Ang Aking Pamilya Essay Als 소설 & 이야기

Malaki nga ang naitulong ng pamilya Dela Torre sa amin lalo na ang sa pagpapaaral sa akin. Tatlo kaming magkakapatid at ako ang panganay. Ang kapatid ko na si Jeremy ay nasa high school na at si Angela ay nasa college na ngayon. At dahil nga nagtatrabaho na ako ay ako na ang nagpapaaral sa mga kapatid ko. Kaya laking pasalamat ko sa pamilya Dela Torre dahil sa pagtulong nito sa amin ng nanay ko.

"Hindi ko alam kung saan magsisimula... Hindi ko alam kung paano magsisimula na sabihing masaya ako...Na kahit ganito sobrang saya ko na anak niyo ako. Na kahit minsan ayokong mabuhay pero ang isiping magdadalumhati kayo kasi mawawala ko ay sobrang hindi ko kaya iyon. Mas mabuti na masaktan ako kaysa mawal ang sarili inyong pamilya. Ako, kahit anong gawin niyo, maghanap kayo ng sariling pamilya mamahalin ko pa rin kayo ng lubos, at tatanggapin kahit anong mangyari pero ang pamilyang unang na buo niyo ay mawawasak hindi natin alam kung tatanggapin pa kayo and much worse they would loathe you... at hindi nila maintindihan at ayaw kung maranasan niyo iyon. I'm more than enough the pain. Kaya, m

Halos lahat inikot-ikot, sinuot, tinanggal, tinupi, isinuot ulit. “Mommy, stop it! You are so masungit kay daddy,” reklamo ni Alys habang nakatingin sa salamin at inaayos ang buhok. “Saka he said na nga diba na wala nga siyang family? That we are his family so come on, don't be masungit.”

“Maganda ‘to, anak. Sino ‘tong mga tao dito?” “Si Mommy, si Daddy, at ako,” sagot ni Ayesha, nakangiti. “Kasi sabi niyo po, pupunta tayo sa dagat.” Muling napatingin si Alexis kay Ralph, at pareho silang napangiti. Hindi man sila kumpletong pamilya gaya ng dati, buo pa rin sila sa paraang mahalaga. At ngayong hawak na ng batas ang mga may sala, mas malapit na sila sa araw na mas kaya na nilang ngumiti nang walang mabigat na sugat sa puso.

malamig na putol ni Chloe. Tumayo siya nang mas tuwid, hindi umatras ni isang hakbang. “Ako mismo ang nanguna sa ALC Corp.” “At sa nakaraang dalawang taon, siyamnapung porsiyento ng kita ng pamilya ay galing sa ilalim ng pamumuno ko.” Tahimik ang pasilyo. “Ni isang sentimo,” diin niya, “wala akong kinuha mula sa kumpanya o sa pamilya ninyo.”

Kaya mas lalo akong nanliit at naawa sa sarili ko dahil sa edad kong ito ay mangmang pa rin ako. Binasa nga ni lolo ang nilalaman ng papel habang ako'y matiyag at magiliw na nakikinig. Kaya naman napag alaman namin na ALS (Alternative Learning System) ang tawag sa sinasabi niyang paaralan. "May exam daw sila na ibibigay. At kung iyon ay maipapasa mo, pwedeng pwede ka na makapag enrol." Masayang wika nito kaya napangiti ako.

Paano nila nagagawang posible ang mga bagay na tingin ko ay imposibleng mangyari? Masaya ako dahil maayos na ang pamilya ko. I never thought that I will have this kind of family and I am not ashamed to tell everyone that I belong to Altamero's family. TO BE CONTINUED

Aalis? “Ma, bakit kayo aalis? Bakit kailangan niyo akong isama?” ***** shout out po sa Dometita family ng Sorsogon at Doloirasfamily ng Balogo Sorsogon. Sorry sa matagal na update. Masiyadong abala pero bawi ako next week dahil sa wakas ay bakasyon ko na. Happy reading.

pamilya kami at Ang pamilya nagtutulungan. At isa pa .I'm college graduate..sayang ang ilang taong pagpapa-aral sakin ng magulang ko kung magmomok lang ako sa Isang tabi at hayaan ang sarili kong magdusa at makulong nalang sa nakaraan.. I need to move and make a way para makalimutan siya at makabawi sa pamilya ko.... "You're hired... congratulations!!" Nanlaki ang mata ko..

Year 2018, March (Three years ago) Pagkatapos ng graduation ko ng Grade ten, dumiretso ang buong pamilya ko sa isang fast food chain para kumain at mag-celebrate. Sobrang saya ko dahil valedictorian ako ng batch namin at dahil do'n nakakuha ako ng full scholarship sa isang private senior high school. I'll be taking up STEM, kaya in-aim ko talaga na makapasok sa isang private school nang sa gano'n ay kumpleto sa mga facilities— lalo na ang mga labs at available technologies.