Novel & Cerita Basketball Champion Quotes

Pero hindi ako hinayaang mag-isa ng team. Laging nariyan sina Ryan, Mico, James, at Cecilio para ipaalala sa akin na hindi ko kailangang akuin ang lahat ng pressure. Sina Sir Richard Sir Sol naman ay walang sawang nagbibigay ng advice at pinapaalala sa aming lahat na ang isang pagkatalo ay hindi sukatan ng kakayahan ng isang team. At higit sa lahat, nariyan si Chandler na siyang unang nagsasabi sa akin na hindi ko kailangang maging perpekto sa bawat laban. "Ang importante," lagi niyang sinasabi, "lumalaban ka nang hindi nawawala ang sarili mo."

Bukod sa kulang siya sa tulog, nakadagdag pa ang pagkahilo sa tama ng bola sa kanya. "Sorry, Coach...." "Ayusin mo! Laro nyo na next week at maglalampa-lampa ka pa jan?" Masakit magsalita si Coach pero naintindihan niya. Nape-pressure din ito dahil sila ang champion at kailangan nilang panindigan ang kanilang tropeyo. Maya-maya ay lumapit si Earth sa kanya, ang team captain nila.

“May pinuntahan saglit, Coach. Babalik daw siya kaagad.” Nilampasan ko sila. Di ko bet ang mga basketball players alam niyo kung bakit? Babaero eh. Halos lahat ng mga basketball players babaero. Kaya no to basketball players okay? Makinig kayo sakin dahil alam na alam ko yan mga bebe.

Nanlibre ako nang dinner party kinabukasan pinasama ko ang prof namin at ang coach ng basketball pati nang coach sa cheerleader kasama ang buong cheerleaders dancers. "Jin, nong-gueseo keun deugjeom-eul han salam-eun neoppun-inde, eotteohge geuleohge hal su iss-eoss-eo? Nega nong-guleul hal jul andaneun ge geuleohge nun-e ttuineun geon anijanh-a." wika ng mga kaklase kong lalaki na mga kasama namin ni Kim sa court. (You're the only one who's scored big points in basketball, Jin, how did you do that? It's not obvious that you know how to play basketball.)

At kahit alam niyang isang lider ng nasyon si Zyke ay hindi siya natakot na bigyan ito ng instruction. " Yes coach." Isang bagsak ang maririnig sa grupo. "Zyke. Ayos ka lang ba? Sabihin mo lang kung_." " Tinitigan ng coach ang maputing manlalaro. Ngumiti si Andromeda. "Yes coach. Don't worry. I'm still a basketball player not a prime minister. We are in the basketball court not in the law court." Tuluyan ng ininom ni Andromeda ang kaniyang tubig.

Bigla naman ang kabog ng dibdib ko ng mapansin ang ngiti nya. It feels like.. dejavu.. " being a president has a full loads to do. And this is one of it. Confirming the ability of my players." Sabi nya sabay tayo. Nakatingin lang naman ako sa kanya. " well, i think.." lumakad ito palapit sakin. " you need to practice more to win the tournament." Sabi nya sabay tapik pa ng balikat ko. Matagal na oras muna bago ako makahuma. Wala na sya sa paligid ng lumingon ako.

"Babe, grabe! Ang daming bansa ang magagaling rin, as in, worldwide! Halos mga batikan na ang mga kalaban ko. Pero ako yung..." "Oo na," putol ko agad. "Ikaw 'yung champion. Gold medalist. Malinaw na ikaw nga ang champion. Naka-HD pa nga." taas-kilay kong sabi. Natawa siya. "Bakit parang... galit ka? Hindi ka ba masaya?" Hindi ako sumagot agad. Huminga muna ako nang malalim. Tapos, nagsalita ako sa pinaka-mahinahon kong boses na may halong panggigigil.

“Sa mundong ito, walang martial art ang walang pagkakamali. Bilis lang tanging paraan para sa mahabang tagumpay.” “Kapag naintindihan mo ito, ang iyong kakayahan ay sobrang matindi.” Sumingit si Harvey sa pagitan ni Lebron at Rachel at kalmadong sinabi, “Hayaan mong turuan ka ng move. Panoorin mo ng malapitan.” Nalalamig na tumawa si Lebron. “Turuan siya?” “Harvey, nararapat ka ba?” “Ikaw…”

May rules din ba sila pag may mga girlfriend at boyfriend sila? "Hindi naman marunong iyong nakasuot ng yellow jersey!" Asik niya. Nanonood pala siya ng laro. Napatingin tuloy ako sa basketball court. "Lintek! Sarap batuhin ng bola sa mukha. Ako na lang kaya maglaro?!" "Chill ka lang, masyado ka namang galit diyan. Hindi naman iyan championship tournament." "Kahit pa. Dapat alam niya dalhin ang bola! Nangangati ang kamay kong idribol sa mukha niya yung bola."

Nova told us. Hindi na lang din namin pinansin pa ang dalawa dahil panigurado na mas hindi sila magbabati kapag nakisali kami. They can figure it out on their own. "Score big with tourism! Score big with tourism! Score big with tourism!" We chanted as the championship for basketball began.