Novel & Cerita Ang Aking Pangarap Essay

Sige nga, latagan niyo nga ako kung sinu-sino? Sa totoo lang, wala naman talaga akong eksaktong pangarap sa buhay. ‘Yong mga pangarap na kurso ba. Ang gusto ko lang kasi ay ang makatapos ng pag-aaral, makahanap ng trabaho, mabigyan ng pera ang mga magulang ko, at ma-i-ahon sila sa kahirapan. Idagdag mo na rin ‘yong pangarap kong mabilhan sila ng sariling lupa, bahay, at maayos na pamumuhay. ‘Yong pangarap ko… hindi na para sa akin, para na sa pamilya ko. Kabayaran man lang sa lahat ng kasalanan ko noon.

Energy comes from passion. Feel the power that comes from concentrating on what makes you happy. A small amount of progress each day adds up to a big outcome. Hindi ko akalaing paunti-unti ay matutupad ko na ang pangarap ko. Paunti-unti ay magagawa ko nang makatapak sa ibang bansa para ipakilala ang sarili kong inirerepresenta ang bansang ito.

Mabuti nga at hanggang ngayon scholar pa rin ako. "Isang taon...isang taon na lang...kaya natin to self!" kausap ko ang aking sarili "... wag kang bibitaw lalaban tayo. Magtatapos ako, pagkatapos maghahanap ako ng magandang trabaho. Gagawa tayo ng bahay at lilibutin natin ang buong mundo. "O bakit? Bawal bang mangarap? Mas maganda yung may pangarap sa buhay kesa wala diba?

Kapag kinagat ka nito, hindi ka na bibitawan hangga’t wala nang natitira. Lumaki akong mulat sa katotohanang ang pangarap ay para lamang sa may kaya. Bata pa lang ako, alam ko na ang pakiramdam ng magising na walang laman ang tiyan, ng pumasok sa eskwela na walang baon, at ng ngumiti sa mga kaklaseng may bagong sapatos habang ang akin ay butas na at pinagtahi-tahi na lang. Ako ang panganay. Kaya maaga akong tumanda.

Tinalikuran ko na lang sila at nagpatuloy na lang ako sa tahimik na pag-iyak sa pwesto ko habang kumakain. Gusto kong mag-college. Gusto kong tuparin iyong pangarap kong maging journalist o alagad ng kahit na anong uri ng medya. Masama bang mangarap kung mahirap ka lang? Ang unfair-unfair naman ng buhay. Masipag naman ako, Lord. Promise Po, magtatapos ako at mag-aaral nang mabuti. Bigay Niyo na Po sa akin ito, please...

Gumuho man ang mundo ko dahil sa mga nangyari sa akin ay mayroon pa rin naman akong mga pangarap sa buhay na nais kong matupad noh! Para kila nanay at tatay ay tatapusin ko ang aking pag – aaral. Ang pangarap nilang kursong medisina ay ipapangako kong matatapos ko. Napakagat ako sa aking labi at agad na pinikit pikit ang aking mga mata dahil biglang nagbago ang aking itsura sa salamin. Kinusot kong muli ang aking mga mata at tinitigan ang aking sarili dito ngunit normal lang naman ngayon ang aking nakikita. Siguro ay namalikmata lamang ako.

Patuloy lamang akong nahuhulog, lumalalim at lumalayo ang ingay na gawa ng iba't-ibang pagsabog. Nabasa ko na ito... Ang inaakalang mapayapang bayan ay unti-unting nagugulo. Bayang kinamumuhian ko. Kumukulong sa mga pangarap ko. Sa mga kababaehan, sa kanilang kalayaan! Kasalan mo, Dan!

Let me know your thoughts po. Ingat po kayo lagi. Stay away from crowded places and don’t forget to use mask when you’re going out. Covid is real. Gusto ko na ngang gawan ng story itong si Covid eh, tipong Dark fantasy Romance. Iyong si Covid ay isang napakaguwapo, napakakisig ngunit mapanganib na nilalang—napadpad sa lupa upang ibigin ang isa sainyo. Yay! Pero dahil busy na busy ako, eh malabong magkaroon ng katuparan iyan.

Mahirap man o madali ay dapat natin kayanin para sa pang araw-araw, kailangan din nating maging malakas sa bawat yugto ng buhay at maging matatag para sa bawat araw na dumaraan. Ang pinaka goal ko sa buhay ay 'yong mapatapos ko sa pag-aaral ang tatlo kong kapatid. Gusto kong matupad nilang lahat ang mga pangarap nila sa buhay bago ko matupad ang pangarap ko dahil sila ang una kong pangarap. Ang makita silang matagumpay sa buhay ay natupad ko na rin ang isa sa mga pinapangarap ko.

Sabi ko sa isip ko upang palakasin ang loob ko. "Ang pag-abot sa pangarap natin ay parang byahe sa isang malaking kalsada. Minsan mabilis ang byahe at madali kang nakakarating sa iyong pupuntahan. Pero minsan mabagal rin ito dahil may mahabang traffic o balakid/pagsubok tayong dapat lampasan. Kailangan natin nang tiyaga at mahabang pasensya. May saysay naman ang bawat paghihintay mo dahil sa huli nakarating ka sa iyong pupuntahan, narating mo ang iyong pangarap."