Bawling My Eyes Out Novels & Stories

Inuwian pa rin niya ako. My eyes were filled with tears as I walked out of the house. Pinuno ang pagkatao ng masasakit na alaala. Sa pag-alis ko, titiyakin kong hindi na ako lilingon. At likod ko naman ang hahanapin niya. Na kahit anino ko, hindi na niya makikita pa.

Namumula na ang mga mata nito. Hudyat na may iyak na paparating. She turbo her tears and cursed me, before leaving the room. "Fuck you!" I laughed as soon as she left. My eyes were on the tv, man and woman making noises and battling with their lust. I'm a dick. I knew that. A chunk of shit that live life full of misery. My eyes narrowed on the stranger who came inside the VIP room. I raised my eyes. Didn't I tell Guarem not to disturb me?

Napakaamo ng kaniyang mukha at parang nangungusap ang kaniyang mga mata, humihingi ng tulong. Natulos ako sa kinauupuan ko sa sinabi niyang iyon, I suddenly feel the tears that starting form in my eyes. We're just looking at each other's eyes na mababakasan ng sakit. I cannot imagine myself in his shoes, watching your love once making love with someone else. It pains me, but the thought of Ali tried to fix everything then caught them pains me the most.

Bigla kong naramdaman ang pamamasa ng mga mata ko kaya mabilis akong kumurap para mapigilan ang pagtulo ng mga nagbabadyang luha. Napasabunot siya sa buhok niya na tila inis na inis. Niluwagan nuya rin ang necktie na suot saka ginulo niya ang buhok niya. Mabilis akong nag-iwas ng tingin at kinuyom ko ang kamao ko. "Leave!" I shouted when I couldn't control my emotions anymore. "We need to talk properly—"

halos lumuwa ang aking mata ng maramdaman kung gaano kalalim ang narating ng Ari niya sa loob ng aking pagkababae "Eyes on me" utos niya at hinawakan ang aking panga bago iyon hinarap sa kaniya Nagtagpo ang mga mata namin at halos wala akong ibang makitang emosyon na mata niya kung hindi ang pagnanasa Para sakin ba Yan? "M-may tao"nanghihina kong bulong habang naghahabol ng hininga,yumakap ako sa kaniyang katawan habang hindi padin natitigil ang brutal niyang pag ulos

May mga lumapit sa akin ngunit hindi ko makilala dahil abala sa sariling pagkapuhing! "Shit! Napasukan ata ng glitters sa mata!" "Huy! Delikado na 'yan!" "Hija, huwag mo kuyamusin ang mata mo!" May humawak sa aking kamay para patigilin iyon. The only thing I could do was to close my eyes tightly. But other than that, I was crying in pain. "Marami bang pumasok na glitters?" "Lumi, hija. Kaya mo bang imulat mga mata mo?"

Wala ni isang nagsalita sa amin pero ang mga kamay niya ay hindi pa rin maawat sa paghaplos sa aking beywang. Napatingin ako doon sabay balik ulit sa kanyang mukha. Nakapikit na ang mga mata nito. "Hindi natin magawa 'yong mga bagay na nagagawa natin o nagagawa mo noong may paningin ka. You can't enjoy other things if you can't see. Paano tayo manunuod ng movies? How can you watch me sleeping? How would you know I'm happy and crying? I can fake it all, Dustin. I can pretend I am happy, but if you look into my eyes I am crying. Do you understand what I am saying?"

Ang sakit niya sa mata. "Get lost." I said with a fake smile while giving him a warning eyes. "I know I'm too beautiful to handle. It's not my fault being born like this," I added as I rolled my eyes, but he remained at his post with his hands in his waist, and brow arched. I rolled my eyes and flipped my hair of course!

Bulong niyang muli sa akin. Dahan dahan siyang bumitaw saka hinawakan ako sa baba para i-angat ang tingin ko sa kaniya. Tinignan ko ang napaka ganda niyang mga mata gamit ang luhaan kong mga mata. I really hate that pair of eyes. A glimpse of it makes me forget all the bad things that had happened and is currently happening.

I ended up crying my eyes out but showed no emotion. What has just happened?