Ang Aking Pamilya Sanaysay Mga Nobela at Kwento

Naramdaman kong bumigat ang dibdib ko, at bahagya akong nadismaya. Halos mahulaan ko na ang susunod niyang sasabihin “Pero ang pagkakaisa ng pamilya ay nagdadala ng kasaganaan…” Dahil bilang isang nakatatanda, lagi siyang umaasa na magiging maayos ang relasyon ng pamilya. Ngunit hindi ko inaasahan ang matibay niyang sagot sa sumunod na sandali. “Anne, pareho ko kayong manugang, at hindi ko kinikilingan ang sinuman. Kung ano ang gusto mong gawin, gawin mo! Kung sino ang nagkasala dapat lang na magbayad”

Hindi ako talaga ako sanay na ako 'yong tinutulungan. "Ako na. Parang anak na rin kita, e." I smiled when I heard that. Bigla kong na-miss si papa. Hindi ko nakasama si mama sa buhay ko, sa picture ko lang siya nakita. Minsan, iniisip ko kung paano kami magkakasamang pamilya. Sino kaya mas magiging close ko sa kanila? Kung buhay kaya si mama, nasasabi ko kaya sa kaniya lahat ng nangyayari at nararamdaman ko? Si papa ang tumayong nanay at tatay ko pero nawala na siya agad sa akin.

(Ayesha) Namulsa siya. “Sa nakaraang mga taon, habang mabilis na nagbabago at tumatanda ang mga taong nakakakilala sa akin, kinailangan kong lumayo sa paningin ng lahat dahil kung hindi may makakahalata na mabagal ang pagtanda ko. Minsan kapag naiinip ako pumapasok ako sa school kung saan walang nakakakilala sa akin gamit ang ibang pangalan. Ilang beses na ako pumasok ng high school. Sa huling beses na pagpasok ko… nakilala ko si Roxette.” Sandali siyang natahimik. Naaalala siguro ang nakaraan. Nang mukhang nakalma niya ang sarili tumingin siya ulit sa akin. “Anyway, kapag nakakulong ako at nagtatago sa mga tao, inuubos ko ang oras ko sa isang library sa lumang Alpuerto mansion. Doon nakatag

Hindi pa rin nagbago ang pananaw ko. "Hindi naman po ibig sabihin na mayaman po ang pamilya natin ay gagastusin na lang po natin kahit saan ang pera po ninyo. Hindi naman po ako sanay na gumastos ng gumastos po dahil lumaki po ako sa pamilya na pinaghihirapan ko po ang perang hawak ko." Pagkatapos kong sabihin iyon ay biglang natahimik ang paligid.

Saan banda? "Anong pamilya ang sinasabi mo? Iyong pamilyang hindi naman pala umiiral?" "Anong ibig mong sabihin?" "Bobo mo naman. Hindi mo gets?” Tumayo ako mula sa kinauupuan ko at dahan-dahang lumapit sa kanya. "Ang pamilya ay nabubuo sa pagmamahal at katapatan, hindi sa pamimilit at pagsisinungaling. Lalong-lalo ng hindi sa pagiging kabit.”

Dahil magagamit kita laban sa sarili mong pamilya. "Oh, huwag mo naman akong tingnan ng ganyan. Ginawa ko ang lahat para manatili ka lang buhay. Pinakain kita pinainom ng malinis na tubig. Kahit paano naging maayos pa rin ang buhay mo sa akin. Kaso lang ginawa kong ikulong ka para tingnan kung handa ka bang hanapin ng asawa mo. Pero ito ang sasabihin ko sa 'yo. Talagang wala siyang ginawa kundi hayaan kang mawala," natatawa kong sanaysay. Nakikita ko na unti-unti siyang naniniwala sa mga sinasabi ko.

CHAPTER 2 Malayo ako sa aking pamilya. Nandoon sila sa Negros habang nandito naman ako sa Cebu, nagtatrabaho at naghahanap-buhay ng mag-isa. Tatlo kaming magkakapatid at ako ang pangalawa. Sundalo ang Kuya ko ngunit mayroon na itong sariling pamilya. Pero nagbibigay pa rin naman siya ng tulong sa aming mga magulang. Ang bunso namin ay lalaki rin at nag-aaral pa bilang isang Senior High School student.

Tumango tango ako. Napakaganda at swerte talaga kung ipinanganak kang mayaman, dahil hindi mo kailangang dumanas sa hirap at magbanat ng buto makakain lamang ng tatlong beses sa isang araw. Napaisip tuloy ako, kung sakaling tulad nila'y may pera rin kami, hindi sana namatay sina mama at papa sa sakit at hindi ko rin sana kailangan magtrabaho agad ng maaga, nag aaral sana ako ngayon. "Napakaswerte po ni sir, dahil meron siyang buong pamilya at mga bagay na hindi madaling makuha ng iba, tulad namin," Ani ko na hindi inaalis ang paningin sa family picture nila.

Tinaasan ko siya ng kilay pero imbis na ma-intimidate siya sa akin ay tinawanan niya lamang ako. Palagi siyang ganito. Kahit tinatarayan ko na siya sa kahit na anong paraan na alam ko ay hindi pa rin siya natitinag o hindi niya pa rin ako tinitigilan. Hindi ko rin naman siya masisi dahil ipinanganak naman talaga akong maganda at ubod ng sexy kahit medyo skinny ako pero keber lang kasi maganda pa rin naman ako. Minana ko kasi ang mala-porselana kung balat sa mama ko na isang public school teacher pati na rin iyong makakapal pero pouty kong lips ay sa mama ko rin galing and the rest ay sa papa ko naman. My family owns a sardines company sa Zamboanga. Ang pamilya ko ang may-ari ng isang sikat n

Malalim akong bumuntong hininga na napasandal sa sofa. I'm sorry Samantha. Kailangan kung gawin ito sa'yo para maintindihan mo kung anu ang pagpapamilya. Kapag may sarili kang pamilya hindi mo uunahin ang sarili mong kaligayahan. Uunahin mo ay ang kapakanan ng pamilya mo na hindi ko nakikita sa'yo.