Novel & Cerita Bakit Lumalabo Ang Mata

Napatingin siya dito. Puno ng luha ang mga mata nito. Ayun na naman ang pamilyar na sakit kapag nakikita niya itong umiiyak. Ibinaling niya sa iba ang mata niya. Lihim niyang minumura ang sarili. Bakit ganito? Bakit nagkakaroon ng epekto sa kanya ang babaeng ito? Bakit kailangan niyang mawala sa sarili kapag kasama ito? Kapag malapit ito sa kanya?

Mababakas talaga ang sakit sa kaniyang magagandang mata. "Sana pala, sana pala mas binigyan kita ng pansin noon, sana pala sayo nalang ako nag focus, tangin*, ang dami kong pagkukulang." malutong na mura ni Kairus bago yumuko. Taas baba ang kaniyang balikat dahil sa kaniyang pag iyak. I gasp!

naiiyak kong sabi. Kapag hindi pa siya tumigil sa kakaiyak ay baka pati ako ay tumabi nalamang sa kaniya at umiyak rin. Nagtama ang mata naming dalawa at kitang-kita ko ang sakit sa dalawang pares niyang mga mata. Ang kaniyang pisnge ay nababalutan na ng mga luhang tumutulo mula sa kaniyang mata.

pahayag ng doctor. "Kung ganoon ay nais kong sabihin sa inyong mayroong deperensiya ang kaniyang mata. Subalit kailangang magsagawa ng mas malalim na eksaminasyon. Ngunit ang espesiyalista ng mata ang gagawa upang makasigurado tayo kung ano ang kaniyang sakit. It's either cataracts or glaucoma. Dahil iyon ang dahilan kung bakit nanlalabo ang paningin ng pasyente. Pero ang inaalala ko ay mukhang tumama ang ulo niya sa isang bagay o natamaan. Dahil mayroon akong nakitang blood clots sa ulo niya aside from his poor eyesight right now."

Damn it! Matagal bago ako nag-angat nang tingin. Nag-tama ang aming mga mata. Muli, I can see the familiar loneliness inside of it. Ang lungkot sa mga mata nito'y katulad din iyon ng kalungkutang nakikita ko sa huling gabing may nangyari sa amin. Damn it!

Ito ang dahilan ng lalo pang pagtingkad ng kulay pula nitong mga mata. Pumikit ito na para bang sumakit ang kanyang ulo. Sobrang sakit ang nararamdaman nito. Nagmulat ito ng mga mata. Lalaban sana siya nang mapansin ang kalungkutan sa pares ng mga matang iyon. Ang mga luhang tumulo sa pisngi niyo ang tanda na totoo ang pait na nararamdaman nito.

Pumikit ako at hinanap ang pinanggalingan niyon nanglaki ang mata ko ng may makita ako isang halimaw at pagdilat ko ay ang s'yang paglabas nito sa harapan namin. Matapang ang itsura nila at alam mong hindi ka nito sasantuhin. Kasing laki s'yang nga isang puno at iisa lang ang mata isang cyclopes!

anitong nakangiti ngunit mukhang naguluhan din sa reaksyon niya. Agad siyang napatulala rito na siyang dahilan upang matitigan ang mga mata nito, singkit din ito ngunit ’di gaya ng mga nauna. Medyo mataba itong may malapad na pangangatawan, parang suki ng gym. Masayahin ang aura nitong may nakakahipnotismong mga mata.

Kinusot niya ang mga mata at humikab. Dahan-dahan siyang bumangon at inilibot ang tingin sa buong paligid. Ramdam niya ang pamamaga ng kanyang mga mata dahil sa pag-iyak. Wala sa sarili siyang napatitig sa kisame at humugot ng malalim na hininga.