Novel & Cerita Ang Aking Pangarap

Sa pagkakataong ito, hinalikan ko siya nang may kaunting pagnanasa habang ito ay kunukulo sa loob ko na parang dumadagugdog na bukal. Ang pangarap na aking kinaroroonan ngayon ay ang buhay na gusto ko, at ang isa na malapit ko nang makamatan ng buo. Magkakaroon ako ng pagmamahal ng isang kamangha-manghang babae, kasama ang aking mga anak.

mahina kong sabi. “For what?” tanong niya, paos ang boses. “Sa lahat,” sagot ko. “Sa pagtupad mo ng pangarap ko na mahalin ako ng isang tulad mo. At sa kasal na hindi ko akalaing mararanasan ko.” I’ve dreamed of this a thousand times before But in my dreams I couldn’t love you more Nararamdaman kong nanginginig ang dibdib ko. Malapit na akong maiyak, at alam kong ramdam niya iyon.

Alam kong imposible ang pangarap ko na mabuo kami dahil hindi talaga pwede. “Hindi ko na hinahangad na magkaroon tayo ng buong pamilya dahil kailanman ay ‘di na ‘yan mangyayari, ang tanging pangarap ko na lang ay kayo. Mabuo ang pamilyang pinapangarap niyo ni Aki,” nakangiting saad ni Nanay, saglit ko itong tinitigan saka nagdeisyong tumayo para yakapin siya.

Nagbaba ako ng tingin, halos kapusin na ng hininga. Wala akong maalala tungkol sa pagkakataong sinabi ko sa kaniya ang mga bagay na iyon. Pero gano’n ang pangarap ko, ang maging malaya, ang makapunta sa iba’t ibang lugar at makunan ng litrato ang magagandang tanawin. It will fill my heart with joy. It will fulfill my dream. “Why are you saying this to me?” mahina kong tanong, hindi na halos makatingin sa kaniya.

pagak akong napatawa. "B-Besty---" "I-I should b-be happy right? Masaya dapat ako kasi...kasi naabot ko na ang pangarap ko right?" "H-Hey!---" "Pero....Pero hindi yun ang nararamdaman ko, hindi ako masaya, w-wala akong nararamdaman saya, at dahil dun...at dahil dun...napatunayan ko lang k-kung gaano ako ka-tanga... A-Ang tanga-tanga ko kasi kailangan pang lumipas ang ilang taon para lang marealized ko ang lahat, A-Ang tanga-tanga ko kasi marami pa akong sinayang na p-panahon para lang marealized ko na hindi na ito ang nagpapasaya sa akin... Na h-hindi na ang pangarap ko ang nagpapasaya sa akin, A-Ang tanga-tanga ko kasi...kasi kinailangan pang m-magkalayo kami ni R-Rexx para lang...p-para la

Paano ang pangarap ko? Binalingan ko ang nasa harapan ko. Dito ko naisip magpunta dahil alam kong hindi niya ako masusundan dito, alam ko kasi na sa oras na malaman niyang wala ako sa bahay ay hahanapin niya ako at susundan. Dito ako nagpunta dahil bukod sa hindi niya alam ang eksaktong lugar na ito ay gumagaan ang pakiramdam ko kapag kausap ko ang mommy ko, alam ko na pwede kong sabihin sa kanya ang lahat ng gusto kong sabihin. Kung malapit kong kaibigan sina Ida at Apz, si mommy naman ang bestfriend ko. Sa kanya, pwede akong magsabi nang hindi niya pag iisipan ng masama, hinding hindi niya ako huhusgahan sa mga pagkakamaling nagawa ko sa buhay ko ngayon.

Angal ko habang umiiyak. "--At marami pa akong pangarap sa buhay, Tapos---Tapos---gusto ko pang makapagtapos ng pag-aaral, gusto ko pang makamit ang mga pangarap ko at gusto ko pang maramdaman ang pagmamahal ng isang ama dahil kahit kailan ay hindi ko pa naramdaman 'yon! gusto ko pang magkapamilya at higit sa lahat ay ayaw kong mamatay na Virgin 'no! Huhuhu!" dagdag kong sabi at iyak lang ako ng iyak.

KABANATA 55 :: LIFE Ipinikit ko ang aking mga mata at bumalik sa simula, sa paraisong kinalakihan, kung saan ako bumuo nang mga pangarap bago pa naging bangungot ang lahat. Sa panahong maligalig ngunit masaya ang umaga, tahimik at payapa naman ang gabi. Sa panahong tanging bituin ang saksi kung gaano kadami ang mga pangarap na aking binuo.

sabi nito bago sinundad nag kapatid sa kwarto. Mariin niyang hinilamos nag sariling mukha. "Ang gusto ko lang naman maging tahimik ang mga buhay namin. I don't want to hurt them. I don't want them to feel the pain I felt before. Ayokong umasa sila na huli na magkakaroon pa kami ng buong pamilya kasi hindi na mangyayari iyon."

07-03-18 20:01 PM Bakit lagi na lang ganito? Nakakasawa na. They give me big expectation but no motivation. Bakit parati na lang sila ang uunahin ko? Bakit lagi nilang pinapasa sa akin iyong mga pangarap nila hanggang sa iyong pangarap na nila ang maging pangarap ko? Nakakasawa na. Kung ganito pala ang maging isang anak, sana pala hindi na lang ako binuhay. -Sining.