Novelas y relatos de Ano Ang Bulong

bulong nito Nanlaki ang mata ko sa sinabi nito “seryoso kaba? Asik na tanung ko tumango ito “baliw kaba kita mong nandito ka sa bahay namin.” Hindi na ito sumagot bagkus ay sinunggaban ako nito nang halik gusto ko sana tanggihan iyon dahil baka mahuli kami nila mama pero natagpuan ko na lamang ang sarili na tinutugon ang halik niya. “Im so hard,” bulong nito tapos ay hinawakan ang pagkababae ko. “I want to be inside you right now baby,” parang paos na wika nito.

Bumagsak ako sa lupa, ang sakit at takot ay tumitindi sa loob ko. Ang mga hingal at bulungan ay napuno ng hangin habang ang mga tao ay tumatagal sa biglaang pagliko ng mga pangyayari. Ang mga nag-aalalang bulong ay kumalat sa buong silid, na humahalo sa nararamdamang tensyon.

anito kaya nalaglag ang kanyang panga. Huhulihin? Ano? Daig pa nito ang manghuhuli ng isang bulati lang? "Are you damn crazy? That's not a bulati! That's a snake!" She angrily told her. "Alam ko na this is not a bulati," gagad naman ni Aslan sa dialogue niya kaya kandatulis ang labi niya, "Tutuklawin ka na napakaarte mo pa." Hmp.

bigla siyang natigil . "hindi na ako virgin!" biglang bulong niya sa sarili . "ano??? hindi kana virgin?" paanong maririnig niya ang bulong ng kaibigan ay dahil sa lakas ng boses nito ay maski bulong niya naririnig. "oo kasi ..Muntik ng may nangyari sa amin .Nilaro niya yung alam muna!" namumula niyang sagot.

Mahina nitong bulong. "Finally."

Matamis pero mapanganib at nakalalasing. Lahat ng detalye ng gabing ‘yon ay parang lumabo sa hangin. Ang amoy ng alak. Ang ulan sa balat ko. Ang tinig niya na parang pamilyar pero hindi ko alam kung saan ko narinig. At bago tuluyang mawala sa ulirat, ang huli kong naaalala ay ang mainit niyang hininga sa tenga ko — at ang bulong na hindi ko maintindihan kung totoo o guni-guni lang.

assistant"> Tahimik ang pasilyo kumpara sa loob, wala na ang ingay ng mga bulungan, halakhakan, at palakpakan. Tanging marahang tunog ng kanilang mga hakbang at ang malamig na hangin mula sa air conditioning ang kasama nila. Para bang sa paglabas nilang iyon, naiwan din sa loob ang bigat ng mga mata at mapanghusgang tingin ng lahat.

bulong ni Saling habang tinitignan ang paligid. "Aso?" Napahinto ako. "Bakit kailangang may aso pa?" "Para maamoy ka raw. Pero huwag kang mag-alala, sabi ni Lola Inggay, 'yung amoy ng mga nilalaga nating herbal, sapat na 'yun para malito ang mga ilong ng aso nila."

Bawat daing, bawat bulong ng pangalan ko, ay tila ba nagpaparamdam ng pagmamay-ari at pagmamahal, kahit hindi ko alam kung totoo ba ang lahat ng iyon, o dala lang ng alak at init ng gabi. Hanggang sa tuluyang napuno ng ungol at bulong ng pangalan ko ang silid, dama ko ang pagputok ng emosyon—mainit, malalim, at puno ng ligaya at sakit na magkahalo. Ramdam ko kung paanong lalong humigpit ang yakap niya, ang mahabang ungol, at ang pagbulong ng pangalan ko habang parang ibinuhos niya sa akin ang lahat ng bigat at tamis ng sandaling iyon. Hindi na kailangang sabihin, pero alam kong buong-buo niyang hinayaan ang sarili niya—walang pag-aalinlangan, walang pagpigil.

Manghang tanong ko. Napaawang ang labi ko nang makita kung gaano karami ang laman ng net. May mga dumating dala ang mga malalaking batya na tinatawag nilang "banyera". Makapal iyon at mukhang mabigat. May mga marka pa ng kung anong pangalan, siguro'y pangalan ng may-ari. "Yeah. Mostly referred to as tulingan ni Luzon. But we also have tulingan here. To us Ilonggos, aloy is the smaller version of tulingan," sagot ni Caio.