Novel & Cerita Basketball Champion Quotes

Ito pala ay pinaghandaan nila. Ang mga regular na tao ay agad na nababalisa at nalilito kapag nakatagpo sila ng ganoong sitwasyon, ngunit hindi ganoon ang nararamdaman ni Levant. Malamig niyang tinitigan ang kalabang team nila at sinabing, “Kahit sino pa ang kalaban natin, iisa lang ang layunin, at iyon ay ang talunin ang mga kalaban! Kung hindi man lang natin matatalo ang pangalawang team ng Supreme Club, paano tayo magiging mga champions? Tara na.”

Hindi siya lilipas ng isang araw nang hindi naaantig at pinahahalagahan. Kailangan ko na ang mga kamay ko sa kanya ngayon. Masayang tumawa siya. "Nakakatuwang marinig 'yan. Siya lang ang pinakamagaling at pinakamatalinong tutor namin para sa star quarterback. Hindi namin hahayaang hindi ka makapunta sa championship game dahil lang sa isang bagsak na klase."

SOMEONE. "I'M not a Pro-Basketball Player, nagkakamali nga din ako sa paglalaro eh... at saka kapag dream mo talagang maging Basketball Player, then pursue it. Basta ikakasaya mo ". Mahaba-haba ngunit malamig na sabi ni Hash "Angelo! Jason! Dan'ca! Naghihintay na si coach sa court". Tumatakbong sigaw ni Kent papalapit saamin

dagdag niya habang tinaas ulit ang wine glass niya, “kung nalagpasan natin lahat ng struggles noon… kakayanin din natin ito.” Napangiti ako nang totoo dahil tama siya hindi naging madali ang lahat. Maraming beses kaming muntik sumuko. Maraming taong hindi naniwala sa kakayahan namin. Pero nandito pa rin kami. Lumalaban at nangangarap pa rin. Kaya muli kong tinaas ang wine glass ko. “To bigger dreams,” sabi ko. Ngumiti si Zahra. “To winning them.”

No wonder, why bakit andali niyo akong napikot noon dahil hindi ako masyadong observant. ------ Buong araw akong pagod pero worth it naman dahil kami ang nanalo sa championship. As expected I am the MVP at iniuwi ko na naman ang medal na natanggap ko saka certificate. Si Marice ay kulelat sa kanyang laro na scrabble, habang si Sebastian naman ay MVP din at sila ang champion. Dapat natalo din siya para pareho silang loser.

” “Ayos lang. Pagkatapos ng championship, pangako, magpo-pokus na ulit ako sa pag-aaral." "Sige. Goodluck na lang. Pasensya na 'yun lang ang kaya kong ibigay sa ngayon. Kung wala lang sanang pasok yan natapat, susuportahan naman kita. Basta galingan mo na lang. Kaya mo yan. Mananalo kayo. Claim it." Napakuyom siya ng kamay habang nakataas na parang manununtok. "Salamat, mahal."

"Kailangang maipanalo natin ang laro para may chance tayong magiging champion this year." "Oo nga. Hindi p'wedeng matalo tayo. For two consecutive years na tayong champion sa basketball kaya kailangan nating ma-defend ang title natin," sabi ko naman. "Hi love," bati sa akin ni Sabrina na noo'y nakalapit na sa akin sa court. Sumunod naman ang mga kaklase namin. "Baka gusto mo naman ng goodluck kiss." "Owws..." panunukso nilang lahat.

aniya. "Basta ikaw, go lang," ani Osang. "Ikaw, Juness? Fan ka rin ba ng basketball?" tanong ni Yatco. "Hmm, hindi masyado. Sakto lang," matipid kong sambit. "Ay, fan na fan siya huwag kang maniwala riyan. Magkakasama kaya kaming nanuod ng championship game," pambubuko ni Osang. "Huy, ang daldal mo talaga," ani ko sabay hampas sa braso ni Osang.

Chamba lang kapag nakakapuntos. Sasabihin ko sanang 'ayaw ko' pero naunahan na ako ni Caius. "No! I won't team up with anyone!" Iritadong tiningnan siya ni Cosimo. "Building chemistry with your team is necessary! You have to put up with your team wether you like it or not. You can't choose who you wanna be with inside the court!" pangaral ni Cosimo. Basketball player ba siya noon?

Dahil wala naman siyang alam na lagi itong pinagseselosan ni Luke. Tumikhim ulit si Luke. " Manood kayo sa championship ha, kung sino ang manalo na team iyon ang makalaban namin." nakangiting sabi ni Luke. Agad akong napalingon dito, seryoso ba ito sa pinagsasabi nito. Si Luke Sebastian,marunong din magbasketball? akala ko ibang sports lang ang alam nito.