang hindi man lang nag angat ng tingin rito. "Maaga po akong mag out mamaya, may usapan kasi kami ni Zion.." Kinikilig nitong wika. Napatingin siya rito. Masaya siya para dito at kay Zion. Halata naman sa dalawa na nagmamahalan ang mga ito. "Oo naman.."

Sumama naman si Cael, pero ako, um-acting na masama ang pakiramdam kaya okay lang sa kanila na maiwan ako. Ang hindi ko lang alam, hindi rin pala sumama si Amon. Sinundan niya ako at nilapitan sa kama. “May kailangan ka pang kahit ano? Nandito lang ako, hindi ako sumama para maalagaan ka,” sabi niya. “Salamat, Amon, pero ayos lang ako,” mabilis kong sagot, saka ako bumaling sa kabila. Ayokong makita niya na tumutulo ang luha ko.

sumbong ni Amara at saka ngingiti-ngiti habang ako ay hindi na maipinta ang mukha sa sobrang kahihiyan. “Naku mama baka nananaginip lang yan si Amara” pagkakaila ko kahit totoo naman ang sinabi ni Amara at nakangiti ang loko halatang natutuwa sa reaksiyon ko. "Kaasar nitong bata na ito" “Asus deny pa!!” sabi ng kabilang bahagi ng isip ko. “Hindi kaya ako nananaginip narinig ko kaya kayo!!” patuloy sa pang aasar si Amara.

Sagot ko naman “Saka tignan mo aaah parang ang bilis na niyang mapagod saka mabagal na siyang kumilos?!” Tugon pa niya sa akin. Sa totoo lang ay parang kinukurot ang aking puso sa tuwing pagmamasdan ko si Mommy. Mahina na kasi talaga si Mommy, biglang nanghina ang kaniyang pangangatawan magmula ng umalis si Amanda. Alam kong apektado siya sa mga ngyayari kahit hindi niya aminin. Bumalik lamang ang sigla niya ng malaman niyang pabalik na ng Pilipinas si Amanda kasama ang pamangkin kong si Matteo. Matagal din bago namin inamin kay Mommy ang totoong ngyari kay Amanda, alam kong malulungkot siya kapag nalaman niya ang malupit na sinapit ni Amanda.

Umalingawngaw ang galit niyang boses sa paligid. “Igalang? Gusto mong igalang kita pagkatapos ng pinaggagawa mo sa buhay ko? Sa buhay namin ni mama at ngayon kung paano mo guluhin ang gusto kong buuing pamilya?” Pagak akong natawa ng mahina. Hindi ko alam kung ano pa ba ang dapat kong maramdaman. “Gusto mong igalang pa rin kita bilang ama kahit harap-harapan mong sinabi na ikaw mismo ang nagpabaril sa kapatid ko? Kahit ikaw mismo, hindi ka maalam gumalang sa salitang AMA. Because you're not acting like one, papa. Binastos at binaboy mo ang salitang AMA!” "FERON!”

- aniya ko "Kukuhnin ko lang ang mga panggamot Amara"- aniya ni mama , tumango lang ako , habang tinitingnan ko si Trajan pinagpapawisan ito at parang hinahabol niya ang hininga niya , hinawakan ko ang noo niya

_____ ALQUIZA RESIDENT "Ano, anong ibig mong sabihin? Sandali hindi ko maintindihan paanong mangyayari 'yun, hindi ba kasasabi mo lang namatay na ang inyong ama?" Nagtatakang saad ni Joaquin na labis ring naguguluhan sa sitwasyon. "Hindi siya ang aking ama! Pero lumaki kami na iisa lang ang kinikilalang Ama." Wika ni Amara. "Kung ganu'n magkaiba kayo ng Ama? A-alam ba ni Angela na magkaiba kayo ng Ama?" Muling tanong ni Joaquin.

Pwede ko bang sabihing kalahating tao kalahating tae? "A-ang Ama ko po ay isang mestizo samantalang si Ina ay isang Indio na may lahing Intsik" Panimula ko. Tama ba yung mga sinasabi ko? "Naging mahirap po ang pamumuhay namin dahil itinakwil si Ama ng kanyang pamilya at hinayaan kaming mamuhay na parang daga, si Ina ay nagkasakit na siyang kinamatay niya. Si Ama naman ho ay nalunod sa dagat ng siya ay naabutan ng taib (high tide/Atab sa katutubong salita.),tungkol naman po sa Pangalan ko, Azalea Felicia Avalon po ang buo kong ngalan" paliwanag ko.

sagot ni Amara sa kanyang kapatid. "Siguro nga ate bata pa ako at hindi ko pa nararanasan na magmahal ng ganyan sa sinasabi mo. Pero iba naman kasi ang sa amin. Bumabase kami sa nakikita namin sa nobyo mo. Kung sa sinasabi mo na hindi pa ako nakakaranas magmahal eh bakit sila mommy ayaw din nila sa nobyo mo paano mo mapapaliwanag sa amin yun," sagot ni Amanda sa ate Amara nya.

Kung gaano na siya kasaya? Nakikita ko na naman ang sarili ko noon. Lugmok at wasak. At hindi alam kung paano aahon? Siguro nga baka umasa lang ako ng sobra. Baka dahil masyado kong tinaasan ang hopes ko na baka sa huli, pwede pa. Ngayon hindi ko na alam. Hindi ko na alam kung paano pa mag uumpisa talaga. Napapangiti na lamang ako ng mapakla sa aking sarili. Baka ito na talaga ang kapalaran ko. Haha.