Basketball Champion Quotes Novels & Stories

Pagkatapos ng laro, nagkusa si LeBron na anyayahan si Jordan para sa ilang kasiyahan sa kanilang yate. Karamihan sa mga atleta na dumating sa Olympic Games ay nanatili sa Olympic Village. Gayunpaman, ang mga Amerikanong manlalaro ng basketball na ito ay madalas na nanatili sa mga mamahaling yate sa halip na sumunod sa mga opisyal na kaayusan. Tumingin si Jordan kay Victoria at sinabing, “Samahan mo ako sa yate.” Umiling si Victoria at tumanggi, “Hindi, puro lalaki ang mga yate nila. Bukod kay Curry, wala akong kilala sa ibang mga atleta.”

Mimay Gomez "Mimay, kaya natin ito! Mananalo tayo! One point na lang ang kailangan natin para maging champion ngayong taon. Inaasahan ka namin, okay?" sambit ng kanilang coach na todo-todo sa pagpapaliwanag marahil dulot ng kaba. Championship ngayon sa Women's Volleyball at first time ng kanilang school na nakapasok sa championship at ngayon ay napakasidhi ng labanan ng magkabilang kampo.

“Maraming salamat, Ms. Raven Santana. That’s a very inspiring speech. Everyone, let’s congratulate this awesome lady on winning a gold medal inspite of all what happened!” ~CJ

tanong ng Mama ko. “Nag champion po kami, Ma.” sabi ko. “Ganun naman pala! E bakit para kang malungkot? Para kang namatayan diyan.” pabirong sabi ng Mama ko. “Di ba sabi ng Coach ninyo, magbabakasyon ang buong team ninyo sa Hongkon pag nag champion kayo?”

Doon na lang nila puntahan para mas safe. “Final exams na nila eh. Hindi na muna siya magpupunta rito.” Paliwanag ko. “Ay, aayain pa naman sana naming manood ng basketball sa Friday.” Nangunot ang noo ko, pasakalye niya pa lang. “Ang ganda ng laban, Rekdi. Isang panalo na lang, champion na ang team namin.” Sabi naman ni Michael na nakaupo sa kaliwa ko, mukhang hindi pansin nag pagbabago sa hitsura ko ngayon.

Naupo siya sa tabi ko saka nagpunas at uminom ng tubig pagkatapos niyang gawin yun ay humarap siya sa'kin. " Ayos lang ba laro ko? " tanong niya. " Yeah, it was great. You're good at it. " sagot ko naman, ngumiti siya pagkasabi ko nun. " Syempre andiyan ka ba naman mas lalo ako gagaling. Alam mo bang nasabi mo sa'kin noon na sana sumali ako sa NBA pero ang sabi ko sa'yo noon hindi ko kaya kasi di ako masyadong magaling. Tapos ang sagot mo sa'kin na balang araw gagaling ako maglaro at makakasali ako sa NBA. Ang laki ng tiwala mo sa'kin at yun ang lagi kong pinanghahawakan. " mahabang sabi niya. Hindi ako makapaniwalang ako pa pala ang nagimpluwensya sakanyang pag butihan ang basketball.

Sa kaba ay biglang nagpahayag ng dagliang aksiyon ang Principal na kausap. "Ano ang ganap ngayon sa event?" untag nito sa assistant. "Kakatapos lang po ng Basketball Championship. Nanalo po ang team nila Lascano." Hindi ko na nasundan ang kanilang usapan nang biglang nagparamdam ang phone. Pagkakita, panibagong mensahe ang natanggap ko mula kay Lascano. Lascano: Where are you? Have you heard the rumors? Nasa gym kami pero mukhang wala talaga kaming mapapala sayo.

He wanted further confirmation that he is doomed, and ask what pushed their adviser to give him such difficult task! Nakakatakot kaya ang mga kasama ni Zachariel sa basketball team! Ang tatangkad! Although, he is also tall, Gian just could not see himself standing around them. They are all intimidating. His anxious ass probably can't keep up. He might even lose his consciousness while interviewing those people! Kung bakit ba naman kasi intimidating ang mga athlete!

Pero nang ipasa iyon ni Coach ay agad iyong nakuha ni Lucas. Lucas dribbling the ball towards the ring at walang ano-ano'y agad nitong shinoot iyon at pagkatapos non ay agad namang tumunog ang bell na nag sasabing tapos na ang laban. Agad naglapitan ang mga team mates kay Lucas at niyakap ito. Agad kaming bumaba ni Quen para salubungin sila. "Magaling po pala kayong mag-basketball, Coach." Ani Quen. Napatawa ako nang marinig ko 'yun kay Quen kaya agad niya akong siniko.

Sumagot agad si Kazuki, “May kasabihan din sa Oskia na walang dapat ikatakot hangga’t may lakas ka pa. Kapag may buhay, may pag-asa! Pero, kung masusugatan ka nang malala sa laban, masisira nang tuluyan ang career mo sa hinaharap!” Determinadong sumagot si Nanako, “Master, sa wakas ay tiningala na ako ni Charlie at nagkaroon ng ilang respeto sa akin pagkatapos ng paghihirap ko ngayong araw. Kung susuko ako sa laban nang hindi lumalaban, siguradong kamumuhian at mamaliitin niya ako. Kaya, hindi ako tatakbo. Sa kabaliktaran, siguradong gagawin ko ang lahat ng makakaya ko sa finals. Kung aabante ako para ibigay ang lahat ng makakaya ko sa laban, matatalo ako nang may dignidad kahit na matalo ak