Ang Aking Pamilya Talata นิยาย & เรื่องราว

" Sige aasahan ko yan Mesh," Maliit lamang silang pamilya pero napakadaldal nila shh! Akalain niyo yan ganyan lang sila magsasalita, parang normal lang na tao. Makaka sana all talaga, sana all ganitong pamilya. Kami, ewan di ko natatandaan kung kailan kami huling lumabas ng buong pamilya, kahit nga sa pagkain sa bahay di kami magkakasabay. Laging ako lang nag iisa.

NAMUMUGTO ang mga mata ko sa dami ng iniiyak ko kanina. Ang lakas ng sampal sa akin ni Tatay dahil nagpupumilit itong maglabas raw ako ng fifty thousand. Ten thousand pesos lang ang naibigay ko dito kaya sinampiga ako nito sa harapan ng guard. Ang yabang yabang ko na raw. Ni hindi ko nga raw ito mapapasok sa bahay, siguro raw ay ikinahihiya ko. Ang dami pang masasakit na sinabi sa akin ni Tatay bago kami maghiwalay. Lahat iyon ay idinaan ko na lang sa iyak. Mabuti na lamang at hindi nag usisa si Talia tungkol duon. Pero nakikiramdam lang ito. Minsan kasi ay naihinga ko na rin dito ang lahat ng sama ng loob na nararamdaman ko tungkol sa aking mga magulang. Naiintindihan raw ako nito dahil gan

"Tatay Tato naman, nasisi pa ako!" sagot ko sa kaniya na nagpeace sign agad. Nang humiwalay sa akin si Ina at Ana ay pinalis ko ang mga luha nila. "Hindi na kayo ibang tao sa akin, you are a family to me. Kayong lahat na narito. Hindi ibang tao ang turing ko."

“Paano ka nakakapagsalita nang ganyan sa lolo mo?” Umiyak-iyak si Auntie habang nakakapit sa braso niya. Tinaas ng tiyuhin ko ang kamay niya para sampalin ako. “Walang kwenta kang bata. Hindi ka pwedeng magmayabang sa pamilya Vargaz.” “Pamilya Vargaz? Kailan naging pamilya Vargaz ang pamilya Canlas ko? Ang lalaki pala ng pangarap mo, pati ari-arian ng Canlas family pinapantasya mo.”

" Kumalma ka,Lang-" " PAANO AKO KAKALMA?PANO KUNG MALAMAN NILA?ALAM MO KUNG ANO ANG KAYANG GAWIN NG PAMILYANG YUN!SA ISANG PITIK LANG NILA KAYA NA NILANG BURAHIN TAYO SA MUNDO NANG SA ISANG IGLAP LANG!" "Hindi mangyayari okay? Kumalma ka,Langga." Napalingon Ako sa kwarto ni,Lenlen ng madinig kong bumukas ang pinto nito siguro ay naalimpungatan siya nung sumigaw kanina si,Mama..

Ito ang literal na mapapasana all ka sa angkan na ito. Na-amaze lang ako dahil kami maliit lang ang family namin sa Mindanao. Pero sila parang isang barangay ang angkan at ang cool nilang lahat. Ganitong pamilya ang masarap kasama dahil nagtutulungan sila. Hindi nakapagtataka ang successful nilang lahat.

Nagtatawanan tuloy sina Tatay at Azul ng maiwan kami sa cottage. “ Hindi na talaga mawawala sa inyong dalawa ang kalokohan at asaran. Ngayon na may mga nobyo na kayo ay ganyan pa rin kayo. Natutuwa ako na may isang mabuting tao, na nakikita ang tunay na halaga ng anak ko, bilang kaibigan, kapatid at pamilya. Ibig ko lang sabihin na kung minsan maige pa ang ibang tao kaysa sa tunay na pamilya dahil nakakapagpa-halaga sila kapwa kahit hindi nila kaanu-ano.” Tila ba may dumaan na lungkot sa mata ng aking ama habang sinasabi ang mga kataga na iyon.

mahina kong sinabi. Siguro dapat ay sabihin kong wala na talaga akong pamilya para tigilan nila ang kakatanong tungkol sa mga magulang ko. "Naku, pasensya ka na ha! Buong akala kasi namin may pamilya kapa." Ngumiti ako dito para ipakitang ayos lang sa'kin. Tutal ako naman itong naglilihim sa kanila ng totoo kong pagkatao.

pakiusap ko sa kaniya. "Sila po kasi buo ang famaly eh. May daddy at mommy tapos ako po wala." malungkot na sabi niya. "Tingnan niyo po sila oh. Diba po masaya sila?" sabi niya sabay turo sa may unahan namin. Napalingon naman ako doon. Maroon ang isang pamilya na nagbobonding. Masaya sila at tumatawa. Wala silang problema.