Bakunawa Philippine Mythology นิยาย & เรื่องราว

sagot naman ng malokong asawa niya sabay higa sa tabi niya. Sinamaan niya ito ng tingin. "Bakit? Sabi ba may mga mangkukulam doon?" "Sabi sa kwento, iyong mga eksperto. Doon daw nakatira ang mga Shaman." "Shaman?" Interesado siya kaya tumagilid siya paharap dito. "Warlock or witches, mangkukulam o albularyo sa Pilipino," paglinaw nito.

O baka pareho. Japanese naman ang ama ni Amber. Pumunta ng Pilipinas para mag-bakasyon, sa hindi inaasahan ay nakabuo sila ni nanay ng supling, at 'yon ay si Amber. Hindi kagaya ng morena kong balat, mapuputi ang dalawa kong kapatid.

Maximus couldn’t say it wasn’t true because he witnessed before his eyes a cult doing a ritual. Isa pa, bakit hindi siya maniniwala sa ganon kung ang kakayahan niya mismo ay hindi kapani-paniwala sa mga normal. “The egyptians believe Anunaki will comeback…” basa niya sa libro. The creature not from this world called earth..”

Baguhan Sinundan ko si Aoife hanggang sa marating namin ang labas ng gusali. Isa iyong malawak na damuhan. May mga bench sa gilid at malalaking punong maaring silungan. Nagawi ang tingin ko sa gitna. Agaw pansin ang napakalaking estatuwa ng anghel na nakabuka ang pakpak habang hawak hawak ang punyal na mayroong nakaukit na iba't ibang uri ng bulaklak.

Baka makatulong ang kuwento niya sa pinagdadaanan ko ngayon. "Tungkung Langit and Alunsina are the chief gods of the upper world. Tungkung Langit means the pillar of the skies and considered as the supreme god or highest-ranking deity. While Alunsina is the goddess of the eastern skies and the most powerful diwata. In short, they got married and decided to settle down in heaven..." "Um..." tumikhim ako nang sumingit ako sa kaniyang pagsasalita. "Puwede tagalog?"

Sa ibabaw naman namin ay ang malakas na current, na isa palang malakas na puwersa ng hangin na liban sa pagiging malakas na depensa ay siya ring pumipigil sa tubig na makapasok sa kaharian. "Look at the Naians," ani Raven habang itinuturo ang mga mamamayan na imbis buntot ng isda ang ibabang parte ng katawan, ay mga paa. Para silang normalis at mage. Ang pinagkaiba lang ay ang kaliskis sa kanilang braso at pisngi. "It is said that the whole kingdom uses a strong force of mana that enables them to grow feet and maintain that form. And that force is coming from the crystalized blood of the Supreme God."

May hawak itong baslay at pana habang matalim ang tingin na ipinukol sa kan'ya. Napalunok s'ya ng laway dahil bumalik na naman sa kan'yang alaala ang nangyari noong unang beses n'yang nagawi dito. "Hi! I'm Dee and I'm here to see Kokal Garuda," sagot n'ya rito. Ang kokal ang s'yang pinakamataas na antas ng tao sa tribu. At ang kokal ang minsan n'yang tinulongan ng magawi s'ya sa lugar na ito.

putol na ani ni Beelzebub na ikinalungkot ng expression ng mukha ni Rana “Alam ko, pero mas mabuti na ‘yun para sa akin na bumalik ka sa mundo niyo kaysa dito ka mawala sa mundo namin. Basta alam kong buhay kang babal---“ Hindi natapos ni Rana ang sasabihin niya ng manlaki ang mga mata niya dahil naglapat na ang mga labi nila ni Beelzebub. Hindi alam ni Rana paano tutugon sa isang halik pero si Beelzebub ang nag guide sa kaniya, malamyos silang naghahalikan hanggang sa maging malalim at mapusok. Ang isang kamay ni Beelzebub ay nakahawak lang sa batok ni Rana, patuloy silang naghahalikan ng sandali maghiwalay ang kanilang mga labi na ikinatitig nila sa isa’t-isa.

If you’re confused, Sereia is Bisaya (Living in the Gensan, Philippines) and for those who couldn’t understand the language, I put the translation in every sentence na may Bisaya. Hope you’ll understand! Happy reading ♥️💜

“Rosaline! Lumabas ka dito!” Isinara ko ang sikretong pinto at nagtago sa likod nito kasama si Rosaline. “Nasaan ka na? Rosaline! Alam kong nandito ka!" Sigaw ng lalaki. Kinakabahan kong hinawakan ang kamay ni Rosaline at nakalimutan ko itong bitawan. Natahimik din si Rosaline. Pagkaalis ng lalaki, malamig niyang sinabi, "Kung gayon, hindi ka bulag."