Audrey Hepburn Quotes Novels & Stories

"Prinsesa ang turing ko kay Audrey. Lahat ng gusto n'yan, ibinibigay ko. Kumakayod ako araw-araw para lang kumita ng pera at bigyan ng magandang buhay ang anak ko… tapos tatarantaduhin n'yo lang?!" "Tandaan n'yo 'to, ha? Kung may reserba man kayong recording ng video kanina na kinukuhanan si Audrey nang walang saplot, subukan n'yong ikalat 'yon…" Sabay kong pinisil ang matitigas nitong mukha. "Papatayin ko kayo. Para sa anak ko, kaya kong pumatay ng tao!" Mabilis kong hinatak si Aud paalis ng lugar na ‘yon nang lupaypay ang katawan n’ya at damang-dama ko ang panghihina niya.

Totoo nga ang kasabihan na na madalas n'yang naririnig na "bilog ang mundo" "Haysss! Kayanin mo yan, Tres. Pinasok mo eh at mahal mo kaya magdusa at magtiis ka!" parang timang na pagkausap n'ya sa kan'yang sarili. Nakakatawa lang na kahit ganito na ang mga pinagdaanan n'ya ay hindi man lang s'ya nakaramdam ng pagkairita kay Audrey o maisip na iiwan ito at bumalik na lang sa Maynila.

Isang matalim na satire—dahil sa pelikula, isang escort si Audrey Hepburn. Ipinasok ko ang gloves at sunglasses ko sa isang maliit na purse, saka dahan-dahang lumabas ng kwarto. Suot ko ang itim na kitten heels na sadyang binili para sa akin. Papunta ako sa lounge para ipakita ang outfit ko sa magiging asawa ko, dapat tatawagin ko pa siyang Oh dear husband— Pero natigilan ako nang makita ko siyang nakaupo sa sofa, nakatungo ang ulo.

Huminga siya ng malalim, pagkuwa’y pinagmasdang maigi ang repleksyon sa salamin na para bang ibang tao ang nakikita n'ya roon. “The groom will be shocked kapag nakita ka na niyang suot ito,” nakangiting sabi pa nito sa tabi niya. “You think so?” parang sirang tanong niya rito. “Oo naman.” Anitong pumipilantik pa ang mga daliri. “Talo mo pa ang pinagsamang ganda nina Audrey Hepburn at Nicole Kidman kung ganda lang din ang pag-uusapan.”

Bumaba silang dalawa at naglakad sa mga pagitan ng kape at cacao. "Wow, ganito pala yun..." "Ah, eh... may sasabihin ako." "Ano yun?" hindi niya ito tinitingnan. "Pwede ko bang.. pwede ko bang kausapin si Audrey?" Napatayo siya ng diretso at napatingin dito. "Bakit?"

“I guess I am.” Hindi ko na sinabing the same goes for him, kasi pakiramdam ko, lalabas lang ‘yung sarcasm kahit hindi ko balak. “Speaking of lucky,” tuloy ni Audrey habang umupo sa harap namin. “I actually wanted to introduce someone to Kuya. She’s my friend — super smart, and honestly, I think you two would really click.” Tumingin pa siya kay Terrence ng sabihin ang huling pangungusap.

Gusto niyang kamuhian siya ng buong mundo, mawalan ng lahat, at kahit mabuhay pa siya pagkatapos ng gabing ito, magiging isang makasalanan siya na ituturo at hahamakin ng lahat. “Barbara, pakiusap, ako na lang ang patayin mo. Palayain mo na lang ang nanay ko at si Terra, pwede ba?” umiiyak si Audrey. “Kahit lumuhod pa ako sa 'yo, kahit paghiwa-hiwain mo ako, basta palayain mo sila.” “Naku naku! Sino ‘to? Ito ba ‘yung kilala kong Audrey noon? Ang mataray at mayabang na Queen Audrey?!”

A genuine smile "You're so special Audry. You don't deserve this. I don't deserve a woman like you. I did you wrong yet you're here offering to fix me. If I were to take you, it's now but somewhere special to show you how much you make me happy tonight. You make me happy just confirming me that you wanted to stay," Ravence

“Aba’t—” “Naku Bethany, ingatan mo iyang someone mo at baka kapag nakita nitong si Audrey muli niyang pag-interesan at agawin sa’yo. Inggitera pa naman ang gagang iyan. Lahat ng meron ka ay gustong meron din siya, eh hindi mo naman siya kaganda. Napaka-ambisyosa, kaloka!”