Novel & Cerita Bakit Pumunta Si Basilio Sa Gubat

Kanina pa napapansin ni Beth na parang may kakaiba sa mga ikinikilos ni Lucio. Alam niyang matagal na itong maalaga sa kaniya, alam niyang sobra nitong protective sa kaniya pero ngayon e mas sumobra pa. Kanina, patapos na siyang kumain nang masagi niya ang baso. Nahulog ito at nabasag at nabigla siya nang umangat sa ere ang katawan niya.

sabi niya pagpasok sa pinto. Naabutan niyang nagpipilit si Felix na abutin ang baso ng tubig at nakita niyan nahihirapan ito kaya mabilis siyang humakbang palapit at inilapag ang Bandihad sa lamesita at kinuha ang baso at tinulungan ito. Nakita niyang naging pilyo ang ngiti ni Felix.. na naman. Sa tuwing lalapit siya dito ay nagiging ganito kalagkit ang itngin nito sa kanya.

“Hindi ka pwedeng uminom.” Mabilis na inabot ni Adrian ang baso ni Sebastian, ngunit hindi pa man niya ito tuluyang nahahawakan ay napigil na siya ng isang tingin—isang malamig at matalim na tingin na tila kayang pumatay. Napaatras siya, napabuntong-hininga, at sa huli ay napabitiw na lang ng kamay. Wala ring silbi. Sa harap niya, parang walang pakialam si Sebastian sa lahat, diretsong ininom ang laman ng baso na para bang tubig lamang iyon at hindi alak na unti-unting sumisira sa katawan niya.

gigil kong binato ang baso at nagulat din ako sa inasta ko. Binato ko ang baso sa pader across with him, at tumama ang ilang bubog sa pisnge niya kaya naman may maliit na hiwa doon. Medyo na konsensya ako. Pinunasan niya lang ang dugo sa pisnge at napabuntong hininga.

REVEKAH Tumunog ang baso nang ibaba ko iyon sa center table. Nanggagalaiti ang kamao kong dumapo sa panga niya at agad akong napatayo sa kinauupuan ko. Tarantado ‘to! Napahawak siya sa panga niya na hinahaplos-haplos at nakuha niya pang tumawa. “Ang bilis mo namang mauto.”

Muntik na nga akong mapaigtad kung hindi ko lamang napigilan ang aking sarili na huwag magpakita ng ano mang emosyon sa kanya maliban sa galit. "Tama ka, Ninong Eddie. Ang BAS ang bumuhay sa akin ngunit sila rin ang pumatay sa akin. Kaya kung ayaw nila ng gulo ay dapat tuparin ng BAS ang ipinangako nila," walang emosyon na sagot ko sa kanya.

Sa gitna ng palakpakan, tinaas ni Sirius ang kanyang baso, ang mga mata ay puno ng pasasalamat sa kanyang mga kapatid. Bago pa man makapaghanda ang mag-asawa para sa kanilang pag-alis, tumayo si General Basil Fuentebella. Hawak niya ang isang kristal na baso, at sa kabila ng kanyang uniporme at seryosong katayuan, ang kanyang mga mata ay nagpakita ng isang pambihirang lambot.

Galit na Galit siya kay Lucil dahil inagaw nito pati ang anak niya. "Ma'am, bitawan niyo na po iyang basag na baso Kasi dumudugo na po ang kamay niyo." Saad ng Isang katulong na napadaan sa gawi ni Calixta. Dun lang natauhan si Calixta kaya napatingin siya sa kamay niya at Nakita nga niyang basag na 'yong basong hawak niya kanina at nagdudugo na ang kamay niya. Dun lang siya nakaramdam ng sakit kaya binitawan na niya 'yong basag na baso.

Mabilis kumilos si Basilio at mukha naman talagang eksperto kung titingnan ang kaniyang postura. Subalit sa unang hiwa pa lang, purong kulay abo lang ang lumabas. Biglang kinabahan si Basilio. Tama ba talaga ang sinabi ng lalakeng ito? Walang laman ang batong binili niya? Hindi, imposible! Ano ba ang alam ng isang batang tulad nito? Kung nakakuha man ito ng dalawang magandang jade, purong swerte lang iyon!

"Bakit ho?" "Linisan mo nga iyan! Dumulas sa kamay ko." Nakita ko ang kapeng nagkalat sa sahig. Hindi na ako nagsalita at agad na kumuha ng basahan. "Mabuti na lang, inay, hindi nabasag ang baso. Isa ito sa mga paborito ni Don Isidro, e." "Huwag mo na nga binabanggit ang matandang iyon! Kinikilabutan ako! At isa pa, tumigil ka sa kakatawag sa akin na inay. Tatamaan ka talaga!"