Novel & Cerita Ang Aking Pangarap Essay

Hindi madali, pero kahit kailan ay hindi ako namalimos ng tulong o awa mula sa kahit na sino. "Ma, hanggang ngayon ba isusumbat mo sa'kin ang kolehiyong pinangarap ko? Itong pinili ko?" Lumandas ang luha mula sa mga mata ko, pero tiniis ko ang pananakit ng lalamunan ko para lang hindi ako makapagbitaw ng paghikbi. "Ma, tinutulungan ko kayo sa abot nang makakaya ko. Kapag hindi ako nangangailangan, ipinapadala ko sa inyo lahat-lahat nang mayroon ako. Ito lang ang hinihingi ko sa inyo, ma. Suportahan niyo lang ako sa pangarap ko. Hindi niyo ba nakikita? Nakaabot naman ako sa ikaapat na baitang. Nagsusumikap ako, ma."

Kaya sinarili ko na lamang iyon. Ang bigat sa dibdib. Gabi-gabi akong umiiyak. Hindi ko alam kung saan ako nagkamali ng desisyon. Hindi ko naman alam na pati ang pangarap niyang maging engineer ay nawala na rin sa kanya. Kung nalaman ko lang siguro ay hindi ako papayag at doon na lang sa La Esperanza mag-aaral sa kolehiyo. Ang pagkakamaling nagawa ko lang siguro ay ang magmahal.

“Sige po, te.” “N-nay… Alam kong naririnig mo ako. Si Siting po ito. N-nay please kapit ka pa, ha… May pangarap pa tayo. Ayaw mo bang makita akong umaakyat sa entablado habang tinatanggap ang diploma ko sa kolehiyo? Nay, wag mo muna akong iwan, maawa ka, please. Ikaw lang naman ang dahilan ko kung bakit ako nangangarap, kung bakit ako nagsusumikap, kung bakit ako lumalaban. Gusto ko lang po maging proud ka po sa akin kaya Nanay, maawa ka po, ayaw ko pong mag-isa…” Napahagulhol na ako ngunit kahit na nahihirapan na akong magsalita ay hindi ako tumigil sa pagbulong sakanya. “Lumaban ka po, nay, please… Nagmamakaawa po ako, wag mo po akong iwan, please nanay… ‘Di ko pa po kaya, nay… Kung iiwan

Hindi man maganda ang unang pag tungtong nila sa manila ngunit ang pangarap niya para sakaniyang pamilya ang nag udyok sakaniya na makipag sapalaran, at makahanap ng tamang tao na mamahalin siya at ng totoong pag-ibig. At hindi nanatili si Milli sa kung anong kalagayan niya. Ipinag papatuloy na niya ngayon ang pangarap naman niya para sakaniyang sarili upang kahit paano ay maka inspire siya ng mga tao na wag titigil mangarap. Dahil hindi palaging hirap ang daranasin ng isang tao. Kapag may mabuting kalooban palaging may darating na opportunity. Ganito pinag papala ng panginoon ang isang taon may mabuting puso. Nais niyang kapulutag aral kahit paano ng ibang tao ang kwento niya kapag nababang

Umiling din ito kalaunan, "Ayaw ng daddy mo. He wants him to beg. Luluhod pabalik sa bahay. Hangga't hindi niya gagawin iyon ay hindi siya tatanggapin pabalik ng Daddy mo." Nasaktan ako dahil doon. My heart felt the little pain for Rigel. Nag-init ang mga sulok ng mata at nanghihinang napatitig sa baso. Wala namang ginawang mali ang tao bukod sa sundin ang pangarap niya. If I am free and brave, I will do the same— to chase my dream without limits. Hindi ko kinayang manatili sa loob lalo pa't parang wala na lang kay mama na wala na sa bahay si Rigel. Nakakalungkot ngunit hindi ko naman kayang baguhin ang desisyon nila.

Sa pagpatak ng bawat oras ay ikaw Ang iniisip-isip ko Hindi ko mahinto, pintig ng puso Ikaw ang pinangarap-ngarap ko Simula nang matanto Na balang araw, iibig ang puso Matagal siyang nangarap. Ang pangarap na akala niya ay hindi kailanman magkatotoo. Sino ang mag-aakalang ang kagaya niyang anak ng magsasaka, na isang kahig isang tuka ay mapapansin at mamahalin ng isang anak ng Presidente ng bansa? Nilingon niya ang Tatang at Nanang niya sa tabi niya. Sila man ay naluluha. Parang panaginip lang ang lahat ngunit heto at nasasaksihan ng lahat na tuluyang inabot ng lupa ang langit. Kusang bumaba ang bituin sa lupa. Masaya sila para sa kanilang anak. Hinaplos ng Tatang niya ang kanyang likod dahi

Ang wasak kong puso ay lalong nawasak noong araw na nawala si Mama sa mundong ibabaw. Kailangan kong lumayo para makapag isip-isip sa buhay at makapagsimula ulit. Wala akong ibang aasahan kundi ang aking sarili lamang. Kaya todo kayod ako para makapag ipon nang sa ganun ay matustosan ko ang aking sarili at mabili ang mga gusto ko tulad nalang ng sariling lupa at bahay. At gusto ko pa pumasok ng kolehiyo, syempre may pangarap din naman ako sa buhay yun ay maging isang Archetic.

Nangyari iyon sa totoong buhay. At ang mas nakakatawa pa, ako mismo ang bida sa kuwentong iyon. Ako, isang simpleng dalagang lumaki sa isla ng Catanduanes, ay hindi kailanman nangarap ng marangyang buhay. Hindi ko pinangarap ang magarbong mansyon, mga pribadong eroplano, o ang mapabilang sa isang pamilyang kilala at iginagalang ng marami. Ang pangarap ko noon ay napakasimple lamang, ang magkaroon ng tahanang puno ng pagmamahalan at isang lalaking mamahalin ako nang buong puso.

Alina’s POV Sa tingin ko ay tuluyan nang malakas ang katawan ko. Wala na akong panlalata na nararamdaman kaya sa tingin ko rin ay puwede ko nang gawin ang isa sa pangarap ko noong kaluluwa palang ako. Ang pangarap na matikman si Corvus.

kagusto-gusto naman. Hindi naman siya ang dream man ko, at mas lalong hindi naman ang lalaking katulad niya ang pinangarap ko pero siya ang napunta sa akin. Is this really my fate? Napapatanong na lang ako sa isip ko at mariing pumikit. Naitukod ko ang dalawa kong palad ko sa dingding ng shower at nagpakalunod sa malalim na pagiisip...