Bakit Mabaho Ang Pusod นิยาย & เรื่องราว

Masasabi mo man lang isang bagay? Sa wakas ay nagkaroon ng lakas ng loob si Rasheedah na tingnan ang kanyang mukha at nakita ang kanyang magandang side profile. Paanong ang isang lalaki ay napakagwapo at malamig? Masyado ka bang nasaktan sa pagkamatay ng asawa mo? Ito ang unang pagkakataon

[Samantha] Masamang tiningnan niya si Pablo. Nang makita nito ang masama niyang tingin ay nagmamadali itong tumakbo palayo. “Hoy! Walanghiya ka!” Akmang hahabulin na niya ito pero mabilis pa sa kabayong nakalayo ito. Ang sabi ng mama niya ay may pilay ito? Pero bakit mukhang mas malakas pa ito sa kalabaw at mas mabilis pa sa kabayo?!

Tapos mayroon din itong pandesal at chocolate drinks. Sabi ng isip niya, hindi niya dapat tingnan si GB hanggang hindi pa bumabalik sa normal ang nararamdaman niya para rito ngunit parang may sariling isip ang kanyang mga mata na kusang kumilos para tingnan ito. Napa-'shucks' na naman siya dahil parang nagwawala ang kanyang puso nang makita niya ang matamis nitong ngiti.

Uso paba 'yun ngayon? "Sa mundo namin ay dapat marunong kang mangaso para sa dugong iinumin mo..." Napatango ako. "...Ngunit gagawin mo lamang ito kapag kinakailangan dahil baka may makahalata na may nabubuhay pa lang bampirang hindi marunong mangaso. Pampalakas ng katawan ang dahilan kung bakit nangangaso kami. Sa madaling salita ay hindi kami mabubuhay ng wala iyon." Mas naiintindihan ko na, parang vitamins pala ang dugo sa kanila o tubig.

Marahas nitong inabot ang baso ng tubig at ininom iyon nang deretsahan. "Hindi mo ba talaga ako kakausapin?!" Saka lamang siya nag-angat ng paningin rito. Bakas sa mukha at tuno ng boses nito ang inis. "Oh, kahit na tapunan man lang ng tingin? Bakit parang ayaw mo kung kausapin? No, scratch that. You really don't want to talk to me. But why? Ano bang nasabi o nagawa ko?" dagdag na sabi pa nito.

"Shit, huhhh! Huhhh! William tawag niya sa pangalan nito habang ang kanyang mga kamay ay naka sabunot sa buhok nito. "Damn, chocolate!" Ang sarap ng mga siopao mo? Paos na turan pa nito habang pinaglalaruan ng dalawa kamay ang kanyang mayayaman na dibdib. Hanggan ang labi nito ay humahalik na sa kanyang puson, bawat dinadaanan ng labi nito para bang nag iiwan ng marka, Pababa sa kanyang puson hanggan hinalikan nito ang mga hita niya binti, pati na rin ang kanyang mga paa na halos sambahin na ng lalaki. Halos hindi na nga niya nakikilala ang sarili dahil para siyang nababaliw na pinaparusahan sa sarap, gamit ang mapagpalang dila nito. Aaminin niyang magaling ang asawa sa pagdating sa ganitong

puno ng pait ang boses ng hari. Hindi humarap ang babae sa kanya. Ilang segundo rin ang namagitan at lumipas bago sumagot ang babae. Walang kulay ang kanyang tinig, wala itong buhay. “Dahil maliwanag ang dahilan ng iyong pagtataksil Mahal na Hari.” Mahal na Hari, hindi niya ito tinawag sa kanyang pangalan na gaya ng kanyang kinagawian.

Bagkus ay puno ng pagtataka ang mata nito. “Ano na namang pinuputok ng butsi mo? Wala pa akong ginagawa niyan para asarin ka, pero iyang dugo mo, boiling point na agad.” “Just looking at you makes my blood boil, you know?!” pagtataray niya. “At saka isa pa, bakit ba kailangan ka pang bantayan? Hindi ka naman na bata. Naka-condo ka naman, for sure may budget ka para sa katulong.”

" Hoy, sino ka bang gago ka—! " " Bastos! " Isang malakas na hampas ang naramdaman ni Pablo mula sa batok na umabot sa tainga niya dahilan mapayuko siya. Hindi pa man nag po-proseso sa kaniya 'yong sapak ay nasundan ito ng pagsakal, pagsabunot at pagpalo ng matigas na bagay sa ulo niya na ilang saglit lang ang nahinto nang sumigaw ang babae. " Hey! Saan kayo pupunta, ha?! "

Ginugulo mo ang sistema koooo’ “Okay lang naman, bakit mo natanong?” “Wala naman, hindi mo kasi ako nirereplyan.” Namiss mo ba ako? Sinaway ko naman ang sarili ko na mapangiti sa naisip ko “Wala ka lang mapikon eh,” mahinang saad ko. “Hahaha, pero Abo.” “Hmm?” saad ko at muling tumitig sa buwan “Bakit parang ang lungkot ng boses mo?” tanong niya