Anong Oras Na Novels & Stories

“I’ll be on live for a while, pero hindi ako makakapag-online mamaya. I have to do some errands tomorrow kaya magpapahinga ako nang maaga.” [Edi anong oras ka bukas?] [Dapat may fixed na oras ka kung kailan ka magla-live. Kapag umaga, bihira ang mga manonood kasi ‘yong iba, nasa trabaho o kaya busy sa ginagawa. Pinakamaganda ay alas singko ng hapon hanggang alas dyis ng gabi.] [Strawberry Lover: Basta ako, anytime, anywhere, manonood ako.]

“I am redi since 12:30!” “Bakit may oras?” “Anong oras sa relo niyo ngayon?” “12:35,” sagot namin. “‘Di ko kasi alam ingles ng kanina kaya nilagyan ko ng oras,” sagot ni Aning. “Talino mo talaga, ANing!” “Ako pa ba? ‘Di ko nga alam ba’t ‘di ako na honor,” saad pa ni Aning. Nagtawanan kaming magtropa pati si Aning pinagtatawanan ang sarili.

I cannot wait to see my twin. " Anong oras na ba?" Tanong ko sa kanya. Tumayo naman siya sabay tingin sa wrist watch niya. " It's 9: 15 in the evening. We gotta go." Sagot pa nito sabay iginiya ako palabas.

Anong oras na ba? Kaya mabilis kong kinapa ang cellphone ko sa gilid ng unan. “10:30 AM” Napamulagat ako. Hindi ako sanay na ganito katanghali na nagigising. Muli na namang may kumatok sa pintuan. “Iya, gising ka na ba? Anong oras na hindi ka pa kumakain.” Ani ng boses na agad ko ring nakilala na galing kay Nanay Helen.

Anong oras na kaya? 2:26 pa naman. Sana sumama na lang ako sa bar club nakakatunganga lang ako dito. Try ko kayang magpaalam, paano kung papayagan niya ako tas maiwan siyang mag isa dito. Isama ko na lang kaya 'to?

"Anong oras ba ang tanghalian?" Noon kasi, laging tinatawag siya ni Aling Layda kapag oras na ng pagkain kaya hindi niya alam ang eksaktong oras ng kainan ng mga tagapaglingkod. Lalo na’t mas malaki ang Reen Lake kaysa villa ni Zeus na nasa kabilang panig ng bundok.

"Sasamahan mo ako." "Ayaw." "Sasama ka sa akin." "Hindi ako gutom." "Sinungaling, anong oras na oh?" " Eh ano naman kung anong oras na? sanay naman akong kumain nang wala sa tamang oras, mhhpp!"

"Ano'ng oras mo ba ako susunduin?" "Mga five, kung okay lang sa iyo?" Kaswal na tugon sa kabilang linya. Saglit muna akong nag-isip bago nagsalita. 'Five? Bakit ang aga?' "Five? Hmmm... Ang aga naman ata?" Usisa ko dahil masyado pang bata ang araw para magdinner. Usually, dapat mga six or six thirty ay eksakto iyon sa oras ng hapunan.

Buong paglalambing na napasandal ako sa balikat nito "I miss you too. Teka lang, anong oras daw ba ang dating nila?" seryosong tanong ko dito "Alas otso ng gabi." sagot nto "Alas-otso? Masyadong maaga pa ah?" nagtatakang tanong ko dito. Halos alas kwatro pa lang kasi ng hapon. KUng totoosin, pwede pang umuwi ng bahay para magpahinga.

Nag-atubili siya saglit at saka tinanong, “Anong oras umalis si Nero?” “Mga 6 a.m. po, Ma’am. Medyo nagmamadali po siya. Pero sabi po niya na huwag niyo raw po kalimutan ang lunch date niyo.” May ngiting sumilay sa labi ng maid na isang lihim na kilig na hindi niya napigilan. Isa itong eksenang bihira sa malamig at mahigpit na mundong ginagalawan ni Nero Vergara.