Ang Ama Singapore Novels & Stories

papuri ni Amara kay mama mosang. To tell you honestly mama is like 20 years younger in her exact age, she really knows how to take care of her health and physical features. I know that she’s in her forties but looking at her now I feel like I am older than her. “Kayo talaga! Ano bagay ba?” nakangiti si Mama ng tanungin niya kami, nagkatinginan muna kami ni Amara Bago kami sumagot. “BAGAY NA BAGAY!!” sabay na sigaw namin na agad namang sinaway ni mama.

"Nga pala, tumawag si Sandra kanina. Ang interior designer for the library extension, gusto raw makausap ka. Sabi ko, ikaw ang masusunod sa colors and furniture." "Sige, tawagan ko siya mamaya pagkatapos nating mag-check dito," sagot ko. Habang nagkakape kami, isang kulay pulang SUV ang huminto sa tapat ng gate. Bumaba si Amara, suot ang kanyang malaking shades at isang floral na dress na mukhang pang-resort. "Good morning, farmers!" tili ni Amara habang naglalakad papasok. "I brought some treats! At tsaka, may balita ako mula sa Manila."

Angela’s POV Masaya akong nakatungtong na ulit ako sa airport ng pilipinas. Isang taon na rin ang nakalipas. Kalalapag lang ng eroplano na sinakyan namin mula sa Korea. Isang linggo matapos akong i-uwi ni Ma’am Freida sa mansyon nila ay lumipad na agad kami patungong Korea. Para sa skin care products na dene-develop ng malaking companya doon at exclusibong nakapangalan sa ‘Amore Corporation’ ang kompanyang pagmamay-ari ng asawa ni Ma’am Frieda na si Sir Allen Kim isang half Korean at and half Filipino.

Kilala ng lahat ang ngiting ‘yon — ‘yung ngiti na kahit maganda, ramdam mong pilit. Si Zoila agad ang unang lumapit. “Gavine! Girl, may chismis na aalis ka raw?” Ngumiti siya nang mahina. “Hindi chismis, totoo. May offer kasi sa Singapore — Lifestyle Avenue Magazine. Accepted na ako.” Bumuntong-hininga si Amanda. “Abroad agad? Ang bilis naman.” “Baka kasi kailangan ko na rin ‘to,” sagot niya. “Baka doon ko makalimutan lahat.”

"Sige, Dad." Pabalik sa loob, nahanap ni Zeke si Amara sa dining room, tahimik na kumakain ng mangga, pero ang kanyang mga mata ay nakatitig sa malayo, tila nag-iisip. "Okay ka lang?" tanong ni Zeke, naupo sa tabi niya. Tumango si Amara. "Sobra. Ang bait ng mga magulang mo. Hindi ko inaasahan 'yon."

“Sumama siya kay Ameira. May sakit daw si Ameira kaya dinala niya sa condo niya. Inaalagaan niya.” Nanlaki ang mga mata ni Adam at namula ang mukha sa galit. “ANO?! Yung babaeng ‘yon?! Nagpapanggap lang ‘yon! Alam kong nagpapanggap lang ‘yon! Eh ikaw nga itong halos mamatay na dito!”

Nakita kong may pancit canton at itlog na naka-taklob sa lamesa nito. "wahhhhhh! huhuhuhu! ayoko na dito. Mommy hindi mo ba ko mahal? bakit mo ko iniiwan sa bruhang babaeng yan?" nagwawalang tanong ni Amara sakin "magtigil ka nga Amara buti nga may nag-aalaga sayo." inis kong sabi. Naaawa ako kay Amara pero naiirita talaga ako sa tuwing mag-aalumpihit ito ng kakaiyak. Hindi ko kayang pigilan pag nagwala na siya. Ang hirap alamin kung ano ang gusto niya.

Ama… Ang salitang iyon ay matagal nang hindi pamilyar si Shaun. Nakatulala siya ng saglit bago marinig ang sinabi ni Old Madam Hill, “Walang masamang balita tungkol sa ama mo ng 10 taon na. Umaasa akong nakapag-asawa na siya at may anak sa ibang bansa.” Pagkatapos niyang magsalita, isang black sedan ang dumating. Bumaba si Lea sa sasakyan. “Anong pinaguusapan niyo?”

“Well since I think you already knew a lot at sa tingin ko naman ay mapagkakatiwalaan ka…” Amara paused and look away. “Alam mo ba ang ang Aragon shipping? Hotels and malls na nag kalat sa buong Pilipinas? O di kaya ay condo units, ACA realty?” She asked then smirked when Cally’s eyes immediately widened. “Amara Channel Aragon? Amara… I-Ikaw ang may ari niyon?” Nanlalaki ang mga mata sabay natutop ang bibig dahil sa gulat.

"Teka akala ko ba, walang buwaya sa Benguet?" "Meron na mula ng dumating ka!" inis na sabi ni Amara sabay tumayo. Ang totoo nilabhan naman niya ang panty at bra niya at isinampay sa may batalan. Tumayo si Amara sa inis sa lalaki at kukunin na sana niya para isuot na lang kahit basa at balak ng sanang layasan na ang lalaking kaharap. Malas man ang gabi niya ngayon pwede naman siguro siyang bumawi sa ibang araw, bago ang takdang pagpunta niya sa Maynila.