Bakunawa Philippine Mythology นิยาย & เรื่องราว

Isang mataray na boses ang narinig ng binata. Ang babae na nga ang nakabungo sa binata ay parang sinisisi pa nito si Isaac dahil sa nangyari, “excuse me? Ikaw itong nakabungo sakin but you are blaming me right now?” Inis na sagot ng binata. “So, should I call myself stupid for not looking?” May accent ang pagsasalita nito, halatang lumaki ito sa ibang bansa.

"Ate..." "Pinipilit kitang intindihin, alam mo iyan kasi baka dahil ikakasal ka kaya parang kinakabahan ka. Pero kanina nang sabihin ko na baka buntis ka, napansin ko na parang namutla ka. Ikakasal na kayo ni Zeus kaya bakit parang takot na takot ka, unless may hindi ka sinasabi sa akin, Ambs." Doon na ako tuluyang nag-breakdown, napahagulhol ako ng iyak sa harap ni Ate Alma. Napamaang si Ate habang nakatingin sa akin.

“Ako po ang bahala…” Bawat grupong dumating mula sa iba’t-ibang tribo ay may dalang handog. Baboy, manok, gulay, at kung anu-ano pa, na pagsasaluhan nilang mga nakikiramay, nakikibahagi sa ilang araw na ritwal ng sagradong mummification. “O kaya…” patuloy ni Melba. “para hindi naman tayo magmukhang malisyosa, ayain mo na lang pauwi si Kibaweg para makapagpahinga na tayo. Antok na antok na ko…”

Hindi man lang pinuri ang ayos niya o kaya hindi man lang siya kausapin buwist na yan tuyo na ang laway niya sago sago na nga eh” himutok ni Athena. Dahil sa inis ay mas lalong binilisan ng dalaga ang pagsagwan kaya mabilis silang nakarating sa likod ng Isla. Ang isla ng mga bakawan. May isang patag na parte doon at nakapagttatakang puti ang buhangin na napapalibutan ng bato tayo ang lugar kaya hindi madalas puntahan. At dahil madawag ang mga bakawan ay pahirapan marating.

Philippines 1930 BUMABABA SILA ASULA at Wave sa ibabaw ng rooftop ng resort. Hindi niya alam kung bakit siya dinala rito ng misteryosong lalaki pero wala na siyang pakialam. Gusto niya ngayong makapag-isip nang maayos. At mukhang alam iyon ng lalaki dahil dinala siya rito.

: PAGBABALIK SA MUNDO NG PANGANIB Tatlong araw kaming nanatili sa Palawan—at iyon ang pinakamagandang tatlong araw ng aking buhay. Gumigising kami ng maaga para tingnan ang pagsikat ng araw sa dagat, kumakain ng masasarap na isda at prutas, at naglalakad sa dalampasigan hanggang sa gabi. Minsan, naglakbay kami sa isang malaking bukid na puno ng bulaklak, at si Zeus ay kumuha ng isang pulang bulaklak at ibinigay sa akin. “Para sa pinakamagandang babae sa mundo,” sabi niya—at sa sandaling iyon, naramdaman ko na ako ang pinakamasayang tao sa buong daigdig.

Malakas ang pakiramdam kong may kakaiba kay Rebecca. Bakas ang pagkagulat sa mga mata ni Rebecca ngunit mabilis iyong napawi at napalitan ng confidence. "The Kai-La-An tribe of the Benguet mountains. What about it?" she replied. "Can we go there?" I directly asked her habang parang pelikulang naglalaro sa utak ko ang mga visions na nakita ko when we shook hands. I am bothered.

Hinimas-himas niya ang balikat ko. NAGPAIWAN pa ako habang sinisementuhan na ‘yong lupa. Kapansin-pansin na hindi maganda itong napwestuhan nila para kay nanay. Napapagitnaan ng mataas ng dalawang libingan, madamo sa bandang uluhan at may kanal sa kaliwa. Napansin ko na meron pang tatlong sako sa gilid. “Manong ano po ‘yang sako na ‘yan?”

Ganoon din ang ginawa ng matandang babae — umupo siya, pumikit, at nagsimulang magbalik ng spiritual energy sa pamamagitan ng malalim na kultibasyon. Hinawakan ni Haring Dragon ang kanyang bag of holding at tumingin pabalik sa Tuktok ng Dakilang Bundok na may magkahalong pait at lungkot sa mukha. Nasa tabi niya si Bathalang Diwa, na mahina ngunit matatag na nagsabi: “Punong Sekta… darating ang araw na mababawi natin ang Tuktok ng Dakilang Bundok.”