Novel & Cerita Ang Aking Magulang

Kabadtrip. ["A simple dress will do. I'm sure maganda ka kahit anong damit ang isuot mo."] "Okay ayaw ko namang mapahiya sa mga magulang mo." He chuckled. ["Don't pressure yourself my parents are good and chill just assume that they're your parents too."] "Opo Kuya." ["Oh no no definitely not on that part sweetie,"] Kinakabahan ako pero nagawa ko pa rin matawa. Mag assume na parents ko ang parents niya syempre iisipin ko rin na kapatid ko siya para mas realistic ang imagination.

Kaya hindi na siya naniniwala. "Alam kong kaya mo 'yan. Ikaw pa ba? Sus." "Sobrang dami ko talagang iniisip this past few days. Hindi ko alam kung paano ko pa sisimulan ulit ang lahat dahil masyado akong nawawalan ng gana." Pinisil na lamang niay ang kamay nito. Alam niyang malaki ang naging impact ng nangyari sa pagitan nito at ng mga magulang. Pero hindi niya maiwasang hindi maawa. Walang magulang itong malapitan ngayon. Walang magulang na kasama. Walang magulang na malalapitan, walang magulang na dadamay sa kaniya kapag may mga problema, walang magulang na titingin at magpapayo sa kaniya.

Kung maganda ba o gwapo. Kung matalino ba o tanga. Kung mayaman ba o hindi. Marami pang "Kung." Haist. Bakit ba kasi ako gustong itransfer ng magaling kong tiyuhin na kinuha lahat-lahat ng ari-arian na ipinamana ng mga magulang nila sa tatay ko.

At dahil magka-sosyo ang mga magulang nila sa negosyo at idagdag ang pagdadalang-tao ni Mama, hindi na nakatakas si Papa. And seeing Axl here, standing at his wife’s house reminds me of my father. Paano pag ikinasal kami ni Axl? Parang history repeat itself lang? Mahal na mahal ni Mama si Papa, pero may mahal itong iba. Nasasaktan ako para kay Axl na nito ko lang nakilala. Samantalang ngayon ko lang napagtanto na masakit pala kay Papa ang makulong sa taong hindi na niya mahal na matagal ko nang nakakasama.

bulalas ni Angel habang umiiyak. Hindi nag-atubiling yakapin ng kanyang lolo si Angel, "Anak, hindi mo kailangang mag-sorry. Alam kong mahal na mahal mo ang mga magulang mo. Pero alam mo bang lagi silang nasa puso mo at nagmamasid sa iyo mula sa langit?" Napahinto si Angel sa pag-iyak at tumingin sa kanyang lolo, "Talaga po, Lolo? Sana ay masaya sila sa akin."

"How about the last time we went out. Nagpaalam ka?" I bit my lip and shrugged. Hindi agad nakasagot dahil sa pagkain sa bibig. "Don't tell me, hindi ka nagpapaalam sa mga magulang mo." Aniya niya pa. Nangunot naman ang noo ko at biglang bumagal ang pagnguya.

Zeph Pov Parang dinaklot ang aking puso nang marinig ko ang pangalan ng aking mga magulang. Sa wakas, pagkatapos ng labinwalong taon ay nalaman ko rin ang pangalan ng aking mga magulang. Lumaki kasi ako na ni pangalan ng aking mga magulang ay hindi ko alam. Ang tanging alam ko lamang tungkol sa kanila ay pareho silang omega at traydor sa aming pack. Kaya naman nang marinig ko ang kanilang pangalan ay parang may dumaklot sa aking puso. Gusto kong maiyak sa sobrang tuwa.

Ito talaga ang pinakamahirap para sa 'kin, ang pagsunod sa mga may authority o may mas mataas na pwesto sa 'kin. Hindi ko alam kung saan ko 'to nakuha. Masunurin naman sa seniors nila noon ang mga magulang ko. O baka kaya ako ganito ay dahil wala akong mga magulang na sinusunod habang lumalaki ako. Sina Mara at May lang kasi ang kasama ko sa halos buong buhay ko. Eh hindi naman namin tinuturing ang isa't isa na mga magulang namin eh. We're best friends, and sisters. They're with me in every step of the way. They supported me all throughout. Kahit ano pa ang gawin ko noon sinusuportahan nila ako. Pwera nalang kung makakasama sa akin 'yong ginagawa ko. Kaya siguro ganito ako...

MAG-ASAWANG sampal ang sumalubong saakin pagdating ko sa bahay. "Where have you been?" Singhal saakin ni mommy habang hawak ko ang aking pisnging namumula dulot ng pagkakasampal niya.

"Malakas ka, iha. At ramdam ko 'yon, sa mga daraang mga araw, patuloy na lalakas ang kapangyarihan mo. Huwag kang panghinaan ng loob." "Gagawin ko ho ang lahat ng makakaya ko para ipaghiganti ang mga anak ninyo. Hahanap din ako ng paraan para maibalik sila sa dati nilang anyo." I gathered my determination. Now I have more reasons to fight, sila Shaia, ang mga magulang ko, sila lolo at lola, pati na rin ang mga taong nakapaligid sa akin. Hinawakan niya nang mariin ang kamay ko, "Tanggapin mo ang munting regalo ko sa 'yo, na makakatulong sa iyong paglalakbay sa buhay."