Barely Working Novels & Stories

basta kailangan ko lang talaga galingan dito at sigurado akong malayo pa ang mararating ko. My work here is easy. boss na boss lang ako rito. nakaupo sa magarang upuan. may maganda at eleganteng lamesa l, nakaharap sa computer at pasagot-sagot lang ng mga tawag. pirma dito, pirma doon. dito lang naubos ang maghapon ko hanggang sa pagsapit ng alas singko ay uwian na. Phone ringing.... (wifey calling....)

Kung iniisip niya rin ba ako kahit minsan. Para na akong baliw. A very functional kind of crazy. Yung tipong nagagawa pa rin ang trabaho pero hindi na talaga present ang isip. “Trust me, I am,” inis kong sagot kay Seb. Napatingin siya sa akin, then sa mesa, sa mga bote ng alak sa nasa harapan namin, at sa akin ulit. “Big word for someone who's getting crazier and crazier every day.”

[Pamela] "ALARIC naman! May sakit lang ako pero hindi naman ako baldado!" Hindi niya alam kung maiinis o matatawa ba siya. Paano ba naman ay pati sa pagkain ay sinusubuan pa siya nito. Kaya naman niya igalaw ang mga kamay niya. Over acting lang talaga ito simula ng magkasakit siya. "Just eat, Pam. Para gumaling ka agad at makapasok sa trabaho mo. Sabagay ayos lang naman sa akin kahit hindi ka na magtrabaho. Mas mabuti kung ako nalang ang trabahuhin mo- Ouch!"

Posible kayang sira ang communicator? Mabilis niyang kinuha ito, tinapik-tapik, at iniabot sa teknisyong katabi upang ipasuri. Ngunit matapos ang ilang segundo, umiling ang technician. “Hindi ito sira, ma’am. Gumagana ito nang normal.” “Kung gayon… bakit wala pa ring ingay?” tanong ni Ysabelle, mas lalong sumisidhi ang pag-aalala. “Normal ba ang lahat sa loob?”

“Yaya, puwede po bang pakisabi na maliligo lang ako sandali? Tinanghali po kasi ako ng gising.” Bahagyang lumapit sa akin si Yaya. Dumungaw pa siya sa loob ng kuwarto ko. Nakita niya ang nagkalat na mga gamit sa working table ko. “Sumubok ka na naman bang magpinta?” Tipid akong ngumiti at tumango. “Subok lang naman po, ‘Ya. Wala pa rin eh. Negative. Hindi ko maituloy lahat ng mga nasimulan ko.”

nagkaroon sa lahat. Sa ngayon ay hindi pa ito masyadong masama hulaan ko ? I mean hindi talaga. Sinisingil nila ako ng minimal na upa para makatipid ako hangga't maaari para makabangon muli dahil napaalis din ako sa trabaho, at wala akong mga paghihigpit na mayroon akong teenager, kaya ayos lang .

sambit nito. Sumulyap ako sa mga katrabaho ko. Nakahinga ako nang maluwag nang makitang abala na sila sa ginagawa. Hindi naman gaanong malakas ang pagkakasabi ni Sebastian. "I'm working." "Work hard, Baby," pang-aasar pa niya.

“May problema ba?” “Wala, wala ayos lang ako.” ang hirap magpanggap na okay kahit hindi, pinipilit kong ngumiti, ang bilis niyang mag alala. Bakit hindi ko masabi ang totoo pareho naman kaming pinagtsitsismisan hindi lang naman ako. Ah basta magfofocus muna ako sa trabaho ko, kailangan ko matapos itong pinapagawa sa akin. Mabuti na lang malamig dito at tahimik kaya nagagawa ko parin ang trabaho ko.

Isang text mula kay Liam: "Don't work too hard today. It's the weekend. See you around BGC later?" "Maybe," pabulong kong sagot habang itinatabi ang phone at nagsimulang mag-type sa aking keyboard.

"Alright. Kaye." _____________________________________________ Bitin ba? Pasensya na kung matagal masyado ang update. I got sick and busy sa work dahil may event. Pasensya na. Please vote dahil nakakademotivate ang bagal ng votes.