Angry Birds Leonard Novels & Stories

“You shouldn’t have come. Hinayaan mo nalang sana si Jaguar na gawin ang trabaho niya. There wasn’t even a need for you to come in the first place. I could even have supervise them if you don’t trust Jaguar—” “I trust Jaguar, Leon.” Putol ni Hunter sa sinasabi ni Leon. “I just wanted someone, something to release my pent-up anger, and that fucking traitor is the best one we have.” “Still, you should have held back.” “I was. If I weren’t, I would have already broken that traitor’s skull in just four punches.” Napailing na lamang si Leon. To people who might hear Hunter, they might say that he was being arrogant and overconfident, but what Hunter said was true.

Ramdam kong sasabog na ang puso ko sa takot. Pero bago pa siya makalapit… BOOM! Isang pagsabog ang yumanig sa buong basement. Nahulog ang ilaw. Nagsigawan ang mga lalaki. Tumalsik ang pinto. At mula sa usok, lumitaw siya. Leonardo. All-black. Galit ang mata. Para siyang demonyong sumabog mula sa ilalim ng lupa. Tinamaan niya ang isang lalaki sa mukha—walang awa. Isa pa sa leeg. Hindi niya kailangan ng baril—ang galit niya ay mas malakas pa sa kahit anong bala.

"Stop shouting." "Let go of me," Inalis ni Leigh ang kamay nito na nasa bibig niya habang nag-aarko-arko ang mga kilay. "You're not mad, Leigh. You are just dead jealous," Nakangising litanya ni Leonardo na nakapagpaluwa ng mga mata niya.

Ang mga tauhan ni Lebron, na nakahiga sa sahig habang umiiyak sa sakit, ay sobrang nagulat din. Hindi sila makapaniwala na ang kilalang killer ng maraming taon ay hindi man lang makalaban kay Harvey. Si Kait, na sobrang nagaalala dati, ay pinapanood ang lahat na may nagtatakang tingin. Ang lakas ni Harvey ay lampas sa inaasahan ng lahat. “Harvey York!” Si Lebron ay mabuting naalis ang kanyang sarili sa pader. Siya ay nakatitig kay Harvey na may nangungutyang tingin, ang kanyang mata ay puno ng takot at galit.

I feel so exhausted and drain. Nasa ganoon akong ayos nang may biglang nag abot sa akin ng panyo. Tiningnan ko ang nagmamay-ari nun at nakita ko ang isang pamilyar na mukha. "Sino ka?" tanong ko bago ako tuluyang nawalan ng malay. LEON POV [ Well! Come on, Leon. I'm already at the airport right now. Pwede ka namang umalis sa party na iyan eh! ] malambing na sabi ni Meldrid sa kabilang linya.

Isang matamis na ngiti ang ibinigay nito sa akin kaya kaagad akong bumangon upang salubungin ito ng yakap at halik. “Pasensya ka na kung late na akong nakauwi,” agad na paliwanag ni Leonard habang hinahawakan ang dalawang kamay ko. “Na-delayed ang flight ko, at pagdating ko sa airport biglang namatay ang cellphone ko kaya hindi kita natawagan agad.”

“Siya nga pala, anong balita kay Nicholas Ford?” “Kakatapos lang po ng kasal nila ng anak ni Leopard,” sagot ng assistant. Saglit na natahimik si Leon, bago sumabog sa mababang halakhak. “Hahaha! Mukhang nakahuli ng malaking isda si Leopard. Sabik akong makita kung paano niya paglalaruan ang kanyang bagong ‘huli.’ Siguradong isang magandang palabas ang ipapakita niya sa atin.”

Nag-aapoy na sa galit si Leonhardt habang naglalakad patungo sa amin, ang panga niya ay umiigting na, at ang mga mata niya ay nakatitig nang diretso kay Roigie na parang gusto niyang suntukin ang kaibigan niya rito mismo sa semento. "What the fvck were you thinking, Roigie?!" bulyaw agad ni Leonhardt, sinalubong kami ng tindi ng aura niya. "Dinala mo ang gulo mo sa ari-arian ko, at muntik pang mapahamak ang asawa ko! Pwede kitang patayin ngayon din, alam mo ba ’yon!"

“Ano na ang gagawin ng taong 'yon?” “Leonrei is currently deploying his men to tear Sector 7 apart,” seryosong sagot ni Snyder. “He is hunting every Lutos rat he can find. He is angry, lethal, and completely unhinged. Especially since… you took his son, and you told him you’re marrying me.” Biglang uminit ang magkabilang pisngi ko. Naalala ko ang naging reaksyon ng mga mata ni Leonrei. Ang selos, ang galit, ang desperasyon.