Ang Ama Singapore นิยาย & เรื่องราว

Being a Valderama means never having total peace. "Ma'am Elena, may package po. Galing daw Singapore," sabi ni Manang sabay abot ng isang maliit na box. Singapore? Wala naman akong order. Akala ko documents lang from my old apartment, kaya dinala ko sa garden para buksan habang nagpapahangin.

Hindi ba mas masakit iyon kaysa sa pagiging kinikilalang babae ng kanyang sariling ama? "Isipin mo kung ano ang gusto mo, kung gusto mong maging malaya, subukan mong gawin iyon kung kaya mo. Alam mo na mahahanap kita kung gusto ko, di ba? Kahit magtago ka sa pinakaloob na butas ng daga sa Aprika, tiyak na mahahanap kita at kapag nakita na kita noon, ang mararamdaman mo lang ay ang sakit habang nabubuhay ka." Sabi ni Damien na may seryosong ekspresyon sa kanyang mukha, kahit na sinasabi niya ang lahat ng mga salitang iyon, hindi man lang siya kumurap.

Kabanata 4 Maaga pa lang ay gising na si Amara. Sa unang pagkakataon mula nang dumating siya sa Blackmoon territory, tahimik ang paligid. Wala ang malamig na presensya. Wala ring mga alulong ng mga nilalang sa labas. Tanging ang mahinang huni ng mga ibon at hampas ng hangin sa mga dahon ang kanyang naririnig.

Her words sliced ​​through the air like a knife. "Tama na!" Sumingit ako, tumaas sa aking mga paa, ang aking pasensya ay umabot sa limitasyon nito. "Andrew!" Ang mahigpit na tawag ni Maama ay bingi dahil ayaw kong hayaang lasonin pa ng mga nakakalasong salita ni Amanda ang aming pamilya.

Chapter 64 (Part 3) Naghalu-halo ang galit sa sarili, selos at disappointment nang makita niya ang larawan na iyon ni Amara Stephanie na may katabing ibang lalaki sa ibabaw ng kama. Kagagaling niya pa lang sa Singapore dahil sunod-sunod ang naging aberya sa iba pang kompanya na nasa ilalim ng Almeradez Empire. Miss na miss na niya si Stephanie na kahit anong pigil niya sa sarili ay hindi niya pa rin napigilang umuwi sa hacienda para makita ito.

nagsisisi? Hanggang sa maubos niya ang sigarilyo, saka lang bumukas ang pinto. Lumabas si Amara. Suot niya ang long-sleeved shirt ni Argus—maluwag, pero buo ang tindig at taas-noo. Hindi niya binawi ang tingin kay Argus habang papalapit. “Yung tungkol sa ten million mo.” Malamig ang boses ni Argus. “Tandaan mo ‘yon. Don't do stupid pranks again.”

nakasigaw kong reklamo kay Ama nang makalabas na ako ng bahay. “Linggo ngayon, Maria. Talagang mga lumang kanta ang nasa radyo!” sigaw rin ni Ama sa akin pagkatapos ay lalo niya pang nilakasan ang volume ng radyo. “Naririndi ako! Patayin niyo iyan!” nagdadabog ko nang utos pero hindi pa rin niya ako pinakinggan. Tuloy-tuloy lang siya sa pakikinig ng juke box song, para bang hindi niya ako nakikita at naririnig na nagdadabog.

"Unless of course, we're not talking about your father but relationships in general." Nangapa ako ng isasagot pero nagpatuloy si Mama. "I know you don't like Damon and your relationship was a lie but I would understand if you'd be alarmed if he's with another girl in Singapore. Baka nakarating na sa'yo 'yong pictures niya. Huwag kang mag-alala, hija-" "P-Pictures?" medyo gumulo Ialo ang utak ko sa sinabi ni Mama.

ani Kei. "Ah, oo nga. Tara na bago ka pa mahuli rito," sagot ni Amaia, na biglang kinabahan. ============================= Nagpasya silang pumunta sa parking lot upang makalanghap ng sariwang hangin at makaiwas sa ingay at sa karamihan ng tao... "So, sabihin mo nga... Sinadya mo bang kunin ang atensyon naming lahat sa suot mong 'yan?" biglaang tanong ni Kei.

sagot ni Amara na may tinig na parang maliit na tindera na todo-benta ng produkto. Tumawa si Apple sa gilid, habang pinagmamasdan ang kulitan ng dalawa. “Nagpilit talaga ‘yang si Amara. Sabi niya, ‘Mommy, kahit mainit, bilhan natin si Ninang Mia. Kasi si Ninang laging mabait!’” Mia, hindi na maitago ang tuwa, ay agad binuksan ang supot at inamoy ang marang. “Ay grabe… ang bango! Amara, anak, ikaw na talaga ang favorite kong inaanak.”