At Least We Met Novels & Stories

Every shared moment became a building block, solidifying the foundation of our relationship. Our love story wasn't perfect, but it was uniquely ours, filled with laughter, understanding, and the joy of discovering each other. From introducing each other to our families to navigating the inevitable disagreements, every step brought us closer. Avril became my confidante, my partner in crime, and the person I turned to in both moments of triumph and defeat.

Sugurin pa sana kami ng mga ito mabuti na lang at may Prof doon na napa daan at napagalitan lang sila sa katangahan nila. Tuloy ito na late kami ng dating. Hindi na tuloy namin alam ang mga nauna nilang napag usapan. Di bali makiki marites na lang kami after ng meeting. Tsaka hindi din naman kami sa sali sa kung ano man ang mga activities sa foundation. Saktong nood lang at tulong ng kunti sa booth na gagawin ng mga ito

Bahagya pa akong nagulat nang naabutan ko si Ahyem na kabubukas lang din ng kanyang pintuan. Our eyes met and we have this look like we have the same thoughts in our minds right now. Hindi kami nagsayang ng oras, mabilis kaming tumakbo papalabas ng bahay para maabutan ang kung sino man na nagmamasid sa paligid namin.

I don't want to hide anything anymore since it's closer to the end. Mas mabuti na sabihin na lang kay Alta ng may masabihan naman ako at hindi iyong kinikimkim ko lang mag isa. We meet up at the mall. Sasama pa nga sana ang parents namin pero mukhang may naisip na ibang lakad.

Otor: Heep wag kayo mag away kakasimula palang ng storya) So ayon na nga lumimgon ito sa akin nanakakonot noo. "Hi we meet again" sabi ko sa kanya ng nakangiti pa Sabi ko sa kanya at binigay ko ang panyo ko para naman mapahid nito ang luha. Nagkapalagayan kami ng loob knowing na stranger kami sa isat isa pero di yon nging hadlang haggang sa magpa alam na kami sa bawat isa.

Pagkatapos nararamdaman ko na lang na nagiging magaan na ang loob ko. Ilang minuto ang nakalipas, medyo nakalayo na rin kami sa dagat. Dito na rin kami nagpaalam ng maayos sa isa't isa. "Salamat at nakilala kita Ms. Shiena. As soon as possible, we will meet again. See you." Ito ang huling sinambit niya habang nakangiti at tuluyan na kaming naghiwalay.

Saglit akong natahimik. Images from last night flashed in my mind—her voice, her confidence, the way she looked at me. Although sa palagay ko ay masyado akong naging arogante thinking na sinundan niya ako and she knows it ay nadala pa rin niya ang kanyang sarili. “Let’s just say… we’ve met,” sagot ko sa wakas. Hindi na siya nagtanong pa. Tahimik ulit ang pagitan namin.

Nilagay ko iyon sa maleta ko baka Kasi kakailanganin ko pag nandoon na kami. At nang matapos akong nag impake ay bumaba na ako at para makaalis na Rin kami. At sumakay na kami NG kotse nito para pumunta sa meeting place namin nila joel

“You, uh, probably don't remember anymore but, we've already met when we were younger. At the ballroom party.” It does ring a bell for me. Nginitian ko naman siya. “I think I remember,” I said in a soft voice, trying to sound friendly towards him. Nagpatuloy kami sa pag-uusap hanggang sa marating namin ang lamesa kung saan nakahanda na ang mga pagkain. Maayos naman ang aming pag-uusap ngunit may iba akong nararamdaman na hindi ko gaanong maipaliwanag.

Nanuot agad sa ilong ko ang kaniyang pamilyar na amoy. Our eyes met and content was written on it. Content that we were together despite our guilty situation. "What's on your mind?" he asked. Humaplos ang palad niya sa mukha ko, napapikit ako. Dinama ko iyon na para bang ito na ang huling araw na magkasama kami. We've been together for a month that was supposed to be a week only. We live here peacefully. We live freely but it couldn't deny the fact that this is forbidden.