Novel & Cerita Bakit Pumunta Si Basilio Sa Gubat

Bitbit ang baso ay lumabas siya ng kitchen upang dalhin sa kuwarto niya ang dalang tubig, ngunit kamuntikan na niyang mabitawan ang baso nang may makita siyang babaeng nakatayo sa bukana ng sala, tila nakalutang ito sa hangin at nakasuot ito ng kulay puting damit na mahaba. "What the fuck!" naisigaw ni Brett sabay napatuod sa kinatatayuan niya. Sa laki niyang tao ay natakot siya at tinakpan pa ng palad ang mga mata. Ngunit sa isang kisap-mata lang ay nawala na parang bula ang babaeng nakita niya kani-kanina lang. Kinusot niya nang paulit-ulit ang mga mata, ngunit wala na talaga ito sa kinatatayuan nito kanina.

Nabitawan ko ang baso. Nabasag ito sa sahig, at napangiwi ako, mabilis na yumuko para pulutin ang bubog. “Miss Atticus!” gulat na tawag ni Giulia. Agad niya akong itinulak palayo, saka kinuha ang rubber gloves at sinimulang pulutin ang piraso ng baso. Napasinghap ako. Nangilid ang luha ko. Hindi ko alam kung bakit.

pandidilat ng mga mata ni Briel kahit kaharap nila ang mga maid na kasama at mga anak. Pinagpalit niya ang kanilang baso kung saan ang laman ng kanya ay tubig. Hindi niya namalayan na nag-order noon si Giovanni dahil sa sobrang libang niya sa panunuri ng buong paligid ng lugar. Marami ang kumakain doon. May locals at mga foriegners tourist ang makikita sa lugar.

Lumapit siya nang kaunti at tinitigan ang mukha ni Dante. "Ah, 'yung pinsan ko? Kakarating lang nila galing Basco dahil nasunog ang bahay nila," sagot ni Dante sa wikang lokal na may halong punto. "Pero wala sila rito ngayon, nagpunta sa bayan para sa check-up." Tumahimik ang lalaki. Nakita ko ang kamay ni Sofia sa loob ng kubo, nakatutok ang baril sa bintana, handang mamaril kapag bumunot ang dayuhan.

Ngunit hindi ko ininda ang sakit, dahil nakipagsabayan pa rin akon sa kanila. Hanggang sa inilabas ko na ang armalite ko na dala-dala at pinaulanan ulit sila ng bala. “Hoy! Babae mali ka nang Lugar na pinasok, sinasabi ko sa ‘yo mamatay ka rito!” sigaw ng isang tauhan ni Mr. Basillio. Isang malakas namang halak-halak ang pinakawalan ko. Hanggang sa mapatingin ako sa aking kasama na unti-unting gumagapan papalapit sa akin.

sabi ko, may pagdedeklara pa at pagdrama habang bumabagsak ako sa upuan. Napatawa siya, saka bumalik mula sa banyo na may dalang basong tubig. “Super Wilbert, at your service. Hindi man ito magic potion, pero makakatulong,” sabi niya habang iniaabot ang baso na may something look. Pagkakuha ko ng baso, may dumaloy na kakaibang init—lampas pa sa tama ng alak—init na galing sa atensyon niyang hindi ko inasahan.

Pumasok sila, may hawak na mga flashlight, at ang nakita nila ay kuwarto na puro basura. Nakakasulasok ang amoy ng basura, mahirap huminga. Sa isang tabi, may luma na at laspag na higaan—ito ang kama ko. Ang nag-iisa kong pagmamayari ay ang lumang manika na dinala ko mula sa bahay.

walang prenong sabi nito. Nabaling ang atensyon ng lahat sa bata. Si Angela naman muntik ng mabilaukan mabuti at mabilis niyang nadampot ang baso ng tubig at uminom. Bigla ang pagragasa ng kaba sa dibdib. Walang alam sina aling Sally sa nakaraan nya na gusto nyang ibaon na sa limot. "Sya nga pala Angela. Mahigit na kayo isang taon rito pero ni minsan hindi ko nakita na dumalaw ang ama ni Vince?"

Pagsilip ko, may sugat siya roon at malakas itong dumudugo. Ramdam kong maga na ang mukha at ulo ko. "Bakit mo ako binugbog?" galit kong sigaw. "Dapat lang sayo yan!" singhal niya. "Bakit?" "Alam mo na kung bakit!" Bigla kong naalala: marahil ay alam na niya na may pinapunta akong tao para subukang buksan ang basement! "Mautak ka rin eh no!" galit niyang hirit, sabay turo ng daliri niya sa ilong ko. "Sinabi ko na sa'yo huwag mong pakialaman ang basement, hindi mo ba naiintindihan?"

"Gusto ko kasi sanang uminom nang tubig pagkababa ko. Subalit nahihiya akong sumingit sa asaran ninyo kaya..." "Kaya nagtago ka sa gilid ng pinto at pinagmamasdan lamang kami." Siya na mismo ang tumapos sa buong sasabihin ng dalaga. Iminuwestra ni Frank ang mga kamay. "Halika rito." Hinarap muli ni Frank ang lababo at naghugas ng mga kamay roon. Siya na rin mismo ang nagbuhos ng tubig mula sa pitsel patungo sa baso nang nakapwesto malapit sa lamesa. "Halika na!" Lumapit si Beth at tinanggap ang baso na iniabot niya rito. Inisang lagok nito iyon. "Isang baso pa ba?"