Banat For Crush の小説・ストーリー

takang tanong nito sa akin kaya napakamot ako ng ulo. "Eh, Nay, hindi ko lang talaga maintindihan ang pinag-uusapan ng mga kaibigan ko tungkol sa crush." Paliwanag ko sa kanya. Napailing-iling naman si Nanay at nagpatuloy sa pagpla-plantsa ng damit. "Naku, kayong mga kabataan talaga. Ang bata-bata niyo pa panay tungkol sa crush ang pinag-uusapan niyo." "Nay, ano ba kasi ang crush? Ipaliwanag mo sa akin." Pangungulit ko pa sa kanya.

Bakit parang galit din ito sa kanya? “Ha?!” gulat na bulalas ni Julie. Kaaamin lang kasi ni Rome sa kanya sa labas ng classroom at pagkatapos ng klase nila nang mismong araw din na iyon. "Crush kita," pag-uulit pa ni Rome. "Akala ko ba bakla ka?" "Oo... pero crush kita, e." "Akala ko ba si Prince ang crush mo?" "Oo pero mas crush kita..." mahinhing sagot ni Rome.

Pang-iinis kong tanong rito. Kita ko ang pag-giit ng ngipin nya na alam kong nagtitimpi sya sa galit. "Balita ko pa naman, crush ka na agad ng mga lalaki dito. Grabe noh, ang lakas din ng alindog mo." patuloy kong saad. Pero sa puntong ito, matalim nya akong tiningnan. Tingin na may pagbabanta.

“Kumusta ang anak kong maganda” Napingiti ako sa banat ni Papa alam agad niya kong paano ako pangitiin, lalo na ramdam niya ang gumugulo sa isip ko. Hindi agad ako sumagot, tahimik lang ako. Tinitigan ko si Papa kita ko ang pagod sa mukha niya pero wala itong reklamo. Pinaka close ko si Papa, madalas ito ang bangka sa usapan. Kaya inis na inis si Mama palagi. “Papa, masama po bang mag ka crush ako?”

“Pero kahit na gano’n siya ay crush ko pa rin siya. Kahit pa maging masama ang ugali niya ay crush ko siya.” “Crush mo siya?” “Yes, bhe. Crush ko talaga siya. Eh ikaw ba, crush mo ba siya?” tanong ng babae kay Anton. Ako naman itong kinakabahan sa magiging sagot niya. “Hindi, hindi ko siya crush. Ayaw ko sa kanya. Ayaw ko sa mayaman at suplado. Tulad nga ng sabi mo ay masungit siya. Mas gusto ko ang mabait. At alam ko naman na—”

“Paano ka nyan makakaboyfriend eh sa paraan ng paglamon mo nakakaturn-off na. Eww.” Nilagok ko ang natirang coke ko bago ako nagsalita. “Heh!Kinausap kaya ako ni Crush kanina." Pagmayabang ko. Totoo naman. Nabasa niyo naman na binigyan ako ng bottle of watah. British accent yan. “Sino ba dun?Ang dami mo kayang crush pati lower grades meron ka. Grabe!” Umirap ako. Paki ba nila huh! Kesa naman magfocus sa taong mahal mo pero walang pakialam sayo. Mas mabuti pang damihan ang crush sasaya buhay mo. Daming inspiration.

"Crush lang iyon. End of the story." Kumunot ang noo ng binata. "Seriously, Jeanna? You're blushing like a cherry tomato right now with a single mention about your man, and you're telling me that you just have a childish crush on him? Do better, de Lara, you're not a very good liar."

Mukhang pilyo nga ang batang lalaki pero naaliw ako. “Ate Angela. Crush ko na si, Ate Brenda,” walang pakiming sabi nito sa ‘min. Inasar nito ng mga kalaro. “Magpatuli ka muna Buknoy bago magka-crush,” binuska ng mga pinsan na babae. “Ang cute mo naman nakakatuwa ka,” sagot ko kinurot ko pa sa pisngi niya. “Salamat crush. Paglaki ko po liligawan kita,” sabi nito kina halakhak ko.

Nahihiya ako dahil sa katangahan ko kagabi. Habang tumatagal ay hindi rin napigilan nang bunganga ko ang dumaldal. "K-kagabi, tungkol sa sinabi kong crush thingy. H-hindi totoo yo'n okay?! S-sinabi ko lang yo'n para gumaan ang loob mo. Baka kasi mag-assume ka, s-syempre ayoko namang mangyari yo'n. Alam mo namang walang kontrol ang bunganga ko minsan. Kaya pagpasensyahan mo na ko. Hindi talaga kita crush okay?! Hindi kita crush! Maniwala ka sakin! Hindi talaga kita crush! Nako! Baka iniisip mong crush talaga kita! Ang feeling mo naman!"

"Crush?" "Yah! Noong mga bata pa tayo, naalala ko crush mo yong batang lalaki eh. Palagi kitang nahuhuli na nakatingin sa kanya tsaka natatandaan ko kulay abuhin din ang mata ng batang yon." Tsaka lang na realized ni Anya ang tinutukoy ni Sabrina. "Hindi ko naman crush si Tan-tan, ah." nakasimangot na sagot ni Anya.