Ang Aking Pamilya Essay Als นิยาย & เรื่องราว

Sinulyapan ko lang siya ng mabilis bago ibinalik ang paningin ko sa paglalakad. “Ahm, hindi mo ba ‘ko sasabayan sa pag-uwi?” mamaya’y tanong niya pa, medyo kumukulot pa ang boses nito na animo’y nahihiya sa pagtatanong niyang ‘yon. Ang totoo’y hindi naman galing si Alice sa marangyang pamilya na gaya ko. Ang alam ko’y isang government employee ang papa niya habang ang ina ay nagta-trabaho bilang isang public servant. Kumbaga nasa average ang income ng pamilya niya kada buwan na sumasapat naman basta ba’t hindi siya magluluho. Apat silang magkakapatid at pangalawa siya, kaya naman siya ang inaasahan ng kaniyang pamilya na mag-aahon sa kanila sa buhay. Ang panganay kasi niyang kapatid ay nag-a

napaisip ako. “Ang butler na ito ay laging kampi kay Alicia, hindi maliit ang papel niya ng mapalayas ako mula sa pamilya. Pero hindi ba’t kinamumuhian na niya ako sobra?” hindi ko mapigilang isipin. “Titignan ko nga ng mabuti, titignan ko—Oh, kadiri! Ew! Yuck!” Naging tuwid ang pagkakaupo ng pamilya, parang nanginig ang mga tenga nila.

"Make sure na maglaan ka rin ng oras para sa sarili mo. Mahalaga ang balance." --- Pagkatapos ng meryenda, umuwi ang pamilya na puno ng pag-asa at pagmamalaki. Ang pag-enroll ni Noah sa Ateneo ay isang milestone hindi lamang para sa kanya, kundi para sa buong pamilya. Ang kanilang suporta at pagmamahal ay nagbibigay ng lakas sa kanya upang harapin ang mga hamon ng kolehiyo.

Iyon ang mga alaala ng kaniyang kabataang pabalik-balik lang sa kaniyang isipan. Lumaki siya sa isang liblib na probinsiya ng Cagayan Valley. Pangatlo siya sa siyam na magkakapatid. Apat na lalaki at limang babae. Pagsasaka ang ikinabubuhay ng pamilya nila. Magsasakang walang sariling lupa ang tatay niya. Kaya kahit gaano kasipag ang kaniyang mga magulang ay masasabing salat sila sa kahit anong bagay. Hindi na nag-aral ang sinundan niyang dalawang kapatid dahil bukod sa malayo ang paaralan sa liblib nilang barangay ay salat din sila sa pangarap sa buhay. Bakit nga daw pa sila mag-aaral kung pagsasaka rin lang naman ang kababagsakan?

Huminga ako ng malalim, gagawin ko ang lahat para magtagal sa trabaho. Hindi ko alam kung ano ang natapos ko, kaya ito ang trabahong pinasukan ko. Mabuti nalang talaga at napakiusapan ni nanay ang isa niyang pamangkin na kunan ako ng I. D sa munisipyo na pinatatrabahuan nito, gamit ang pangalan ng magiging anak sana nila. Nag take din ako ng exam, nag aral ako sa ALS. Mula elementary hanggang high school, at nakapasa naman ako.

'Di ko akalain na ganito pala kalaki 'tong eskuwelahan. Today is my first day at Angel Clever University. It's a private school na pagmamay-ari ni auntie. Siya ang nag-transfer sa 'kin dito. I already told her na sa public school na lang ako lilipat dahil sa public school ako nanggaling. But she insisted kaya wala akong nagawa. Pasok ako sa Academic Scholarship kaya wala kaming babayaran. Ang kailangan ko lang gawin ay i-maintain ang mataas na marka na hindi bababa sa 90. Hindi ako sigurado kung magagawa ko 'yon. Mahirap man i-maintain ang gano'n kataas na grades. Pero gagawin ko ang lahat para ma-maintain ang grades na 90 above. Laban lang!

(Angie POV) Alam kong may gagawing mahalaga ang dalawang yun ngayon. Magpapaliwanag ng maayos si Sayruz kay Grandma. Dapat ako ang kuma-usap kay Grandma, kung ang gulong ito ay dahil nga sa nangyari sa pagitan ng pamilya ko. Sa totoo lang wala naman kaming ganoong ugali. Hindi kami magnanakaw at hindi naiingit sa kapwa. Ngunit kung meron man ngang pagbabago sa mga kapatid ko… Sana Grandma, kausapin niyo na lang kami. Wag niyo na sanang idamay dito ang apo ninyo. Nakikita ko naman na kayo na lang ang natitirang pamilya ni Mr. Choi, at kahit paano masakit sa kanya na malayo siya sa inyo.

Pero hindi niya alam na sa kabila ng lahat ng iyon, may ganoon pala itong nararamdaman sa sarili. "Naalala ko pa nga..." muling wika ni Celine sa paos na boses. "Noong Grade Four, may assignment kami. 'Draw your dream family.' Napangiti siya. "Dinagdagan ko ng isang ate. Pero pinagalitan pa ako ni Teacher. Sabi niya, ‘Celine, mali ang bilang ng family members mo.’ Napatawa siya nang bahagya, pero kasabay niyon ang paghikbi. "Sabi ko...‘future ate ko po iyon.’”

~END OF FLASHBACK~ Mariing kinuyom ni Aliyah ang kamao ng bumalik sa isipan niya ang alaalang iyon. Malayo na nga ang loob niya sa pamilya pati pa sa kinikilala niyang kaibigan ganoon ang tingin sa kanya. Lalo na sa kanyang Ate Alyssa na harap harapan nitong pinapakita na hindi siya nito gusto. May kapatid nga siya ngunit hindi niya naranasan dito na kampihan siya, na magpaka ate si Alyssa sa kaniya kundi palagi na lang siya nitong inaapi, pinapahirapan, binabantaan na hindi nalalaman ng kanilang magulang.

aniya habang sila'y naglalakad papunta sa kotse. " Opo, sabi kasi ni teacher importante daw ang may kaibigan at tsaka pamilya, " tugon ni Azalea saka nilingon ang kaniyang ina. " Hindi po ba, pamilya tayo nila Papa tsaka nila tita tsaka nila tito doon sa palasyo? " Napakurap si Catalina at unti-unti na lang tumango para maiwasan ang kalituhan ng anak sa reaksyon na ipinapakita ng muka niya.