Bawling My Eyes Out นิยาย & เรื่องราว

Mamamatay kaming dalawa ni Baby River kung hindi pa kakapalan ang mukha ko. Mas lalong nalukot ang mukha nito at mas humigpit ang hawak sa baril. Hindi manlang niya inisip iyong batang katabi niya. Umalingawngaw ang isang putok. Nasalo ko ang dibdib ko, pang ilang beses na ba ’tong natutukan ako ng baril? “Get the hell out of my house now!” “Hoy! Deemonyo!” Pareho kaming natigilan at napalingon sa sumigaw. In the left of my eyes I saw him flinched.

I chuckled seeing myself shedding tears but grinning like a psychopath is kind of funny. "It's hurt, Ganther?" I stared directly at my eyes reflection. I saw nothing but emptiness. "No, it's not f*cking painful because you are numb too much numb right?" I wiped the tears off but it was just useless my lifeless eyes keep shedding. "I-it's f*cking painful..." Nanatili akong nakatitig sa sarili ko until silence makes everything noisy.

I shouted with my eyes strongly closed. Sa pagdilat ko ay nabakas ko ang pagkabigla sa kanya. My eyes suddenly started shedding warm tears. "Oo na, alam ko. Huwag niyo nang ipamukha pa, please." pagmamakaawa ko. "Hindi yang mga sinasabi mo ang kailangan kong marinig ngayon." tumakas ang hikbi sa bibig ko. "Tama na. Tama na. Parang awa nyo na!" I pleaded loudly in desparation.

I can feel my eyes watered. Hindi ko na alam ang gagawin ko, I was so reckless. It's my fault I have to do something. "H-hindi ko sinasadya, p-pupunasan ko lang." Sinubukan ko ulit punasan ang damit niyang natapunan ng bigla siyang tumayo at mahigpit na hinawakan ang panga ko saka marahas na isinandal sa padir na sa sobrang lakas niya ay pakiramdam ko'y may nabali nang buto sa likod ko. I screamed in pain as my tears escape my eyea.

Nararamdaman ko na naman ang pagpapawis ng kili-kili ko kahit malamig dito sa labas. “If you’re talking to me, don’t even think about looking away. Look into my eyes, baby. I absolutely crave those mesmerizing eyes of yours. They’re pretty damn addictive. So, yeah, make sure to give me a good dose of eye contact. Do you understand, hmm?”

Baka mabaliw na ako sa pag-iisip ng mga negatibong bagay na nangyari sa'kin ngayong araw. Pinagmasdan ko ang itsura ko sa salamin. Halata pa din ang pamamaga ng aking mga mata. Kung titingnan mo ako ay masasabi mo kaagad na malungkot ako. Ika nga nila, 'eyes won't lie'.

Namuo ang mga luha sa mata ko habang gulat na gulat na nakatingin sa kaniya. Naghihiyawan ang mga tao. Lahat sila sumisigaw ng 'oo'. Dumako ang tingin ko kay Gabriel. Nag-aabang din siya sa magiging sagot ko. My eyes gleamed with tears, I couldn't contain my happiness. "Yes!"

Kaya naman ginawa niya ang bagay na kanina niya pa gustong gawin. "ARGHH!! M-MOI GLAZA! HAUGH!" ("ARGHH!! M-MY EYES! HAUGH!") Na-alarma ang ilan pang mga lalaki dahil sa biglaang pagsigaw nito, sapo-sapo nito ang mukha at natumba pa sa sahig dahil sa sakit na nararamdaman. Natataranta rin nito tinanggal ang maskara na suot at bumungad sa lahat ang duguan nito mukha.

Mabilis kong nakalas ang kanyang mga braso at lumayo sa kanya saka siya hinarap. I was taken aback when I saw his shock bloodshot and teary eyes. Walang kurap-kurap na nakatitig sa akin. Bahagya pang nakaawang ang kanyang mga labi. Animo'y hindi makapaniwala sa mga katagang basta na lamang lumabas sa nanginginig kong mga labi. Huli na at hindi ko na rin naman mabawi pa ang naibulalas ko kaya pinangatawanan ko na lang.

Sapul si Lawrence sa panga ngunit ni hindi man lamang ito natinag. Mabilis din itong nakaganti at wala na akong nagawa kundi ang sumigaw nalang. Nag unahan na rin bumagsak ang mga luha ko at nag-ulap ang mga mata sa tindi ng emosyon. I screamed so loud and panicking. My eyes gets blur, hindi na rin ako makahinga ng maayos lalo pa nang makita kong duguan na ang dalawa na parang walang gusto mag patalo.