Ang Aking Pamilya Essay 소설 & 이야기

MINSAN may mga bagay talaga na kaya mong paghirapan para sa pamilya mo. Kahit nakakapagod man basta may dedikasyon ka, wala kang mararamdamang pagod. Palagi kong inisip ang pamilya ko kahit nasa CR ako iniisip ko pa rin sila. Ganyan ako ka-family oriented. Sabihin na lang natin na pasaway ako minsan pero matulungin naman ako hehe.

Wala na ang mga tanikalang nakagapos sa leeg ko't mga paa. Malaya na ako. Malayo na rin. Malayo sa mga taong naging sanhi ng paghihirap ko. Malayo na ako sa kanilang lahat. Ngayon, may pagkakataon na akong bumuo ng sarili kong pamilya. Pamilyang masaya at tanggap ang isa't isa. Pamilyang iingatan ko ng buong puso, mamahalin hanggang sa abot ng aking makakaya, at proprotektahan hanggang sa huling hininga.

Tumango ako. "Kasi kahit anong mangyayari, pamilya mo parin sila. Pwede mong iwanan ang lahat, pero sa pamilya mo parin ikaw babagsak. I know our past will leave us a big scar, but it's actually a beautiful and meaningful scar." Sabi ko habang nakatingin sa pamilya ko at ni mommy Ysa kasama si Ysrael na nagtatawanan.

This is way better than my imagination! I have a family who loves me! I have a family who appreciates me! I have a family who actually needed me! I have a family who gave me everything! Everything that I could ever ask for and wish for! Hindi ko ipagpapalit ang pamilyang ito sa kahit na ano at kahit na kanino. Hindi kahit pa nga sa sarili kong mga anak!

Sa ilalim nito, nakasulat sa malalaking titik "Ang Aking Pamilya" Naramdaman ko ang pag-init ng aking mga mata. Kahit hindi pa niya kayang sabihin nang malakas, kahit kailangan pa naming magtago ng katotohanan, nasa puso at isipan na niya ang tunay na anyo ng aming pamilya. Si Enzo ang kanyang ama, at ako ang kanyang ina kahit hindi pa ito pwedeng ipagsigawan sa buong mundo.

Paano nila nagagawang posible ang mga bagay na tingin ko ay imposibleng mangyari? Masaya ako dahil maayos na ang pamilya ko. I never thought that I will have this kind of family and I am not ashamed to tell everyone that I belong to Altamero's family. TO BE CONTINUED

Ito ang literal na mapapasana all ka sa angkan na ito. Na-amaze lang ako dahil kami maliit lang ang family namin sa Mindanao. Pero sila parang isang barangay ang angkan at ang cool nilang lahat. Ganitong pamilya ang masarap kasama dahil nagtutulungan sila. Hindi nakapagtataka ang successful nilang lahat.

Jhonalyn's Point of View I know I told my father that this time I am choosing myself, but that doesn't mean I'm leaving my family for good. Nothing is more important to me now than my family. You can find love. You can look for a man to be with. You can find friends—new friends. But family is hard to find. You can't change it because of its sentiment and significance. Kapag napapagod ka sa trabaho. Kapag pagod ka galing eskuwela. Kapag nasaktan ka nang sobra. Kapag may problema ka. Kanino ka ba tumatakbo?

pamilya kami at Ang pamilya nagtutulungan. At isa pa .I'm college graduate..sayang ang ilang taong pagpapa-aral sakin ng magulang ko kung magmomok lang ako sa Isang tabi at hayaan ang sarili kong magdusa at makulong nalang sa nakaraan.. I need to move and make a way para makalimutan siya at makabawi sa pamilya ko.... "You're hired... congratulations!!" Nanlaki ang mata ko..

malamig kong sabi. Sa wakas, tinaas niya ang tingin niya. "Where?" "My parents' house. Family gathering." Walang emosyon niyang tiniklop ang journal niya. "Alright." Pagdating namin sa ancestral house ng pamilya ko, ramdam ko agad ang tensyon sa katawan ko. Nakangiti ang mga pinsan ko, si Mama, si Papa, at ang iba pang kamag-anak na hindi ko na matandaan ang pangalan.