Novel & Cerita Angel Guardian Mother

Lalo na kay Mommy sure na mag wawala iyon pag nalaman niya ang bagay na ito. Eh iyong gusto niya ay sa department namin na cr. Hays ibang klase talaga pag isang Athena Saint Claire ang iyong kalaban. Di ka talaga niya titigilan. "Ano Cordova mukhang ayaw mo yata eh o baka naman di ka lang talaga marunong kasi nga spoiled ka." Pang mamata pa niya sa pagkatao ko. Agad kumuyom ang aking mga kamay upang pigilan ang aking sarili na patulan siya.

Paanong hindi kamag anak ni Christopher si Kennard? Noon lang, pumasok ang aking mother-in-law na si Nicole Pearce na may dalang mga pinamili. Ng makita ang tensiyonado na kapaligiran, hindi niya maiwasang magtanong, "Ano ang nangyayari? Lumabas ako para bumili ng gulay at bumalik sa kaguluhang ito. Bakit nagsisigawan?"

Iniyuko ko na lamang ang aking ulo at muling inangat bago ibinagsak ang tinatamad na katawan sa kama at tsaka nag-buga ng isang malalim na buntong hininga. "Argh!" asar kong wika. "Natalia, pwede ba gisingin mo na ang sarili mo sa katotohanan, na kahit kailan hindi na kayo magkaka-balikan ni Apollo. Never! Understand!" saad ng guardian angel ko. Chareng! "At least sinubukan ko pa rin hanggang sa huli." nag-pout na lang ako at kinuha ang unan sa aking gilid at ipinatong sa aking mukha.

Pero alam ng Diyos kung gaano ko siya nami-miss! "Hindi mo ako nami-miss? Heartless ka talaga," pagtatampo niya. "Paano naman kita mami-miss? Nandito ka naman sa tabi ko, 'di ba?" katwiran ko. Natigilan siya. "A... tama. I'm your guardian angel." Guardian angel... Sana nga. Sana huwag niya na akong iwan kahit kailan. Sana bantayan niya na lang ako. Dahil alam ko, hangga't nasa tabi ko siya, ligtas ako.

Si Angel, sensitibo na,napaiyak kaya agad na lumapit si Mrs. Moon para patahanin ito. "Baby, don't cry, you will always be your mother's favorite child, no one can compare to you.“ Umiiyak na may namumugtong mata si Angel, nakahiga sa kanyang mga bisig na parang may hinagpis, nag-aalala at selosa, "Mom, you really won't give up on me right? Don't leave me Mom please.”

Ang batang wala pang malay, pero ngayo’y ipinanganak sa kasinungalingan at pagtataksil. Niyakap ni Grace ang kanyang tiyan. “Anak, huwag kang mag-alala. Lalaban si Mama para sa’yo. Kahit iniwan tayo ng papa mo, hindi kita pababayaan.” At sa gabing iyon, habang humahagulgol siya sa dilim, nagpasya siyang tatapusin na ang lahat ng ilusyon. Hindi na siya magpapaloko. Hindi na siya magpapagamit.

paliwanag ni Reinella tungkol sa pamahiin. Nanatiling tahimik lang sina Cresia at Lander habang nakikinig. Parehong interesado sa kwento ni Reinella kahit hindi nila alam kung maniniwala. "Pero para sa akin, ang nilalang na 'yun ay anghel. Kasi lahat ng sanggol ay may guardian angel. Kaya nga kapag nahulog ang bata, nagtataka tayo bakit walang nangyaring masama kahit mataas ang pinanghulugan. Sabi ng matatanda, may anghel daw na sumasalo at nagpoprotekta."

Hindi ko tuloy maiwasang matawa. May naengkwentro kasi ako isang beses nung nakaraan taon. Akala ko holdaper kaya binigwasan ko. I know various self-defense. Maliban sa pagsusulat, doon ko ginulgol ang buong walong taon ng buhay ko. I am very capable of protecting myself. Ang atake lang naman ni Mama ang hindi ko alam paano sanggain. Mama’s attacks never cut my flesh, but it severed my soul. It never bleeds, but it hurts the most. “Yeah. Ako ang naghire sa agent na binugbog mo nung nakaraang taon,” sabi niya tapos pinaikutan niya ako ng mata at sinimangutan.

Ang kwento ko ay tila naging isang alamat dito sa Wysteria. "That's what I thought. My mother from my previous life, she did die. But that persona was just a mirage from her real body. Her real body was alive and found out about it. I've met her four years ago and she said to me that she will come to you once her core is healed." Hindi ko na sinabi pa sa kanya ang ibang detalye. He doesn't need to know that his grandmother is a fairy from ancient times. "Mom...who...is...she?" Nag-aatubiling tanong ni Aiden sa akin. I know he sensed that I am also hesitating.

Magmula noong naging ina si Aurora ay mas naging mahinahon na ito kumpara noon. Siyempre, pinapakita lang nito ang malambing na karakter kapag kasama niya ang anak. Siya parin ang mataas at makapangyarihang Sect Master ng Emei Sect. Squeak! Nang sandaling iyon ay bahagyang bumukas ang pintuan. Pumasok ang isang babae—ito si Abbess Mother Serendipity. Para rin itong si Aurora. Ganoon pa rin ang kaniyang magandang anyo makalipas ang pitong taon.